Danish

Paite

Psalms

69

1(Til Sangmesteren. Til Liljerne. Af David.) Frels mig Gud, thi Vandene når mig til Sjælen,
1Pathian aw, honhondam in; tuite lah ka hinna phain a lutta ngala.
2jeg er sunket i bundløst Dynd, hvor der intet Fodfæste er, kommet i Vandenes Dyb, og Strømmen går over mig;
2Buannawi thukpi, siksan himhim om louhna ah, ka tum hulhul hi: Tui thukpi tui lian hontupna ahte, ka na lutta hi.
3træt har jeg skreget mig, Struben brænder, mit Øje er mat af at bie på min Gud;
3Ka kikouna lamin ka baha; ka dang a keu khinta; ka Pathian ka ngakna ah ka mit a vai khinta hi.
4flere end mit Hoveds Hår er de, der hader mig uden Grund, mange er de, som vil mig til Livs, uden Skel er mig fjendske; hvad jeg ikke har ranet, skal jeg dog erstatte!
4Bangmahlou a honhote ka samzang sangin a tam ua: dikloupi a hondou a honhihmangthat tumte tuh mi hat tak ahi uhi: huchiin ka lak het louh tuh ka penawn hi.
5Gud, du kender min Dårskab, min Skyld er ej skjult for dig.
5Pathian aw, nang ka haidan na thei hi; ka siamlouhnate leng na lakah sel ahi kei hi.
6Lad mig ej bringe Skam over dem, som bier på dig, o Herre, Hærskarers HERRE, lad mig ej bringe Skændsel over dem der søger dig, Israels Gud!
6Toupa aw, sepaihte Pathian, nangmah ngakte keimah jiakin zahlak kei uhen: Israelte Pathian aw, nangmah zongte keimah jiakin hihzumin om kei uhen.
7Thi for din Skyld bærer jeg Spot, mit Åsyn dækkes af Skændsel;
7Nangmah jiaka gensiat ka thuak jiakin, zumnan ka mai a khuh khinta hi.
8fremmed er jeg for mine Brødre en Udlænding for min Moders Sønner.
8Ka unaute lakah mikhual ka na hitaa, ka nu naute lakah theih ngeilouh mi ka na hita hi.
9Thi Nidkærhed for dit Hus har fortæret mig, Spotten mod dig er faldet på mig:
9Na in a ka phatuamngaihnain honne khina; nangmah gensete gensiatnate ka tungah kibungta hi.
10jeg spæged min Sjæl med Faste, og det blev mig til Spot;
10Ka kaha, anngawl kawma ka hinna ka sawi leh, huai lah gensiata ka omna phet ahia.
11i Sæk har jeg klædt mig, jeg blev dem et Mundheld.
11Ka puansilha saiip ka zat leh, amau dia hoihlou lama gentehna ka na hi jela.
12De, der sidder i Porten, taler om mig, ved Drikkelagene synger de om mig.
12Kulh konga tuten ka tungtangthu a gen ua; zukhamhatte lasak ka nahita hi.
13Men jeg beder, HERRE, til dig i Nådens Tid, o Gud, i din store Miskundhed svare du mig!
13Himahleh, Toupa aw, ken jaw, hun kipahhuaiah ahi, ka thum; Pathian aw, na chitna thupi jiakin na hotdamna thupi takin hondawng in.
14Frels mig med din trofaste Hjælp fra Dyndet, at jeg ikke skal synke; red mig fra dem, der hader mig, fra Vandenes Dyb,
14Buannawi akipan honhumbit inla, hontum sak mahmah ken; honhote lakah leh tui thukpi akipan humbitin hon omsak in.
15lad Strømmen ikke gå over mig; lad Dybet ikke sluge mig eller Brønden lukke sig over mig.
15Tui lianin hontum mang kei henla, tui thuk piin leng honvalh kei hen, kokhuk inleng a kam honchih khum kei hen.
16Svar mig, HERRE, thi god er din Nåde, vend dig til mig efter din store Barmhjertighed;
16Toupa aw, hondawng in; na chitna a hoih ngala; na lainatna thupidan bang jelin kei lam hongnga in.
17dit Åsyn skjule du ej for din Tjener, thi jeg er i Våde, skynd dig og svar mig;
17Na sikha lakah na mai leng sel ken; ka mangbang ngala; hondawng meng in.
18kom til min Sjæl og løs den, fri mig for mine Fjenders Skyld!
18Ka hinna honnaihin, tan inla; hondoute jiakin hon humbit in.
19Du ved, hvorledes jeg smædes og bærer Skam og Skændsel; du har Rede på alle mine Fjender.
19Nang mi hon gensiatnate, ka zahlaknate, ka zumnate na thei hi: hondoute na maah a om vek uhi.
20Spot har ulægeligt knust mit Hjerte; jeg bied forgæves på Medynk, på Trøstere uden at finde;
20Mi hon gensiatna in ka kha a sia a; nakpi takin ka lungkham behlap hi: huchiin hon hehpih ding ka zonga, himahleh kuamah a om ngal kei ua; honkhamuan dingte ka zong nawna, himahleh kuamah ka mu sam kei hi.
21de gav mig Malurt at spise og slukked min Tørst med Eddike.
21Ka an dingin banghiam kha a honpiak behlap ngal ua; ka dangtakin lah uain thuk dawn dingin honpia uhi.
22Lad Bordet foran dem blive en Snare, deres Takofre blive en Fælde;
22A ma ua a dohkan uh thang honghi hen; khamuang taka a om lai un pial honghi hen.
23lad Øjnene slukkes, så Synet svigter, lad Lænderne altid vakle!
23A mitte uh, a muh theihlouhna ding un, hihmialin om hen; a kawngte uh kivuang sak gige in.
24Din Vrede udøse du over dem din glødende Harme nå dem;
24Na lungkimlouh mahmahna tuh a tunguah sungbua inla, na heh thangpaihnain amau tuh man hen.
25deres Teltlejr blive et Øde, og ingen bo i deres Telte!
25A omna uh gam henla; a puanin khawng uah kuamah om kei hen.
26Thi de forfølger den, du slog, og øger Smerten for dem, du såred.
26Na satpa tuh a sawi ua, na sukliamte lungkhamna leng a gen ngal nak uhi.
27Tilregn dem hver eneste Brøde lad dem ikke få Del i din Retfærd;
27A thulimlouhna uh thulimlouhnain behlap inla; amau na diktatna ah lut kei uhen.
28lad dem slettes af Livets Bog, ej optegnes blandt de retfærdige!
28Amau tuh hinna bu akipan nulmang in om uhenla, mi diktat lakah gelh hi kei uhen.
29Men mig, som er arm og lidende, bjærge din Frelse, o Gud!
29Himahleh kei genthei tak leh lungkham tak ka hia: Pathian aw, na hotdamna in mun sangah honkoih in.
30Jeg vil prise Guds Navn med Sang og ophøje ham med Tak;
30Pathian min lain ka phat dinga, kipahthu genin amah ka pahtawi ding hi.
31det er mer for HERREN end Okser end Tyre med Horn og Klove!
31Huchibangin bawngtal hiam, ki leh chinnei bawngpa hiam, sangin Toupa a kipaksak zo ding hi.
32Når de ydmyge ser det, glæder de sig; I, som søger Gud, eders Hjerte oplives!
32Thunuailutten huai a mu ua, a kipak uhi: nou Pathian zongte aw, na lungtang uh hingin om hen.
33Thi HERREN låner de fattige Øre, han agter ej fangne Venner ringe.
33Toupan tagahte ngaikhiain, a hentate tuh a musit ngal kei hi.
34Himmel og Jord skal prise ham, Havet og alt, hvad der rører sig der;
34Lei leh vanin amah phat hen, tuipite leh a sung ua thil tang thei peuhmahte toh.
35thi Gud vil frelse Zion og opbygge Judas Byer; der skal de bo og tage det i Eje;
35Pathianin Zion honkhiain, Juda khuate a siam dek ngala: huchiin huaiah a om ding ua, neih toh a thuah ding uh.A sikhate suanten leng a gouluah ding ua; a min itte a sungah a om ding uhi.
36hans Tjeneres Afkom skal arve det, de, der elsker hans Navn, skal bo deri.
36A sikhate suanten leng a gouluah ding ua; a min itte a sungah a om ding uhi.