¹Kan du trække Krokodillen op med Krog og binde dens Tunge med Snøre?

¹Mahuhuli mo ba ang buwaya ng isang bingwit? O mailalabas mo ba ang kaniyang dila ng isang panali?

²Kan du mon stikke et Siv i dens Snude, bore en Krog igennem dens Kæber?

²Makapaglalagay ka ba ng tali sa kaniyang ilong? O makabubutas sa kaniyang panga ng isang taga ng bingwit?

³Mon den vil trygle dig længe og give dig gode Ord?

³Mamamanhik ba siya ng marami sa iyo? O magsasalita ba siya ng mga malumanay na salita sa iyo?

⁴Mon den vil indgå en Pagt med dig, så du får den til Træl for evigt?

⁴Makikipagtipan ba siya sa iyo, upang ariin mo siyang alipin magpakailan man?

⁵Han du mon lege med den som en Fugl og tøjre den for dine Pigebørn?

⁵Makikipaglaro ka ba sa kaniya na gaya sa isang ibon? O iyong tatalian ba siya para sa iyong mga dalaga?

⁶Falbyder Fiskerlauget den og stykker den ud mellem Sælgerne?

⁶Makakalakal ba siya ng mga pulutong ng mangingisda? Mababahagi ba siya nila sa mga mangangalakal?

⁷Mon du kan spække dens Hud med Kroge og med Harpuner dens Hoved?

⁷Mahihiwa mo ba ang kaniyang balat ng sundang na bakal, o ang kaniyang ulo ng panaksak ng isda?

⁸Læg dog engang din Hånd på den! Du vil huske den Kamp og gør det ej mer.

⁸Ipatong mo ang iyong kamay sa kaniya; alalahanin mo ang pagbabaka at huwag mo nang gawin.

⁹Det Håb vilde blive til Skamme, alene ved Synet lå du der.

⁹Narito, ang pagasa riyan ay walang kabuluhan: hindi ba malulugmok ang sinoman makita lamang yaon?

¹⁰Ingen drister sig til at tirre den, hvem holder Stand imod den?

¹⁰Walang malakas na makapangahas kumilos niyaon: sino ngang makatatayo sa harap ko?

¹¹Hvem møder den og slipper fra det hvem under hele Himlen?

¹¹Sinong naunang nagbigay sa akin upang aking bayaran siya? Anomang nasa silong ng buong langit ay akin.

¹²Jeg tier ej om dens Lemmer, hvor stærk den er, hvor smukt den er skabt.

¹²Hindi ako tatahimik tungkol sa kaniyang mga sangkap ng katawan, ni sa kaniya mang dakilang kapangyarihan, ni sa kaniya mang mainam na hugis.

¹³Hvem har trukket dens Klædning af, trængt ind i dens dobbelte Panser?

¹³Sinong makapaglilitaw na karayagan ng kaniyang mga damit? Sinong makalalapit sa kaniyang magkasaping pangil?

¹⁴Hvem har åbnet dens Ansigts Døre? Rundt om dens Tænder er Rædsel.

¹⁴Sinong makapagbubukas ng mga pinto ng kaniyang mukha? Sa palibot ng kaniyang ngipin ay kakilabutan.

¹⁵Dens Ryg er Reder af Skjolde, dens Bryst er et Segl af Sten;

¹⁵Ang kaniyang mga matibay na palikpik ay kaniyang kapalaluan, nangagkakadikit na maigi na gaya sa isang tatak na mahigpit.

¹⁶de sidder tæt ved hverandre, Luft kommer ikke ind derimellem;

¹⁶Nagkakadikit sa isa't isa, na ang hangin ay hindi makaraan sa pagitan sa mga yaon.

¹⁷de hænger fast ved hverandre, uadskilleligt griber de ind i hverandre.

¹⁷Sila'y nagkakasugpongan sa isa't isa; Nagkakalakip na magkasama, na hindi maihihiwalay.

¹⁸Dens Nysen fremkalder strålende Lys, som Morgenrødens Øjenlåg er dens Øjne.

¹⁸Ang kanilang mga bahin ay kumikislap ng apoy, at ang kanilang mga mata ay gaya ng mga bukang liwayway kung umaga.

¹⁹Ud af dens Gab farer Fakler, Ildgnister spruder der frem.

¹⁹Mula sa kaniyang bibig ay lumalabas ang nagliliyab na sulo, at mga alipatong apoy ay nagsisilabas.

²⁰Em står ud af dens Næsebor som af en ophedet, kogende Kedel.

²⁰Mula sa kaniyang mga butas ng ilong ay lumalabas ang usok, na gaya ng isang kumukulong talyasi at nagniningas na mga talahib.

²¹Dens Ånde tænder som glødende Kul, Luer står ud af dens Gab.

²¹Ang kaniyang hinga ay nagpapaningas ng mga baga, at isang alab ay lumalabas sa kaniyang bibig.

²²Styrken bor på dens Hals, og Angsten hopper foran den.

²²Sa kaniyang leeg ay tumitira ang kalakasan, at ang kakilabutan ay sumasayaw sa harap niya.

²³Tæt sidder Kødets Knuder, som støbt til Kroppen; de rokkes ikke;

²³Ang mga kaliskis ng kaniyang laman ay nangagkakadikitan; nangagtutumibay sa kaniya; hindi magagalaw.

²⁴fast som Sten er dens Hjerte støbt, fast som den nederste Møllesten.

²⁴Ang kaniyang puso ay matatag na gaya ng isang bato; Oo, matatag na gaya ng batong pangibaba ng gilingan.

²⁵Når den rejser sig, gyser Helte, fra Sans og Samling går de af Skræk.

²⁵Pagka siya'y tumitindig ay natatakot ang makapangyarihan: dahil sa pagkagulat ay nangalilito sila.

²⁶Angriberens Sværd holder ikke Stand, ej Kastevåben, Spyd eller Pil.

²⁶Kung siya'y tagain ninoman ng tabak ay hindi tumatalab; ni ng sibat man, ng pana, ni ng matalas na tulis man.

²⁷Jern regner den kun for Halm og Kobber for trøsket Træ;

²⁷Kaniyang ipinalalagay ang bakal na parang dayami, at ang tanso na parang lapok na kahoy.

²⁸Buens Søn slår den ikke på Flugt, Slyngens Sten bliver Strå for den,

²⁸Hindi niya mapatakas ng palaso: ang mga batong panghilagpos ay nagiging sa kaniya'y parang pinagputulan ng trigo.

²⁹Stridskøllen regnes for Rør, den ler ad det svirrende Spyd.

²⁹Ang mga panakbat ay nangapapalagay na parang pinagputulan ng trigo: kaniyang tinatawanan ang galaw ng sibat.

³⁰På Bugen er der skarpe Rande, dens Spor i Dyndet er som Tærskeslædens;

³⁰Ang kaniyang mga sangkap sa ibaba ay gaya ng mga matulis na bibinga: lumalaganap na tila saksak sa banlik.

³¹Dybet får den i Kog som en Gryde, en Salvekedel gør den af Floden;

³¹Kaniyang pinagpapakuluan ang kalaliman na parang palyok: kaniyang ginagawa ang dagat na parang pamahid.

³²bag den er der en lysende Sti, Dybet synes som Sølverhår.

³²Kaniyang pinasisilang ang landas sa likuran niya; aakalain ng sinoman na mauban ang kalaliman.

³³Dens Lige findes ikke på Jord, den er skabt til ikke at frygte.

³³Sa ibabaw ng lupa ay walang gaya niya, na likhang walang takot.

³⁴Alt, hvad højt er, ræddes for den, den er Konge over alle stolte Dyr.

³⁴Kaniyang minamasdan ang bawa't mataas na bagay: siya'y hari sa lahat ng mga anak na palalo.