¹(Sang til Festrejserne. Af David.) Jeg frydede mig, da de sagde til mig: "Vi drager til HERRENs Hus!"

¹Ako'y natutuwa nang kanilang sabihin sa akin, tayo'y magsiparoon sa bahay ng Panginoon.

²Så står vore Fødder da i dine Porte, Jerusalem,

²Ang mga paa natin ay nagsisitayo sa loob ng iyong mga pintuang-bayan, Oh Jerusalem;

³Jerusalem bygget som Staden, hvor Folket samles;

³Jerusalem, na natayo na parang bayang siksikan:

⁴thi did op drager Stammerne, HERRENs Stammer en Vedtægt for Israel om at prise HERRENs Navn.

⁴Na inaahon ng mga lipi, sa makatuwid baga'y ng mga lipi ng Panginoon, na pinaka patotoo sa Israel, upang magpasalamat sa pangalan ng Panginoon.

⁵Thi der står Dommersæder, Sæder for Davids Hus.

⁵Sapagka't doo'y nalagay ang mga luklukan na ukol sa kahatulan, ang mga luklukan ng sangbahayan ni David.

⁶Bed om Jerusalems Fred! Ro finde de, der elsker dig!

⁶Idalangin ninyo ang kapayapaan ng Jerusalem: sila'y magsisiginhawa na nagsisiibig sa iyo.

⁷Der råde Fred på din Mur, Tryghed i dine Borge!

⁷Kapayapaan nawa ang sumaloob ng inyong mga kuta, at kaginhawahan sa loob ng iyong mga palasio.

⁸For Brødres og Frænders Skyld vil jeg ønske dig Fred,

⁸Dahil sa aking mga kapatid at aking mga kasama, aking sasabihin ngayon, kapayapaan ang sumaiyong loob.

⁹for Herren vor Guds hus's skyld vil jeg søge dit bedste.

⁹Dahil sa bahay ng Panginoon nating Dios. Hahanapin ko ang iyong buti.