¹(Sang til Festrejserne.) Fra det dybe råber jeg til

¹Mula sa mga kalaliman ay dumaing ako sa iyo, Oh Panginoon.

²o Herre hør min Røst! Lad dine Ører lytte til min tryglende Røst!

²Panginoon, dinggin mo ang aking tinig: pakinggan ng iyong mga pakinig ang tinig ng aking mga pamanhik.

³Tog du Vare, HERRE, på Misgerninger, Herre, hvo kunde da bestå?

³Kung ikaw, Panginoon, magtatanda ng mga kasamaan, Oh Panginoon, sinong tatayo?

⁴Men hos dig er der Syndsforladelse, at du må frygtes.

⁴Nguni't may kapatawarang taglay ka, upang ikaw ay katakutan.

⁵Jeg håber.på HERREN, min Sjæl håber på hans Ord,

⁵Aking hinihintay ang Panginoon, hinihintay ng aking kaluluwa, at sa kaniyang salita ay umaasa ako.

⁶på Herren bier min Sjæl mer end Vægter på Morgen, Vægter på Morgen.

⁶Hinihintay ng aking kaluluwa ang Panginoon, ng higit kay sa paghihintay ng bantay sa umaga; Oo, higit kay sa bantay sa umaga.

⁷Israel, bi på HERREN! Thi hos HERREN er Miskundhed, hos ham er Forløsning i Overflod.

⁷Oh Israel, umasa ka sa Panginoon; sapagka't sa Panginoon ay may kagandahang-loob.

⁸Og han vil forløse Israel fra alle dets Misgerninger,

⁸At kaniyang tutubusin ang Israel sa lahat niyang kasamaan.