¹(Sang til Festrejserne.) HERRE, kom David i Hu for al hans møje,

¹Panginoon, alalahanin mo para kay David ang lahat niyang kadalamhatian;

²hvorledes han tilsvor HERREN, gav Jakobs Vældige et Løfte :

²Kung paanong sumumpa siya sa Panginoon, at nanata sa Makapangyarihan ni Jacob:

³"Jeg træder ej ind i mit Huses Telt, jeg stiger ej op på mit Leje,

³Tunay na hindi ako papasok sa tabernakulo ng aking bahay, ni sasampa man sa aking higaan,

⁴under ikke mine Øjne Søvn, ikke mine Øjenlåg Hvile,

⁴Hindi ako magbibigay ng pagkakatulog sa aking mga mata, o magpapaidlip man sa aking mga talukap-mata;

⁵før jeg har fundet HERREN et Sted, Jakobs Vældige en Bolig!"

⁵Hanggang sa ako'y makasumpong ng dakong ukol sa Panginoon, ng tabernakulo ukol sa Makapangyarihan ni Jacob.

⁶"Se, i Efrata hørte vi om den, fandt den på Ja'ars Mark;

⁶Narito, narinig namin sa Ephrata: aming nasumpungan sa mga parang ng gubat.

⁷lad os gå hen til hans Bolig, tilbede ved hans Fødders Skammel!"

⁷Kami ay magsisipasok sa kaniyang tabernakulo; kami ay magsisisamba sa harap ng kaniyang tungtungan.

⁸HERRE, bryd op til dit Hvilested, du og din Vældes Ark!

⁸Bumangon ka, Oh Panginoon, sa iyong pahingahang dako: ikaw, at ang kaban ng iyong kalakasan.

⁹Dine Præster være klædte i Retfærd, dine fromme synge med Fryd!

⁹Magsipagsuot ang iyong mga saserdote ng katuwiran; at magsihiyaw ang iyong mga banal dahil sa kagalakan.

¹⁰For din Tjener Davids Skyld afvise du ikke din Salvede!"

¹⁰Dahil sa iyong lingkod na kay David huwag mong ipihit ang mukha ng iyong pinahiran ng langis.

¹¹HERREN tilsvor David et troværdigt, usvigeligt Løfte: "Af din Livsens Frugt vil jeg sætte Konger på din Trone.

¹¹Ang Panginoon ay sumumpa kay David sa katotohanan; hindi niya babaligtarin: ang bunga ng iyong katawan ay aking ilalagay sa iyong luklukan.

¹²Såfremt dine Sønner holder min Pagt og mit Vidnesbyrd, som jeg lærer dem, skal også deres Sønner sidde evindelig på din Trone!

¹²Kung iingatan ng iyong mga anak ang aking tipan. At ang aking patotoo na aking ituturo, magsisiupo naman ang kanilang mga anak sa iyong luklukan magpakailan man.

¹³Thi HERREN har udvalgt Zion, ønsket sig det til Bolig :

¹³Sapagka't pinili ng Panginoon ang Sion; kaniyang ninasa na pinaka tahanan niya.

¹⁴Her er for evigt mit Hvilested, her vil jeg bo, thi det har jeg ønsket.

¹⁴Ito'y aking pahingahang dako magpakailan man. Dito ako tatahan; sapagka't aking ninasa.

¹⁵Dets Føde velsigner jeg, dets fattige mætter jeg med Brød,

¹⁵Aking pagpapalain siyang sagana sa pagkain; aking bubusugin ng pagkain ang kaniyang dukha.

¹⁶dets Præster klæder jeg i Frelse, dets fromme skal synge med Fryd.

¹⁶Ang kaniya namang mga saserdote ay susuutan ko ng kaligtasan: at ang kaniyang mga banal ay magsisihiyaw ng malakas sa kagalakan.

¹⁷Der lader jeg Horn vokse frem for David, sikrer min Salvede Lampe.

¹⁷Doo'y aking pamumukuhin ang sungay ni David: aking ipinaghanda ng ilawan ang aking pinahiran ng langis.

¹⁸Jeg klæder hans Fjender i Skam, men på ham skal Kronen stråle!"

¹⁸Ang kaniyang mga kaaway ay susuutan ko ng kahihiyan: nguni't sa kaniya'y mamumulaklak ang kaniyang putong.