¹(En salme af David. Lehazkir.) HERRE, revs mig ej i din vrede, tugt mig ej i din Harme!

¹Oh Panginoon, huwag mo akong sawayin sa iyong pag-iinit: ni parusahan mo man ako sa iyong mahigpit na sama ng loob.

²Thi dine pile sidder i mig, din Hånd har lagt sig på mig.

²Sapagka't ang iyong mga pana ay nagsitimo sa akin, at pinipisil akong mainam ng iyong kamay.

³Intet er karskt på min Krop for din Vredes Skyld, intet uskadt i mine Ledemod for mine Synders Skyld;

³Walang kagalingan sa aking laman dahil sa iyong pagkagalit; ni may kaginhawahan man sa aking mga buto dahil sa aking kasalanan.

⁴thi over mit Hoved skyller min Brøde som en tyngende Byrde, for tung for mig.

⁴Sapagka't ang aking mga kasamaan ay nagsidaan sa ibabaw ng aking ulo: gaya ng isang pasang mabigat ay napakabigat sa akin.

⁵Mine Sår både stinker og rådner, for min Dårskabs Skyld går jeg bøjet;

⁵Ang aking mga sugat ay mabaho, at putokputok, dahil sa aking kamangmangan.

⁶jeg er såre nedtrykt, sorgfuld vandrer jeg Dagen lang.

⁶Ako'y nahirapan at ako'y nahukot; ako'y tumatangis buong araw.

⁷Thi Lænderne er fulde af Brand, intet er karskt på min Krop,

⁷Sapagka't ang aking mga balakang ay lipos ng hirap; at walang kagalingan sa aking laman.

⁸jeg er lammet og fuldkommen knust, jeg skriger i Hjertets Vånde.

⁸Ako'y nanglalata, at bugbog na mainam: ako'y umangal dahil sa kaba ng aking loob.

⁹HERRE, du kender al min Attrå, mit Suk er ej skjult for dig;

⁹Panginoon, lahat ng aking nais ay nasa harap mo; at ang aking hibik ay hindi lingid sa iyo.

¹⁰mit Hjerte banker, min Kraft har svigtet, selv mit Øje har mistet sin Glans.

¹⁰Ang aking loob ay kakabakaba, ang aking kalakasan ay nanglalata: tungkol sa liwanag ng aking mga mata, ay napawi rin ito sa akin.

¹¹For min Plages Skyld flyr mig Ven og Frænde, mine Nærmeste holder sig fjert;

¹¹Ang mga mangliligaw at mga kaibigan ko ay nangatayong malayo sa aking paghihirap; at ang aking mga kamaganak ay nakalayo.

¹²de, der vil mig til Livs, sætter Snarer, og de, der vil mig ondt, lægger Råd om Fordærv, de tænker Dagen igennem på Svig.

¹²Sila namang nangaguusig ng aking buhay ay nangaglagay ng mga silo na ukol sa akin; at silang nagsisihanap ng aking ikapapahamak ay nangagsasalita ng mga masasamang bagay, at nangagiisip ng pagdaraya buong araw.

¹³Men jeg er som en døv, der intet hører, som en stum, der ej åbner sin Mund,

¹³Nguni't ako'y gaya ng binging tao, na hindi nakakarinig; at ako'y gaya ng piping tao, na hindi ibinubuka ang kaniyang bibig.

¹⁴som en Mand, der ikke kan høre, i hvis Mund der ikke er Svar.

¹⁴Oo, ako'y gaya ng tao na hindi nakakarinig, at sa kaniyang bibig ay walang mga kasawayan.

¹⁵Thi til dig står mit Håb, o HERRE, du vil bønhøre, Herre min Gud,

¹⁵Sapagka't sa iyo, Oh Panginoon ay umaasa ako: ikaw ay sasagot, Oh Panginoon kong Dios.

¹⁶når jeg siger: "Lad dem ikke glæde sig over mig, hovmode sig over min vaklende Fod!"

¹⁶Sapagka't aking sinabi: Baka ako'y kagalakan nila: pagka ang aking paa ay nadudulas, ay nagsisipagmataas sila laban sa akin.

¹⁷Thi jeg står allerede for Fald, mine Smerter minder mig stadig;

¹⁷Sapagka't ako'y madali ng mahulog, at ang aking kapanglawan ay laging nasa harap ko.

¹⁸thi jeg må bekende min Skyld må sørge over min Synd.

¹⁸Sapagka't aking ipahahayag ang aking kasamaan; aking ikamamanglaw ang aking kasalanan.

¹⁹Mange er de, der med Urette er mine Fjender, talrige de, der hader mig uden Grund,

¹⁹Nguni't ang aking mga kaaway ay buhay at malalakas: at silang nangagtatanim sa akin na may kamalian ay dumami.

²⁰som lønner mig godt med ondt, som står mig imod, fordi jeg søger det gode.

²⁰Sila namang nangagbabayad ng kasamaan sa mabuti ay mga kaaway ko, sapagka't aking sinunod ang bagay na mabuti.

²¹HERRE, forlad mig ikke, min Gud, hold dig ikke borte fra mig,

²¹Huwag mo akong pabayaan, Oh Panginoon: Oh Dios ko, huwag kang lumayo sa akin.

²²il mig til Hjælp, o Herre, min Frelse!

²²Magmadali kang tulungan mo ako, Oh Panginoon na aking kaligtasan.