1(En Sjiggajon af David, som han sang for HERREN i anledning af benjaminitten Kusj' ord.) HERRE min Gud, jeg lider på dig, frels mig og fri mig fra hver min Forfølger,
1Oh Panginoon kong Dios, sa iyo nanganganlong ako. Iligtas mo ako sa lahat na nagsisihabol sa akin, at palayain mo ako:
2at han ej som en Løve skal rive mig sønder, bortrive, uden at nogen befrier.
2Baka lurayin nila na gaya ng leon ang aking kaluluwa, na lurayin ito, habang walang magligtas.
3HERRE min Gud, har jeg handlet så, er der Uret i mine Hænder,
3Oh Panginoon kong Dios, kung ginawa ko ito; kung may kasamaan sa aking mga kamay;
4har jeg voldet dem ondt, der holdt Fred med mig, uden Årsag gjort mine Fjender Men,
4Kung ako'y gumanti ng kasamaan sa kaniya na may kapayapaan sa akin; (Oo, aking pinawalan siya, na walang anomang kadahilanan ay naging aking kaaway:)
5så forfølge og indhente Fjenden min Sjæl, han træde mit Liv til Jorden og kaste min Ære i Støvet. - Sela.
5Habulin ng kaaway ang aking kaluluwa, at abutan; Oo, yapakan niya ang aking kaluluwa sa lupa, at ilagay ang aking kaluwalhatian sa alabok. (Selah)
6HERRE, stå op i din Vrede, rejs dig imod mine Fjenders Fnysen, vågn op, min Gud, du sætte Retten!
6Ikaw ay bumangon, Oh Panginoon, sa iyong galit, magpakataas ka laban sa poot ng aking mga kaaway; at gumising ka dahil sa akin; ikaw ay nagutos ng kahatulan.
7Lad Folkeflokken samles om dig, tag Sæde over den hist i det høje!
7At ligirin ka ng kapisanan ng mga bayan sa palibot: at sila'y pihitan mong nasa mataas ka.
8HERREN dømmer Folkeslag. Mig dømme du, HERRE, efter min Retfærd og Uskyld!
8Ang panginoo'y nangangasiwa ng kahatulan sa mga bayan: iyong hatulan ako, Oh Panginoon, ayon sa aking katuwiran, at sa aking pagtatapat na nasa akin.
9På gudløses Ondskab gøre du Ende, støt den retfærdige, du, som prøver Hjerter og Nyrer, retfærdige Gud.
9Oh wakasan ang kasamaan ng masama, nguni't itatag mo ang matuwid; sapagka't sinubok ng matuwid na Dios ang mga pagiisip at ang mga puso.
10Mit Skjold er hos Gud, han frelser de oprigtige af Hjertet;
10Ang aking kalasag ay sa Dios. na nagliligtas ng matuwid sa puso.
11retfærdig som Dommer er Gud, en Gud, der hver Dag vredes.
11Ang Dios ay matuwid na hukom, Oo, Dios na may galit araw-araw.
12Visselig hvæsser han atter sit Sværd, han spænder sin Bue og sigter;
12Kung ang tao ay hindi magbalik-loob, kaniyang ihahasa ang kaniyang tabak; kaniyang iniakma ang kaniyang busog, at inihanda.
13men mod sig selv har han rettet de dræbende Våben, gjort sine Pile til brændende Pile.
13Inihanda rin naman niya ang mga kasangkapan ng kamatayan; kaniyang pinapagniningas ang kaniyang mga pana.
14Se, hanundfanger Tomhed, svanger med Ulykke føder han Blændværk;
14Narito, siya'y nagdaramdam ng kasamaan; Oo, siya'y naglihi ng kasamaan, at nanganak ng kabulaanan.
15han grov en Grube, han huled den ud, men faldt i den Grav, han gjorde.
15Siya'y gumawa ng balon, at hinukay, at nahulog sa hukay na kaniyang ginawa.
16Ulykken falder ned på hans Hoved, hans Uret rammer hans egen Isse.
16Ang kaniyang gawang masama ay magbabalik sa kaniyang sariling ulo, at ang kaniyang pangdadahas ay babagsak sa kaniyang sariling bunbunan.
17Jeg vil takke HERREN for hans Retfærd, lovsynge HERREN den Højestes Navn.
17Ako'y magpapasalamat sa Panginoon, ayon sa kaniyang katuwiran: at aawit ng pagpupuri sa pangalan ng Panginoon na Kataastaasan.