1(En Salme af Asaf.) Visselig, god er Gud mod Israel; mod dem, der er rene af Hjertet!
1Tunay na ang Dios ay mabuti sa Israel. Sa mga malilinis sa puso.
2Mine Fødder var nær ved at snuble, mine Skridt var lige ved at glide;
2Nguni't tungkol sa akin, ang mga paa ko'y halos nahiwalay: ang mga hakbang ko'y kamunti nang nangadulas.
3thi over Dårerne græmmed jeg mig, jeg så, at det gik de gudløse vel;
3Sapagka't ako'y nanaghili sa hambog, nang aking makita ang kaginhawahan ng masama.
4thi de kender ikke til Kvaler, deres Livskraft er frisk og sund;
4Sapagka't walang mga tali sa kanilang kamatayan: kundi ang kanilang kalakasan ay matatag.
5de kender ikke til menneskelig Nød, de plages ikke som andre.
5Sila'y wala sa kabagabagan na gaya ng ibang mga tao; na hindi man sila nangasasalot na gaya ng ibang mga tao.
6Derfor har de Hovmod til Halssmykke, Vold er Kappen, de svøber sig i.
6Kaya't kapalalua'y gaya ng kuwintas sa kanilang leeg: tinatakpan sila ng karahasan na gaya ng bihisan.
7Deres Brøde udgår af deres Indre, Hjertets Tanker bryder igennem.
7Ang kanilang mga mata ay lumuluwa sa katabaan: sila'y mayroong higit kay sa mananasa ng puso.
8I det dybe taler de ondt, i det høje fører de Urettens Tale,
8Sila'y manganunuya, at sa kasamaan ay nanunungayaw ng pagpighati: sila'y nangagsasalitang may kataasan.
9de løfter Munden mod Himlen, Tungen farer om på Jorden.
9Kanilang inilagay ang kanilang bibig sa mga langit, at ang kanilang dila ay lumalakad sa lupa.
10Derfor vender mit Folk sig hid og drikker Vand i fulde Drag.
10Kaya't ibinabalik dito ang kaniyang bayan: at tubig ng punong saro ay nilalagok nila.
11De siger: "Hvor skulde Gud vel vide det, skulde den Højeste kende dertil?"
11At kanilang sinasabi, Paanong nalalaman ng Dios? At may kaalaman ba sa Kataastaasan?
12Se, det er de gudløses kår, altid i Tryghed, voksende Velstand!
12Narito, ang mga ito ang masama; at palibhasa'y laging tiwasay nagsisilago sa mga kayamanan,
13Forgæves holdt jeg mit Hjerte rent og tvætted mine Hænder i Uskyld,
13Tunay na sa walang kabuluhan ay nilinis ko ang aking puso, at hinugasan ko ang aking mga kamay sa kawalaang sala;
14jeg plagedes Dagen igennem, blev revset på ny hver Morgen!
14Sapagka't buong araw ay nasalot ako, at naparusahan tuwing umaga.
15Men jeg tænkte: "Taler jeg så, se, da er jeg troløs imod dine Sønners Slægt."
15Kung aking sinabi, Ako'y magsasalita ng ganito; narito, ako'y gagawang may karayaan sa lahi ng iyong mga anak.
16Så grundede jeg på at forstå det, møjsommeligt var det i mine Øjne,
16Nang aking isipin kung paanong aking malalaman ito, ay napakahirap sa ganang akin;
17Til jeg kom ind i Guds Helligdomme, skønned, hvordan deres Endeligt bliver:
17Hanggang sa ako'y pumasok sa santuario ng Dios, at aking nagunita ang kanilang huling wakas,
18Du sætter dem jo på glatte Steder, i Undergang styrter du dem.
18Tunay na iyong inilagay sila sa mga madulas na dako: iyong inilugmok sila sa kapahamakan.
19Hvor brat de dog lægges øde, går under, det ender med Rædsel!
19Kung paanong naging kapahamakan sila sa isang sandali! Sila'y nilipol na lubos ng mga kakilabutan.
20De er som en Drøm, når man vågner, man vågner og regner sit Syn for intet.
20Ang panaginip sa pagkagising: sa gayon, Oh Panginoon, pag gumising ka, iyong hahamakin ang kanilang larawan.
21Så længe mit Hjerte var bittert og det nagede i mine Nyrer,
21Sapagka't ang puso ko'y namanglaw, at sa aking kalooban ay nasaktan ako:
22var jeg et Dyr og fattede intet, jeg var for dig som Kvæg.
22Sa gayo'y naging walang muwang ako, at musmos; ako'y naging gaya ng hayop sa harap mo.
23Dog bliver jeg altid hos dig, du holder mig fast om min højre;
23Gayon ma'y laging sumasaiyo ako: iyong inalalayan ang aking kanan.
24du leder mig med dit Råd og tager mig siden bort i Herlighed.
24Iyong papatnubayan ako ng iyong payo, at pagkatapos ay tatanggapin mo ako sa kaluwalhatian.
25Hvem har jeg i Himlen? Og har jeg blot dig, da attrår jeg intet på Jorden!
25Sinong kumakasi sa akin sa langit kundi ikaw? At walang ninanasa ako sa lupa liban sa iyo.
26Lad kun mit Kød og mit Hjerte vansmægte, Gud er mit Hjertes Klippe, min Del for evigt.
26Ang aking laman at ang aking puso ay nanglulupaypay: nguni't ang Dios ay kalakasan ng aking puso, at bahagi ko magpakailan man.
27Thi de, der fjerner sig fra dig, går under, - du udsletter hver, som er dig utro.
27Sapagka't narito, silang malayo sa iyo ay mangalilipol: iyong ibinuwal silang lahat, na nangakikiapid, na nagsisihiwalay sa iyo.
28Men at leve Gud nær er min Lykke, min Lid har jeg sat til den Herre HERREN, at jeg kan vidne om alle dine Gerninger.
28Nguni't mabuti sa akin na lumapit sa Dios; ginawa kong aking kanlungan ang Panginoong Dios, upang aking maisaysay ang lahat ng iyong mga gawa.