1پس چون دیگر نمی توانستیم بی خبری را تحمل کنیم تصمیم گرفتیم که در شهر آتن تنها بمانیم
1Wherefore when we could no longer forbear, we thought it good to be left at Athens alone;
2و تیموتاوس برادر ما و خادم خدا در انتشار انجیل مسیح را فرستادیم تا شما را در ایمان تان تقویت نماید و دلداری دهد،
2And sent Timotheus, our brother, and minister of God, and our fellowlabourer in the gospel of Christ, to establish you, and to comfort you concerning your faith:
3تا هیچ کس در اثر این زجر و آزار ها دلسرد نشود. خود تان می دانید که این آزار ها نصیب و قسمت ماست.
3That no man should be moved by these afflictions: for yourselves know that we are appointed thereunto.
4وقتی ما با شما بودیم، از پیش به شما گفتیم که زجر و آزار در انتظار ماست و چنانکه آگاه هستید همان طور هم شده است.
4For verily, when we were with you, we told you before that we should suffer tribulation; even as it came to pass, and ye know.
5از این جهت چون این بی خبری، دیگر برای من غیر قابل تحمل بود، تیموتاوس را نزد شما فرستادم تا از ایمان شما آگاه شوم، زیرا می ترسیدم آن اغوا کننده یعنی شیطان شما را به نوعی، وسوسه کرده و زحمات ما بی نتیجه مانده باشد.
5For this cause, when I could no longer forbear, I sent to know your faith, lest by some means the tempter have tempted you, and our labour be in vain.
6اما اکنون که تیموتاوس از پیش شما بازگشته است خبر خوشی دربارۀ ایمان و محبت شما به ما داده است و خبر می دهد که شما با چه لطفی همواره ما را به یاد می آورید و همان گونه که ما برای دیدن شما علاقه داریم، شما نیز برای دیدن ما علاقه دارید.
6But now when Timotheus came from you unto us, and brought us good tidings of your faith and charity, and that ye have good remembrance of us always, desiring greatly to see us, as we also to see you:
7ای برادران، با وجود همۀ نگرانی ها و زحماتی که داریم این خبر خیال ما را دربارۀ شما راحت ساخته است و ایمان شما ما را آسوده خاطر کرده است.
7Therefore, brethren, we were comforted over you in all our affliction and distress by your faith:
8اگر شما در خداوند استوار بمانید، ما زندگی تازه ای خواهیم داشت.
8For now we live, if ye stand fast in the Lord.
9ما چطور می توانیم به قدر کفایت، خدا را برای شما و برای تمام خوشی ای که به خاطر شما در پیشگاه خدا احساس می کنیم سپاسگزاری کنیم؟
9For what thanks can we render to God again for you, for all the joy wherewith we joy for your sakes before our God;
10شب و روز با التماس دعا می کنیم که روی شما را ببینیم و نواقص ایمان شما را برطرف سازیم.
10Night and day praying exceedingly that we might see your face, and might perfect that which is lacking in your faith?
11خدای پدر و عیسی مسیح خداوند ما، راه ما را به سوی شما بگشاید!
11Now God himself and our Father, and our Lord Jesus Christ, direct our way unto you.
12و خداوند عطا فرماید که مطابق میزان محبتی که ما برای شما داریم محبت شما برای یکدیگر و همۀ مردم افزایش و گسترش یابد.و خدا دل های شما را قوی گرداند تا در آن هنگام که خداوند ما عیسی با همۀ مقدسین خود می آید، شما در حضور خدای پدر پاک و بی عیب باشید.
12And the Lord make you to increase and abound in love one toward another, and toward all men, even as we do toward you:
13و خدا دل های شما را قوی گرداند تا در آن هنگام که خداوند ما عیسی با همۀ مقدسین خود می آید، شما در حضور خدای پدر پاک و بی عیب باشید.
13To the end he may stablish your hearts unblameable in holiness before God, even our Father, at the coming of our Lord Jesus Christ with all his saints.