¹شریعت موسی تصویر کاملی از حقایق آسمانی نبود، بلکه فقط دربارۀ چیزهای نیکوی آینده از پیش خبر می داد. مثلاً سال به سال مطابق شریعت همان قربانی ها را تقدیم می کردند ولی با وجود این، عبادت کنندگان نتوانستند به کمال برسند.

¹For the law having a shadow of good things to come, and not the very image of the things, can never with those sacrifices which they offered year by year continually make the comers thereunto perfect.

²اگر این عبادت کنندگان فقط یکبار از گناهان خود پاک می شدند، دیگر خود را گناهکار نمی دانستند و تمام این قربانی ها موقوف می شد.

²For then would they not have ceased to be offered? because that the worshippers once purged should have had no more conscience of sins.

³اما در عوض این قربانی ها همه ساله گناهان آن ها را به یاد شان می آورد،

³But in those sacrifices there is a remembrance again made of sins every year.

⁴زیرا خون گاوها و بزها هرگز نمی تواند گناهان را بر طرف نماید.

⁴For it is not possible that the blood of bulls and of goats should take away sins.

⁵به این جهت وقتی مسیح به دنیا آمد فرمود:«تو خواهان قربانی و هدیه نبودی. اما برای من بدنی فراهم کردی.

⁵Wherefore when he cometh into the world, he saith, Sacrifice and offering thou wouldest not, but a body hast thou prepared me:

⁶از قربانی های سوختنی و قربانی های گناه خوشنود نبودی.

⁶In burnt offerings and sacrifices for sin thou hast had no pleasure.

⁷آنگاه گفتم: اینک می آیم! تا ارادۀ تو را بجا آورم؛ در طومار کتاب دربارۀ من نوشته شده است.»

⁷Then said I, Lo, I come (in the volume of the book it is written of me,) to do thy will, O God.

⁸او اول می گوید: «خواهان قربانی و هدیه و قربانی های سوختنی و قربانی های گناه نبودی و از آن ها خشنود نمی شدی.» (با وجود اینکه اینها مطابق شریعت تقدیم می شوند.)

⁸Above when he said, Sacrifice and offering and burnt offerings and offering for sin thou wouldest not, neither hadst pleasure therein; which are offered by the law;

⁹آنگاه می گوید: «من می آیم تا ارادۀ تو را بجا آورم.» به این ترتیب خدا قربانی های پیشین را منسوخ نموده و قربانی مسیح را به جای آن ها برقرار ساخته است.

⁹Then said he, Lo, I come to do thy will, O God. He taketh away the first, that he may establish the second.

¹⁰پس وقتی عیسی مسیح ارادۀ خدا را بجا آورد و بدن خود را یکبار و آن هم برای همیشه به عنوان قربانی تقدیم کرد، ما از گناهان خود پاک گشتیم.

¹⁰By the which will we are sanctified through the offering of the body of Jesus Christ once for all.

¹¹هر کاهنی همه روزه پیش قربانگاه می ایستد و خدمت خود را انجام می دهد و یک نوع قربانی را بارها تقدیم می کند، قربانی ای که هرگز قادر به بر طرف ساختن گناه نیست.

¹¹And every priest standeth daily ministering and offering oftentimes the same sacrifices, which can never take away sins:

¹²اما مسیح برای همیشه یک قربانی به جهت گناهان تقدیم نمود و بعد از آن در دست راست خدا نشست.

¹²But this man, after he had offered one sacrifice for sins for ever, sat down on the right hand of God;

¹³و در آنجا منتظر است تا دشمنانش پای انداز او گردند.

¹³From henceforth expecting till his enemies be made his footstool.

¹⁴پس او با یک قربانی، کسانی را که خدا تقدیس می کند، برای همیشه کامل ساخته است.

¹⁴For by one offering he hath perfected for ever them that are sanctified.

¹⁵در اینجا ما گواهی روح القدس را نیز داریم. او پیش از همه می گوید:

¹⁵Whereof the Holy Ghost also is a witness to us: for after that he had said before,

¹⁶«این است پیمانی که پس از آن ایام با آنها خواهم بست.» خداوند می فرماید: «احکام خویش را در دل های آنها می گذارم و آن ها را بر افکار شان خواهم نوشت.»

¹⁶This is the covenant that I will make with them after those days, saith the Lord, I will put my laws into their hearts, and in their minds will I write them;

¹⁷و بعد از آن می فرماید: «من هرگز گناهان و خطایای آنها را به یاد نخواهم آورد.»

¹⁷And their sins and iniquities will I remember no more.

¹⁸پس وقتی این گناهان آمرزیده شده اند، دیگر نیازی به قربانی گناه نیست.

¹⁸Now where remission of these is, there is no more offering for sin.

¹⁹پس ای برادران، به وسیلۀ خون عیسی مسیح، ما اجازه یافته ایم که با شجاعت

¹⁹Having therefore, brethren, boldness to enter into the holiest by the blood of Jesus,

²⁰از راه تازه و زنده ای که مسیح از میان پرده به روی ما باز کرده است، یعنی به وسیلۀ بدن خود او، به قدس الاقداس وارد شویم.

²⁰By a new and living way, which he hath consecrated for us, through the veil, that is to say, his flesh;

²¹چون ما کاهن اعظمی داریم که بر خاندان خدا مقرر شده است،

²¹And having an high priest over the house of God;

²²بیائید از صمیم قلب و از روی ایمان کامل دل های خود را از اندیشه های گناه آلود پاک ساخته و بدن های خود را با آب خالص بشوئیم و به حضور خدا بیائیم.

²²Let us draw near with a true heart in full assurance of faith, having our hearts sprinkled from an evil conscience, and our bodies washed with pure water.

²³امیدی را که به آن اقرار می کنیم محکم نگهداریم، زیرا او که به ما وعده داده است، به وعده های خود وفا می کند.

²³Let us hold fast the profession of our faith without wavering; (for he is faithful that promised;)

²⁴برای پیشی جستن در محبت و اعمال نیکو یکدیگر را تشویق کنیم.

²⁴And let us consider one another to provoke unto love and to good works:

²⁵از جمع شدن با برادران در مجالس کلیسایی غفلت و غیر حاضری نکنیم، چنانکه بعضی ها به این عادت کرده اند؛ بلکه یکدیگر را بیشتر تشویق نمائیم، مخصوصاً در این ایام که روز خداوند نزدیک می شود،

²⁵Not forsaking the assembling of ourselves together, as the manner of some is; but exhorting one another: and so much the more, as ye see the day approaching.

²⁶زیرا اگر ما پس از شناخت کامل حقیقت قصداً به گناه خود ادامه دهیم، دیگر هیچ قربانی ای برای گناهان ما باقی نمی ماند!

²⁶For if we sin wilfully after that we have received the knowledge of the truth, there remaineth no more sacrifice for sins,

²⁷بلکه فقط دورنمای وحشتناک روز داوری و خشم تباه کن که دشمنان خدا را می سوزاند، در انتظار ماست.

²⁷But a certain fearful looking for of judgment and fiery indignation, which shall devour the adversaries.

²⁸اگر کسی به شریعت موسی بی اعتنایی می کرد، بدون دلسوزی به گواهی دو یا سه شاهد کشته می شد.

²⁸He that despised Moses' law died without mercy under two or three witnesses:

²⁹پس اگر کسی پسر خدا را تحقیر نموده و خونی را که عهد بین خدا و انسان را اعتبار بخشیده و او را از گناهانش پاک ساخته است ناچیز شمارد و به روح پُر فیض خدا بی حرمتی نماید، با چه جزای شدیدتری روبرو خواهد شد!

²⁹Of how much sorer punishment, suppose ye, shall he be thought worthy, who hath trodden under foot the Son of God, and hath counted the blood of the covenant, wherewith he was sanctified, an unholy thing, and hath done despite unto the Spirit of grace?

³⁰زیرا ما می دانیم کیست آنکه گفت: «انتقام از من است، من تلافی خواهم کرد» و «خداوند قوم خود را داوری خواهد نمود.»

³⁰For we know him that hath said, Vengeance belongeth unto me, I will recompense, saith the Lord. And again, The Lord shall judge his people.

³¹چه هولناک و ترس آور است افتادن در دست های خدای زنده!

³¹It is a fearful thing to fall into the hands of the living God.

³²شما باید ایام گذشته را به یاد آورید: وقتی تازه از نور روشن شده بودید؛ در آن روزها رنج های زیاد دیدید و استوار ماندید.

³²But call to remembrance the former days, in which, after ye were illuminated, ye endured a great fight of afflictions;

³³شما بارها پیش مردم در بی حرمتی و بد رفتاری گرفتار بودید و گاهی با کسانی که چنین بدی ها را می دیدند شریک و سهیم بودید.

³³Partly, whilst ye were made a gazingstock both by reproaches and afflictions; and partly, whilst ye became companions of them that were so used.

³⁴شما با زندانیان هم درد بودید و وقتی مال شما را به زور می گرفتند با خوشرویی آن را قبول می کردید چون می دانستید که صاحب چیزی هستید که به مراتب بهتر بوده و تا به ابد باقی می ماند.

³⁴For ye had compassion of me in my bonds, and took joyfully the spoiling of your goods, knowing in yourselves that ye have in heaven a better and an enduring substance.

³⁵بنابراین اعتماد خود را از دست ندهید، زیرا اجر بزرگی به همراه خواهد داشت.

³⁵Cast not away therefore your confidence, which hath great recompence of reward.

³⁶شما به صبر بیشتری احتیاج دارید تا ارادۀ خدا را انجام داده، برکات وعده شده را به دست آورید.

³⁶For ye have need of patience, that, after ye have done the will of God, ye might receive the promise.

³⁷چنانچه کتاب مقدس می گوید:«دیگر طولی نخواهد کشید و آن که قرار است بیاید، خواهد آمد و دیر نخواهد کرد.»

³⁷For yet a little while, and he that shall come will come, and will not tarry.

³⁸و خداوند می فرماید: «شخص عادل به وسیلۀ ایمان زندگی می کند، اما اگر کسی از من روی گردان شود از او خشنود نخواهم بود.»ولی ما جزء آنها نیستیم که روی گردان شده و هلاک می شوند. ما ایمان داریم و این ایمان برای نجات جانهای ما است.

³⁸Now the just shall live by faith: but if any man draw back, my soul shall have no pleasure in him.

³⁹ولی ما جزء آنها نیستیم که روی گردان شده و هلاک می شوند. ما ایمان داریم و این ایمان برای نجات جانهای ما است.

³⁹But we are not of them who draw back unto perdition; but of them that believe to the saving of the soul.