¹بنابراین ای برادران مقدس من که در دعوت آسمانی شریک هستید، به عیسی که رسول و کاهن اعظم ایمان ماست چشم بدوزید،

¹Wherefore, holy brethren, partakers of the heavenly calling, consider the Apostle and High Priest of our profession, Christ Jesus;

²تا بدانید چقدر به خدایی که او را برای انجام این کار برگزید وفادار بود، همانطور که موسی نیز در تمام خانۀ خدا وفادار بود.

²Who was faithful to him that appointed him, as also Moses was faithful in all his house.

³کسی که خانه ای می سازد، بیش از خود خانه سزاوار احترام است، به همین طور عیسی نیز بیش از موسی شایسته احترام است.

³For this man was counted worthy of more glory than Moses, inasmuch as he who hath builded the house hath more honour than the house.

⁴هر خانه به دست کسی ساخته می شود، اما خدا سازندۀ همۀ چیز هاست.

⁴For every house is builded by some man; but he that built all things is God.

⁵موسی در تمام خانۀ خدا مانند یک خادم باوفا خدمت می کرد تا دربارۀ پیامی که بعدها می باید اعلام شود، شهادت دهد.

⁵And Moses verily was faithful in all his house, as a servant, for a testimony of those things which were to be spoken after;

⁶اما مسیح به عنوان پسر و صاحب خانه ای وفادار است و ما آن خانه هستیم، به شرطی که آن اعتماد و اطمینانی را که امید به ما می بخشد، تا به آخر محکم نگاه داریم.

⁶But Christ as a son over his own house; whose house are we, if we hold fast the confidence and the rejoicing of the hope firm unto the end.

⁷زیرا چنانکه روح القدس می فرماید:«امروز اگر صدای خدا را بشنوید،

⁷Wherefore (as the Holy Ghost saith, To day if ye will hear his voice,

⁸مانند ایامی که در بیابان سرکشی می کردند بغاوت نکنید. در آن زمان پدران شما در بیابان مرا آزمودند.

⁸Harden not your hearts, as in the provocation, in the day of temptation in the wilderness:

⁹بلی، پدران شما با وجود آنکه آنچه در چهل سال کرده بودم دیدند، باز مرا امتحان کردند و آزمودند.

⁹When your fathers tempted me, proved me, and saw my works forty years.

¹⁰به این سبب به آن قوم خشمگین شدم و گفتم: افکار آن ها منحرف است و هرگز راه های مرا نیاموختند

¹⁰Wherefore I was grieved with that generation, and said, They do alway err in their heart; and they have not known my ways.

¹¹و در خشم خود سوگند یاد کردم که آن ها به آرامی من نخواهند رسید.»

¹¹So I sware in my wrath, They shall not enter into my rest.)

¹²ای برادران من، متوجه باشید در میان شما کسی نباشد که قلبی آنقدر شریر و بی ایمان داشته باشد که از خدای زنده روی گردان شود.

¹²Take heed, brethren, lest there be in any of you an evil heart of unbelief, in departing from the living God.

¹³در عوض، برای آنکه هیچ یک از شما فریب گناه را نخورد و سرکش نشود همیشه، تا زمانی که کلمۀ «امروز» را به کار می بریم، یکدیگر را تشویق نمائید.

¹³But exhort one another daily, while it is called To day; lest any of you be hardened through the deceitfulness of sin.

¹⁴زیرا اگر ما اعتماد اولیۀ خود را تا به آخر نگاه داریم شریکان مسیح هستیم،

¹⁴For we are made partakers of Christ, if we hold the beginning of our confidence stedfast unto the end;

¹⁵یا چنانکه گفته می شود:«امروز اگر صدای او را بشنوید، مانند ایامی که سرکشی کردند، بغاوت نکنید.»

¹⁵While it is said, To day if ye will hear his voice, harden not your hearts, as in the provocation.

¹⁶چه کسانی صدای خدا را شنیدند و سرکشی کردند؟ آیا همان کسانی نبودند که با هدایت موسی از مصر بیرون آمدند؟

¹⁶For some, when they had heard, did provoke: howbeit not all that came out of Egypt by Moses.

¹⁷و خدا نسبت به چه کسانی مدت چهل سال خشمگین بود؟ آیا نسبت به همان کسانی نبود که گناه ورزیدند و در نتیجه اجساد شان در بیابانها افتاد؟

¹⁷But with whom was he grieved forty years? was it not with them that had sinned, whose carcases fell in the wilderness?

¹⁸و خدا برای چه کسانی سوگند یاد کرد که به آرامی او نخواهند رسید؟ مگر برای کسانی نبود که به هیچ وجه حاضر نشدند به او توکل نمایند؟پس می بینیم که بی ایمانی مانع رسیدن آن ها به آرامی موعود شد.

¹⁸And to whom sware he that they should not enter into his rest, but to them that believed not?

¹⁹پس می بینیم که بی ایمانی مانع رسیدن آن ها به آرامی موعود شد.

¹⁹So we see that they could not enter in because of unbelief.