1وقتی خداوند فهمید که فریسی ها شنیده اند که او بیشتر از یحیی شاگرد پیدا کرده و آن ها را تعمید می دهد
1When therefore the LORD knew how the Pharisees had heard that Jesus made and baptized more disciples than John,
2(هرچند شاگردان عیسی تعمید می دادند نه خود او)،
2(Though Jesus himself baptized not, but his disciples,)
3یهودیه را ترک کرد و به جلیل برگشت
3He left Judaea, and departed again into Galilee.
4ولی لازم بود از سامره عبور کند.
4And he must needs go through Samaria.
5او به شهری از سامره که سوخار نام داشت، نزدیک مزرعه ای که یعقوب به پسر خود یوسف بخشیده بود، رسید.
5Then cometh he to a city of Samaria, which is called Sychar, near to the parcel of ground that Jacob gave to his son Joseph.
6چاه یعقوب در آنجا بود و عیسی که از سفر خسته شده بود، در کنار چاه نشست. تقریباً ظهر بود.
6Now Jacob's well was there. Jesus therefore, being wearied with his journey, sat thus on the well: and it was about the sixth hour.
7یک زن سامری برای کشیدن آب آمد. عیسی به او گفت: «قدری آب به من بده.»
7There cometh a woman of Samaria to draw water: Jesus saith unto her, Give me to drink.
8زیرا شاگردانش برای خرید غذا به شهر رفته بودند.
8(For his disciples were gone away unto the city to buy meat.)
9زن سامری گفت: «چطور تو که یک یهودی هستی از من که یک زن سامری هستم آب می خواهی؟» او این را گفت چون یهودیان با سامریان نشست و برخاست نمی کنند.
9Then saith the woman of Samaria unto him, How is it that thou, being a Jew, askest drink of me, which am a woman of Samaria? for the Jews have no dealings with the Samaritans.
10عیسی به او جواب داد: «اگر می دانستی بخشش خدا چیست و کیست که از تو آب می خواهد، حتماً از او خواهش می کردی و او به تو آب زنده عطا می کرد.»
10Jesus answered and said unto her, If thou knewest the gift of God, and who it is that saith to thee, Give me to drink; thou wouldest have asked of him, and he would have given thee living water.
11زن گفت: «ای آقا سطل نداری و این چاه عمیق است. از کجا آب زنده داری؟
11The woman saith unto him, Sir, thou hast nothing to draw with, and the well is deep: from whence then hast thou that living water?
12آیا تو از جد ما یعقوب بزرگتر هستی که این چاه را به ما بخشید و خود او و پسران و گله اش از آن نوشیدند؟»
12Art thou greater than our father Jacob, which gave us the well, and drank thereof himself, and his children, and his cattle?
13عیسی گفت: «هر که از این آب بنوشد باز تشنه خواهد شد
13Jesus answered and said unto her, Whosoever drinketh of this water shall thirst again:
14اما هر کس از آبی که من می بخشم بنوشد هرگز تشنه نخواهد شد، زیرا آن آبی که به او می دهم در باطن او به چشمه ای تبدیل خواهد شد که تا زندگی ابدی خواهد جوشید.»
14But whosoever drinketh of the water that I shall give him shall never thirst; but the water that I shall give him shall be in him a well of water springing up into everlasting life.
15زن گفت: «ای آقا، آن آب را به من بده تا دیگر تشنه نشوم و برای کشیدن آب به اینجا نیایم.»
15The woman saith unto him, Sir, give me this water, that I thirst not, neither come hither to draw.
16عیسی به او فرمود: «برو شوهرت را صدا کن و به اینجا برگرد.»
16Jesus saith unto her, Go, call thy husband, and come hither.
17زن جواب داد: «شوهر ندارم.» عیسی گفت: «راست می گویی که شوهر نداری،
17The woman answered and said, I have no husband. Jesus said unto her, Thou hast well said, I have no husband:
18زیرا تو پنج شوهر داشته ای و آن مردی هم که اکنون با تو زندگی می کند شوهر تو نیست. آنچه گفتی درست است.»
18For thou hast had five husbands; and he whom thou now hast is not thy husband: in that saidst thou truly.
19زن گفت: «ای آقا، می بینم که تو نبی هستی.
19The woman saith unto him, Sir, I perceive that thou art a prophet.
20پدران ما در روی این کوه عبادت می کردند، اما شما یهودیان می گوئید، باید خدا را در اورشلیم عبادت کرد.»
20Our fathers worshipped in this mountain; and ye say, that in Jerusalem is the place where men ought to worship.
21عیسی گفت: «ای زن، باور کن زمانی خواهد آمد که پدر را نه بر روی این کوه پرستش خواهید کرد و نه در اورشلیم.
21Jesus saith unto her, Woman, believe me, the hour cometh, when ye shall neither in this mountain, nor yet at Jerusalem, worship the Father.
22شما سامریان آنچه را نمی شناسید، می پرستید اما ما آنچه را که می شناسیم عبادت می کنیم، زیرا رستگاری بوسیلۀ قوم یهود می آید.
22Ye worship ye know not what: we know what we worship: for salvation is of the Jews.
23اما زمانی می آید ـ و این زمان هم اکنون شروع شده است ـ که پرستندگان حقیقی، پدر را با روح و راستی عبادت خواهند کرد، زیرا پدر طالب این گونه پرستندگان می باشد.
23But the hour cometh, and now is, when the true worshippers shall worship the Father in spirit and in truth: for the Father seeketh such to worship him.
24خدا روح است و هر که او را می پرستد باید با روح و راستی عبادت نماید.»
24God is a Spirit: and they that worship him must worship him in spirit and in truth.
25زن گفت: «من می دانم که مسیح خواهد آمد و هر وقت بیاید، همه چیز را به ما خواهد گفت.»
25The woman saith unto him, I know that Messias cometh, which is called Christ: when he is come, he will tell us all things.
26عیسی گفت: «من که با تو صحبت می کنم همان هستم.»
26Jesus saith unto her, I that speak unto thee am he.
27در همان موقع شاگردان عیسی برگشتند و چون او را دیدند که با یک زن سخن می گوید تعجب کردند ولی هیچ کس نپرسید: «چی می خواهی؟» و یا «چرا با او سخن می گوئی؟»
27And upon this came his disciples, and marvelled that he talked with the woman: yet no man said, What seekest thou? or, Why talkest thou with her?
28زن کوزۀ خود را به زمین گذاشت و به شهر رفت و به مردم گفت:
28The woman then left her waterpot, and went her way into the city, and saith to the men,
29«بیائید و مردی را ببینید، که آنچه تا به حال کرده بودم به من گفت. آیا این مسیح نیست؟»
29Come, see a man, which told me all things that ever I did: is not this the Christ?
30پس مردم از شهر خارج شده پیش عیسی می رفتند.
30Then they went out of the city, and came unto him.
31در این وقت شاگردان از عیسی خواهش کرده گفتند: «ای استاد، چیزی بخور.»
31In the mean while his disciples prayed him, saying, Master, eat.
32اما او گفت: «من غذائی برای خوردن دارم که شما از آن بی خبر هستید.»
32But he said unto them, I have meat to eat that ye know not of.
33پس شاگردان از یکدیگر پرسیدند: «آیا کسی برای او غذا آورده است؟»
33Therefore said the disciples one to another, Hath any man brought him ought to eat?
34عیسی به ایشان گفت: «غذای من اینست که ارادۀ کسی را که مرا فرستاده است بجا آورم و کارهای او را انجام دهم.
34Jesus saith unto them, My meat is to do the will of him that sent me, and to finish his work.
35مگر شما نمی گوئید هنوز چهار ماه به موسم درو مانده است؟ توجه کنید، به شما می گویم به کشتزارها نگاه کنید و ببینید که حالا برای درو آماده هستند.
35Say not ye, There are yet four months, and then cometh harvest? behold, I say unto you, Lift up your eyes, and look on the fields; for they are white already to harvest.
36دروگر مزد خود را می گیرد و ثمر را برای زندگی ابدی جمع می کند تا اینکه کارنده و درو کننده با هم خوشی کنند.
36And he that reapeth receiveth wages, and gathereth fruit unto life eternal: that both he that soweth and he that reapeth may rejoice together.
37در اینجا این گفته حقیقت پیدا می کند، که یکی می کارد و دیگری درو می کند.
37And herein is that saying true, One soweth, and another reapeth.
38من شما را فرستادم تا محصولی را درو کنید که برای آن زحمت نکشیده اید. دیگران برای آن زحمت کشیدند و شما از نتایج کار ایشان استفاده می برید.»
38I sent you to reap that whereon ye bestowed no labour: other men laboured, and ye are entered into their labours.
39به خاطر شهادت آن زن که گفته بود: «آنچه تا به حال کرده بودم به من گفت»، در آن شهر عدۀ زیادی از سامریان به عیسی ایمان آوردند.
39And many of the Samaritans of that city believed on him for the saying of the woman, which testified, He told me all that ever I did.
40وقتی سامریان نزد عیسی آمدند از او خواهش کردند که پیش آن ها بماند. پس عیسی دو روز در آنجا ماند
40So when the Samaritans were come unto him, they besought him that he would tarry with them: and he abode there two days.
41و عدۀ زیادی نیز به خاطر سخنان او ایمان آوردند.
41And many more believed because of his own word;
42و به آن زن گفتند: «حالا دیگر به خاطر سخن تو نیست که ما ایمان داریم، زیرا ما خود سخنان او را شنیده ایم و می دانیم که او در حقیقت نجات دهندۀ عالم است.»
42And said unto the woman, Now we believe, not because of thy saying: for we have heard him ourselves, and know that this is indeed the Christ, the Saviour of the world.
43پس از دو روز، عیسی آنجا را ترک کرد و به طرف جلیل رفت.
43Now after two days he departed thence, and went into Galilee.
44زیرا خود عیسی فرموده بود که پیامبر در دیار خود احترامی ندارد،
44For Jesus himself testified, that a prophet hath no honour in his own country.
45اما وقتی به جلیل وارد شد، مردم از او استقبال کردند زیرا آنچه را که در اورشلیم انجام داده بود دیده بودند، چون آن ها هم در ایام عید در اورشلیم بودند.
45Then when he was come into Galilee, the Galilaeans received him, having seen all the things that he did at Jerusalem at the feast: for they also went unto the feast.
46عیسی بار دیگر به قانای جلیل، جائی که آب را به شراب تبدیل کرده بود، رفت. یکی از مأمورین دولت در آنجا بود که پسرش در کپرناحوم بیمار و بستری بود.
46So Jesus came again into Cana of Galilee, where he made the water wine. And there was a certain nobleman, whose son was sick at Capernaum.
47وقتی شنید که عیسی از یهودیه به جلیل آمده است نزد او آمد و خواهش کرد که بیاید و پسرش را که در آستانۀ مرگ بود شفا بخشد.
47When he heard that Jesus was come out of Judaea into Galilee, he went unto him, and besought him that he would come down, and heal his son: for he was at the point of death.
48عیسی به او گفت: «شما بدون دیدن عجایب و نشانه ها به هیچ وجه ایمان نخواهید آورد.»
48Then said Jesus unto him, Except ye see signs and wonders, ye will not believe.
49آن شخص گفت: «ای آقا، پیش از آن که پسر من بمیرد بیا.»
49The nobleman saith unto him, Sir, come down ere my child die.
50آنگاه عیسی گفت: «برو، پسرت زنده می ماند.» آن مرد با ایمان به سخن عیسی به طرف منزل رفت.
50Jesus saith unto him, Go thy way; thy son liveth. And the man believed the word that Jesus had spoken unto him, and he went his way.
51او هنوز به خانه نرسیده بود که نوکرانش در بین راه او را دیدند و به او مژده دادند: «پسرت زنده و تندرست است.»
51And as he was now going down, his servants met him, and told him, saying, Thy son liveth.
52او پرسید: «در چه ساعتی حالش خوب شد؟» گفتند: «دیروز در ساعت یک بعد از ظهر تب او قطع شد.»
52Then enquired he of them the hour when he began to amend. And they said unto him, Yesterday at the seventh hour the fever left him.
53پدر فهمید که این درست همان ساعتی است که عیسی به او گفته بود: «پسرت زنده می ماند.» پس او و تمام اهل خانه اش ایمان آوردند.این دومین معجزه ای بود که عیسی پس از آنکه از یهودیه به جلیل آمد انجام داد.
53So the father knew that it was at the same hour, in the which Jesus said unto him, Thy son liveth: and himself believed, and his whole house.
54این دومین معجزه ای بود که عیسی پس از آنکه از یهودیه به جلیل آمد انجام داد.
54This is again the second miracle that Jesus did, when he was come out of Judaea into Galilee.