1خداوندا، بیاد آور که چه بلائی بر سر ما آمده است. ببین که چگونه خوار و رسوا شده ایم.
1Remember, O LORD, what is come upon us: consider, and behold our reproach.
2سرزمین موروثی ما به دست بیگانگان افتاده است و در خانه های ما مردم بیگانه زندگی می کنند.
2Our inheritance is turned to strangers, our houses to aliens.
3ما یتیم شده ایم. پدران خود را از دست داده ایم و مادران ما بیوه شده اند.
3We are orphans and fatherless, our mothers are as widows.
4آبِ خود را در بدل نقره می نوشیم و هیزم ما به ما فروخته می شود.
4We have drunken our water for money; our wood is sold unto us.
5بار سختی و زحمت را بر دوش خود می کشیم. خسته و ناتوان شده ایم و آسایش نداریم.
5Our necks are under persecution: we labour, and have no rest.
6پیش مردم مصر و آشور دست دراز کردیم تا لقمه نانی به ما بدهند و زنده بمانیم.
6We have given the hand to the Egyptians, and to the Assyrians, to be satisfied with bread.
7پدران ما گناه کردند و از بین رفتند و حالا ما جرم گناه آن ها را می پردازیم.
7Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.
8غلامان ما بر ما حکومت می کنند و کسی نیست که ما را از زیر تسلط آن ها برهاند.
8Servants have ruled over us: there is none that doth deliver us out of their hand.
9از ترس شمشیر رهزنان بیابان، نان خود را با خطر جان به دست می آوریم.
9We gat our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.
10از شدت گرسنگی در تب می سوزیم و پوست بدن ما همچون تنور، داغ است.
10Our skin was black like an oven because of the terrible famine.
11دشمنان زنان و دختران جوان ما را در سهیون و شهرهای یهودا بی عفت کرده اند.
11They ravished the women in Zion, and the maids in the cities of Judah.
12رهبران ما را از دستهای شان به دار آویخته و به مو سفیدان ما بی احترامی کرده اند.
12Princes are hanged up by their hand: the faces of elders were not honoured.
13از جوانان ما در آسیاب کار می گیرند و اطفال ما در زیر بار گران هیزم اُفتان و خیزان راه می روند.
13They took the young men to grind, and the children fell under the wood.
14مردان سالخوردۀ ما دیگر در کنار دروازۀ شهر دیده نمی شوند و جوانان از نغمه سرائی دست کشیده اند.
14The elders have ceased from the gate, the young men from their musick.
15نشاط و سُرُور از دلهای ما رخت بربسته و رقص و پایکوبی ما به ماتم تبدیل شده است.
15The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.
16وای بر ما که گناه کردیم و تاج جلال و افتخار را از دست دادیم.
16The crown is fallen from our head: woe unto us, that we have sinned!
17دلهای ما بیتاب و چشمان ما تار گشته اند،
17For this our heart is faint; for these things our eyes are dim.
18زیرا کوه سهیون ویران و محل گشت و گذار شغالان شده است.
18Because of the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.
19خداوندا، تو فرمانروای ابدی جهان هستی و تاج و تخت تو بیزوال است.
19Thou, O LORD, remainest for ever; thy throne from generation to generation.
20چرا ما را برای همیشه از یاد بردی؟ چرا ما را در این مدت طولانی ترک کردی؟
20Wherefore dost thou forget us for ever, and forsake us so long time?
21ای خداوند، ما را دوباره بسوی خود بازگردان و سعادت از دست رفتۀ ما را اعاده فرما.آیا ما را بکلی ترک کرده ای؟ آیا تو بی نهایت بر ما خشمگین هستی؟
21Turn thou us unto thee, O LORD, and we shall be turned; renew our days as of old.
22آیا ما را بکلی ترک کرده ای؟ آیا تو بی نهایت بر ما خشمگین هستی؟
22But thou hast utterly rejected us; thou art very wroth against us.