1ای خدای که تو را ستایش می کنم، خاموش مباش!
1Hold not thy peace, O God of my praise;
2زیرا شریران و فریبکاران دهان به بدگوئی من گشوده اند و دربارۀ من سخنان دروغ می گویند.
2For the mouth of the wicked and the mouth of the deceitful are opened against me: they have spoken against me with a lying tongue.
3با سخنان نفرت انگیز دور مرا گرفته و بی سبب با من جنگ می کنند.
3They compassed me about also with words of hatred; and fought against me without a cause.
4به عوض محبتِ من، با من دشمنی می کنند، لیکن من دعا.
4For my love they are my adversaries: but I give myself unto prayer.
5جواب خوبی های مرا با بدی می دهند و در عوض محبت، از آن ها کینه و نفرت می بینم.
5And they have rewarded me evil for good, and hatred for my love.
6شریر را بر دشمنم بگمار و ملامت کننده را در دست راست او.
6Set thou a wicked man over him: and let Satan stand at his right hand.
7هنگامیکه به محکمه بیاید، مجرم به حساب آید و دعای او گناه شمار گردد.
7When he shall be judged, let him be condemned: and let his prayer become sin.
8عمرش کوتاه گردد و مقام و منصبش به دیگری تعلق گیرد.
8Let his days be few; and let another take his office.
9فرزندانش یتیم شوند و زن وی بیوه گردد.
9Let his children be fatherless, and his wife a widow.
10فرزندان او آواره شده و گدایی کنند و از خرابه های شان رانده شوند.
10Let his children be continually vagabonds, and beg: let them seek their bread also out of their desolate places.
11طلبکار در بدل قرض، تمام مال و دارائی او را ضبط نماید و بیگانگان حاصل زحمتش را تاراج کنند.
11Let the extortioner catch all that he hath; and let the strangers spoil his labour.
12کسی نباشد که به او دلسوزی کند و نه بر یتیمانِ وی شفقت بنماید.
12Let there be none to extend mercy unto him: neither let there be any to favour his fatherless children.
13نسل او قطع گردد و در طبقه بعد نام ایشان محو شود.
13Let his posterity be cut off; and in the generation following let their name be blotted out.
14خداوند شرارت پدرانش را فراموش نکند و گناه مادرش را نیامرزد.
14Let the iniquity of his fathers be remembered with the LORD; and let not the sin of his mother be blotted out.
15عصیان آن ها همیشه مد نظر خداوند بماند تا نام و نشان آن ها را از زمین قطع نماید،
15Let them be before the LORD continually, that he may cut off the memory of them from the earth.
16زیرا که شفقت را نشناخت، بر فقیر و مسکین جفا کرد و شخص شکسته دل تا دم مرگ از او آزار دید.
16Because that he remembered not to shew mercy, but persecuted the poor and needy man, that he might even slay the broken in heart.
17او که لعنت را دوست می داشت، به خودش رسید و چون که برکت را نمی خواست، از او دور شده است.
17As he loved cursing, so let it come unto him: as he delighted not in blessing, so let it be far from him.
18لعنت را مثل لباس در بر خود گرفت که مانند آب در بدنش و مثل روغن در استخوان هایش درآمد.
18As he clothed himself with cursing like as with his garment, so let it come into his bowels like water, and like oil into his bones.
19لعنت مثل جامه ای باشد که او را می پوشاند و همچون کمربندی که به آن همیشه بسته می شود.
19Let it be unto him as the garment which covereth him, and for a girdle wherewith he is girded continually.
20این اجرتی باشد از جانب خداوند برای ملامت کنندگان و بدخواهان جانم.
20Let this be the reward of mine adversaries from the LORD, and of them that speak evil against my soul.
21اما تو ای خداوند متعال و خدای من، به خاطر نام خود به من مدد فرما، چونکه رحمت تو نیکوست. مرا نجات ده،
21But do thou for me, O GOD the Lord, for thy name's sake: because thy mercy is good, deliver thou me.
22زیرا که فقیر و مسکین هستم و دل من در اندرونم مجروح است.
22For I am poor and needy, and my heart is wounded within me.
23مانند سایۀ زودگذر در حال فنا هستم و مثل ملخ رانده شده ام.
23I am gone like the shadow when it declineth: I am tossed up and down as the locust.
24زانوهایم از روزه داشتن می لرزند و گوشتم آب می شود.
24My knees are weak through fasting; and my flesh faileth of fatness.
25پیش مردم خوار و حقیر شده ام و وقتی مرا می بینند سر خود را می جنبانند.
25I became also a reproach unto them: when they looked upon me they shaked their heads.
26ای خداوند و خدای من، به من مدد فرما و بر حسب رحمت خود مرا نجات ده.
26Help me, O LORD my God: O save me according to thy mercy:
27تا بدانند که این است دست تو، و تو ای خداوند این را کرده ای.
27That they may know that this is thy hand; that thou, LORD, hast done it.
28ایشان لعنت بکنند، اما تو برکت بده. وقتی برخیزند، خجل شوند و اما بندۀ تو شادمان گردد.
28Let them curse, but bless thou: when they arise, let them be ashamed; but let thy servant rejoice.
29جفاکنندگانم به رسوایی ملبس شوند و خجالت خویش را مثل لباس بپوشند.
29Let mine adversaries be clothed with shame, and let them cover themselves with their own confusion, as with a mantle.
30خداوند را به زبان خود سپاس می گویم و در برابر گروه کثیری او را ستایش می کنم،زیرا که به دست راست مسکین می ایستد تا او را از دست کسانی که بر جان او فتوی می دهند برهاند.
30I will greatly praise the LORD with my mouth; yea, I will praise him among the multitude.
31زیرا که به دست راست مسکین می ایستد تا او را از دست کسانی که بر جان او فتوی می دهند برهاند.
31For he shall stand at the right hand of the poor, to save him from those that condemn his soul.