¹پس یهودیان چه برتری بر غیر یهودیان دارند؟ یا سنت چه ارزشی دارد؟

¹What advantage then hath the Jew? or what profit is there of circumcision?

²البته از هر لحاظ ارزش فراوان دارد، اول آنکه خدا پیام خود را به یهودیان سپرد.

²Much every way: chiefly, because that unto them were committed the oracles of God.

³اما اگر بعضی از آن ها امین نبودند، آیا بی وفائی آن ها وفاداری خدا را باطل می سازد؟

³For what if some did not believe? shall their unbelief make the faith of God without effect?

⁴هرگز نه! حتی اگر همۀ انسان ها دروغگو باشند، خدا راستگو است! چنانکه نوشته شده است:«کلامی که گفته ای راست بوده و داوری تو عادلانه است.»

⁴God forbid: yea, let God be true, but every man a liar; as it is written, That thou mightest be justified in thy sayings, and mightest overcome when thou art judged.

⁵اما اگر شرارت ما عدالت خدا را بیشتر آشکار می سازد چه بگوئیم؟ آیا می توانیم بگوئیم که هرگاه خدا ما را مجازات می کند، بی انصافی می کند؟ (مثل آدمیان سخن می گویم)

⁵But if our unrighteousness commend the righteousness of God, what shall we say? Is God unrighteous who taketh vengeance? (I speak as a man)

⁶هرگز نه! اگر خدا عادل نباشد چطور می تواند دنیا را داوری کند؟

⁶God forbid: for then how shall God judge the world?

⁷اما اگر دروغ من در مقابل راستی خدا جلال او را بیشتر آشکار می کند، چرا باز هم به عنوان یک گناهکار ملامت می شوم؟

⁷For if the truth of God hath more abounded through my lie unto his glory; why yet am I also judged as a sinner?

⁸پس چرا نگوئیم: «بیائید بدی کنیم تا از آن خوبی به بار آید؟» در واقع عده ای تهمت زنان گزارش داده اند که ما چنین چیزی گفته ایم، محکومیت این اشخاص بجاست.

⁸And not rather, (as we be slanderously reported, and as some affirm that we say,) Let us do evil, that good may come? whose damnation is just.

⁹پس چه؟ آیا ما یهودیان از غیر یهودیان وضع بهتری داریم؟ ابداً، پیش از این نشان دادیم که یهودیان و غیر یهودیان، همه در گناه گرفتار هستند.

⁹What then? are we better than they? No, in no wise: for we have before proved both Jews and Gentiles, that they are all under sin;

¹⁰چنانکه نوشته شده است:«حتی یک نفر نیست که عادل باشد.

¹⁰As it is written, There is none righteous, no, not one:

¹¹کسی نیست که بفهمد یا جویای خدا باشد.

¹¹There is none that understandeth, there is none that seeketh after God.

¹²همۀ آدمیان از خدا روگردانیده اند، همگی از راه راست دور شده اند؛ حتی یک نفر نیکوکار نیست.

¹²They are all gone out of the way, they are together become unprofitable; there is none that doeth good, no, not one.

¹³گلوی شان مثل قبر روباز است، زبان شان را برای فریب دادن به کار می برند و از لب های شان سخنانی مهلک مانند زهرِ مار جاری است.

¹³Their throat is an open sepulchre; with their tongues they have used deceit; the poison of asps is under their lips:

¹⁴دهان شان پُر از دشنام های زننده و بدی است،

¹⁴Whose mouth is full of cursing and bitterness:

¹⁵و پاهای شان برای خونریزی تندرو است.

¹⁵Their feet are swift to shed blood:

¹⁶به هر جا که می روند، ویرانی و بدبختی بجا می گذارند،

¹⁶Destruction and misery are in their ways:

¹⁷و راه صلح و سلامتی را نشناخته اند.

¹⁷And the way of peace have they not known:

¹⁸خدا ترسی بنظر ایشان نمی رسد.»

¹⁸There is no fear of God before their eyes.

¹⁹ما می دانیم که روی سخن در شریعت با پیروان شریعت است تا هر دهانی بسته شود و تمام دنیا خود را نسبت به خدا ملزم و مسئول بدانند.

¹⁹Now we know that what things soever the law saith, it saith to them who are under the law: that every mouth may be stopped, and all the world may become guilty before God.

²⁰زیرا هیچ انسانی در نظر خدا با انجام احکام شریعت عادل شمرده نمی شود. کار شریعت اینست که انسان گناه را بشناسد.

²⁰Therefore by the deeds of the law there shall no flesh be justified in his sight: for by the law is the knowledge of sin.

²¹اما اکنون عدالت خدا که تورات و پیامبران بر آن شهادت داده اند به ظهور رسیده است. خدا بدون در نظر گرفتن شریعت

²¹But now the righteousness of God without the law is manifested, being witnessed by the law and the prophets;

²²و فقط از راه ایمان به عیسی مسیح همۀ ایمانداران را عادل می شمارد، زیرا هیچ تفاوتی نیست،

²²Even the righteousness of God which is by faith of Jesus Christ unto all and upon all them that believe: for there is no difference:

²³همه گناه کرده اند و از جلال خدا کم آمده اند.

²³For all have sinned, and come short of the glory of God;

²⁴اما با فیض خدا همه به وساطت عیسی مسیح که خونبهای آزادی آن ها است، بطور رایگان، عادل شمرده می شوند.

²⁴Being justified freely by his grace through the redemption that is in Christ Jesus:

²⁵زیرا خدا مسیح را به عنوان وسیله ای برای آمرزش گناهان ـ که با ایمان به خون او به دست می آید ـ در مقابل چشم همه قرار داده و با این کار خدا عدالت خود را ثابت نمود، زیرا در گذشته به سبب بردباری خود گناهان آدمیان را نادیده گرفت

²⁵Whom God hath set forth to be a propitiation through faith in his blood, to declare his righteousness for the remission of sins that are past, through the forbearance of God;

²⁶تا در این زمان، عدالت خدا کاملاً به ثبوت برسد، یعنی ثابت شود که خدا عادل است و کسی را که به عیسی ایمان می آورد عادل می شمارد.

²⁶To declare, I say, at this time his righteousness: that he might be just, and the justifier of him which believeth in Jesus.

²⁷پس فخر کردن چه معنی دارد؟ جائی برای آن نیست. به چه دلیل؟ آیا به دلیل انجام دادن شریعت؟ نخیر، بلکه چون ایمان می آوریم.

²⁷Where is boasting then? It is excluded. By what law? of works? Nay: but by the law of faith.

²⁸زیرا ما یقین داریم که به وسیلۀ ایمان، بدون اجرای شریعت، عادل شمرده می شویم.

²⁸Therefore we conclude that a man is justified by faith without the deeds of the law.

²⁹آیا خدا فقط خدای یهودیان است؟ مگر خدای غیر یهودیان هم نیست؟ البته هست.

²⁹Is he the God of the Jews only? is he not also of the Gentiles? Yes, of the Gentiles also:

³⁰خدا یکی است و یهودیان را بر اساس ایمان و غیر یهودیان را نیز از راه ایمان عادل می سازد.آیا این به آن معنی است که با ایمان، شریعت را از میان بر می داریم؟ نخیر، هرگز! بلکه آن را استوار می سازیم.

³⁰Seeing it is one God, which shall justify the circumcision by faith, and uncircumcision through faith.

³¹آیا این به آن معنی است که با ایمان، شریعت را از میان بر می داریم؟ نخیر، هرگز! بلکه آن را استوار می سازیم.

³¹Do we then make void the law through faith? God forbid: yea, we establish the law.