¹صوفرِ نعماتی جواب داد:

¹Da antwortete Zophar, der Naamatiter, und sprach:

²«آیا به این همه سخنان پوچ و بیهوده نباید جواب داد؟

²Soll die Menge der Worte unbeantwortet bleiben und der beredte Mann recht behalten?

³آیا کسی با پُرگوئی می تواند حق بجانب شمرده شود؟ آیا با یاوه گوئی می توانی دیگران را خاموش سازی؟ آیا می خواهی وقتی که دیگران را مسخره می کنی، آن ها ساکت بمانند و اعتراضی نکنند؟

³Darfst du mit deinem Geschwätz andern das Maul stopfen und spotten, ohne daß man es dir verweist?

⁴تو ادعا می کنی که در پیشگاه خداوند پاک و بیگناه هستی،

⁴Und darfst du sagen: Meine Lehre ist lauter, und ich bin vor Deinen Augen rein?

⁵اما ای کاش، خدا لب به سخن بگشاید و جواب ترا بدهد

⁵O daß doch Gott reden möchte und seinen Mund auftäte gegen dich!

⁶و اسرار حکمت خود را برایت بیان کند، زیرا حکمت خدا جنبه های زیادی دارد که دانستن آن ها برای انسان خیلی مشکل است. بدان که خدا ترا کمتر از آنچه که سزاوار هستی، جزا داده است.

⁶Und daß er dir kundtäte die verborgene Weisheit (denn es gibt noch doppelt soviel, als du weißt), so würdest du sehen, daß Gott dir noch nachläßt von deiner Schuld.

⁷کسی نمی تواند حد و اندازۀ عظمت و قدرت خدای قادر مطلق را درک کند.

⁷Kannst du das Geheimnis Gottes ergründen oder zur Vollkommenheit des Allmächtigen gelangen?

⁸عظمت او بالا تر از آسمان ها و عمیقتر و وسیعتر از بحرها است و عقل تو حتی از تصور آن عاجز است.

⁸Sie ist himmelhoch, (was willst du tun? tiefer als der Scheol), was kannst du wissen?

⁹اگر خدا ترا بگیرد و محاکمه کند، چه کسی می تواند مانع او شود؟

⁹Ihre Ausdehnung ist größer als die Erde und breiter als das Meer.

¹⁰زیرا اعمال هیچ کسی از او پوشیده نیست و می داند که گناهکار کیست.

¹⁰Wenn er einherfährt, verhaftet und vor Gericht stellt, wer will es ihm wehren?

¹¹شخص احمق وقتی دانا می شود، که خر وحشی انسان بزاید.

¹¹Denn er kennt die eitlen Menschen und sieht auch die Schuld, deren man sich nicht bewußt ist;

¹²حالا اگر با قلب صاف و پاک دست دعا را به سوی خدا بلند کنی،

¹²ein Hohlkopf bekommt Verstand, so daß selbst ein junger Wildesel zum Menschen umgeboren wird.

¹³از بدی و گناه بپرهیزی و شرارت را در خانه ات راه ندهی،

¹³Wenn du nun dein Herz bereitest und deine Hände ausstreckst nach Ihm,

¹⁴آنوقت می توانی با سربلندی، اطمینان کامل و بدون ترس و تشویش با دنیا روبرو شوی.

¹⁴wenn du das Unrecht entfernst, das an deinen Händen klebt, und in deinen Zelten nichts Böses duldest;

¹⁵مصیبت ها را فراموش می کنی و همه را مثل آب رفته به خاطر می آوری.

¹⁵dann darfst du ohne Scheu dein Angesicht erheben und fest auftreten ohne Furcht;

¹⁶زندگی ات درخشانتر از آفتاب نیمروز و تاریکی آن مثل صبح روشن می شود.

¹⁶dann wirst du deiner Mühsal vergessen wie des Wassers, das vorübergeflossen ist;

¹⁷با امید و اطمینانِ خاطر زندگی می کنی و در راحت و آسایش بسر می بری.

¹⁷heller als der Mittag wird die Zukunft dir erstehn, das Dunkel wird wie der Morgen sein;

¹⁸بدون ترس می خوابی و همگی از تو تعریف و توصیف می کنند.اما چشمان بدکاران کور و راهِ گریز از هر سو به روی شان بسته می شود و یگانه امید شان مرگ می باشد.»

¹⁸dann wirst du getrost sein, weil du Hoffnung hast, und wirst sehen, daß du überall ruhig schlafen kannst.

¹⁹اما چشمان بدکاران کور و راهِ گریز از هر سو به روی شان بسته می شود و یگانه امید شان مرگ می باشد.»

¹⁹Du legst dich nieder, und niemand schreckt dich auf, nein, viele schmeicheln dir alsdann.

²⁰Aber die Augen der Gottlosen verschmachten, ihre Zuflucht geht ihnen verloren, und ihre Hoffnung ist das Aushauchen der Seele.