¹آنگاه اَلیفاز تَیمانی جواب داد:

¹Da antwortete Eliphas, der Temaniter, und sprach:

²«ایوب، شخص عاقلی مثل تو نباید سخن احمقانه بگوید. کلام تو پوچ و مثل باد هوا است.

²Soll ein Weiser mit windigem Wissen antworten und seinen Leib mit Ostwind füllen?

³با این گونه سخنان بی معنی نمی توانی از خود دفاع کنی.

³Zurechtweisung mit Worten nützt nichts, und mit Reden richtet man nichts aus.

⁴تو از خدا نمی ترسی و به او احترام نداری.

⁴Doch du hebst die Gottesfurcht auf und schwächst die Andacht vor Gott.

⁵حرفهائی که می زنی گناهانت را آشکار می کنند و با حیله و نیرنگ صحبت می کنی.

⁵Denn deine Missetat lehrt deinen Mund, und du wählst die Sprache der Schlauen.

⁶حرف زبانت ترا محکوم می کند و علیه تو شهادت می دهد.

⁶Dein eigener Mund soll dich verurteilen und nicht ich, deine Lippen sollen zeugen wider dich!

⁷آیا فکر می کنی اولین انسانی که بدنیا آمد، تو بودی؟ آیا تو پیشتر از کوهها بوجود آمده ای؟

⁷Bist du der Erstgeborene der Menschen, und warest du vor den Hügeln da?

⁸آیا تو از نقشۀ مخفی خدا آگاه بوده ای؟ آیا تو عاقلترین مرد روی زمین هستی؟

⁸Hast du Gottes Rat belauscht und alle Weisheit aufgesogen?

⁹هر چیزی را که تو می دانی ما هم می دانیم و چیزهائی را که تو می فهمی برای ما هم واضح و روشن است.

⁹Was weißt du, das wir nicht wüßten? Verstehst du mehr als wir?

¹⁰ما حکمت و دانش را از اشخاص مو سفید و سالخورده که سن شان زیادتر از سن پدر تو است، آموختیم.

¹⁰Ergraute Häupter sind auch unter uns, Greise, die älter sind als dein Vater!

¹¹خدا به تو تسلی می بخشد و تو آنرا رد می کنی. ما از طرف خدا با ملایمت با تو حرف زدیم،

¹¹Sind dir zu gering die Tröstungen Gottes, der so sanft mit dir geredet hat?

¹²اما تو به هیجان آمده ای و از چشمانت خشم و غضب شراره می زند.

¹²Was hat dir die Besinnung geraubt, und wie übermütig wirst du,

¹³تو با این حرفهایت نشان می دهی که برضد خدا هستی.

¹³daß du deinen Zorn gegen Gott auslässest und solche Worte ausstößt aus deinem Mund?

¹⁴آیا یک انسان فانی می تواند واقعاً نیک و پاک باشد و عادل شمرده شود؟

¹⁴Wie kann der Sterbliche denn rein, der vom Weibe Geborene gerecht sein?

¹⁵خدا حتی به فرشتگان خود هم اعتماد نمی کند و آسمان ها نیز در نظر او پاک نیستند،

¹⁵Siehe, seinen Heiligen traut er nicht, die Himmel sind nicht rein vor ihm.

¹⁶چه رسد به انسان فاسد و ناچیز که شرارت را مثل آب می نوشد.

¹⁶Wie sollte es denn der Abscheuliche, der Verdorbene, der Mensch sein, der Unrecht wie Wasser säuft?

¹⁷حالا به من گوش بده تا آنچه را که می دانم به تو بیان کنم.

¹⁷Ich will dich unterweisen, höre mir zu, und was ich gesehen habe, will ich dir erzählen;

¹⁸اینها حقایقی اند که من از اشخاص دانشمند و حکیم آموختم که پدران شان بی کم و کاست به آن ها آشکار ساختند.

¹⁸was Weise verkündigten und nicht verhehlt haben von ihren Vätern her,

¹⁹در آن وقت در سرزمین شان بیگانه ای نبود که آن ها را از راه راست خدا منحرف کند.

¹⁹als noch ihnen allein das Land gehörte und noch kein Fremder zu ihnen herübergekommen war:

²⁰شخص شریر که به دیگران ظلم می کند در سراسر عمر خود درد و رنج می بیند.

²⁰Der Gottlose quält sich sein Leben lang, all die Jahre, die dem Tyrannen bestimmt sind;

²¹صداهای ترسناک در گوشش طنین می اندازد. در وقتیکه فکر می کند آسوده و آرام است، ناگهان مورد حملۀ غارتگران قرار می گیرد.

²¹ein Schreckensgetön ist in seinen Ohren, und der Verderber überfällt ihn in seinem Glück.

²²امید فرار از تاریکی برایش نیست و عاقبت با شمشیر هلاک می شود.

²²Er soll nicht glauben, daß er aus der Finsternis wiederkehren wird; ausersehen ist er für das Schwert!

²³در دیار بیگانگان برای یک لقمه نان آواره می گردد و می داند آیندۀ تاریک در پیشرو دارد.

²³Er irrt umher nach Brot: wo findet er es ? Er weiß, daß ein finsterer Tag ihm nahe bevorsteht.

²⁴مصیبت و بدبختی مثل پادشاهی که برای جنگ آماده باشد، او را به وحشت می اندازد،

²⁴Not und Bedrängnis überfallen ihn, sie überwältigen ihn, wie ein König, der zum Streit gerüstet ist.

²⁵زیرا دست خود را بر ضد خدا دراز کرده است و با قادر مطلق می جنگد.

²⁵Denn er hat seine Hand gegen Gott ausgestreckt und sich gegen den Allmächtigen aufgelehnt;

²⁶با گستاخی سپر خود را به دست گرفته به او حمله می کند.

²⁶er ist gegen ihn angelaufen mit erhobenem Haupt, unter dem dicken Buckel seiner Schilde;

²⁷او هرچند آرام و از مال دنیا بی نیاز باشد،

²⁷sein Angesicht bedeckte sich mit Fett, und Schmer umhüllte seine Lenden;

²⁸اما سرانجام در شهرهای ویران و خانه های غیر مسکون که در حال فروریختن هستند، بسر می برد.

²⁸er schlug seine Wohnung in zerstörten Städten auf, in Häusern, die unbewohnt bleiben sollten, zu Trümmerhaufen bestimmt.

²⁹ثروتش برباد می شود و چیزی برایش باقی نمی ماند.

²⁹Er wird nicht reich, sein Vermögen hat keinen Bestand, und sein Besitz breitet sich nicht aus im Land.

³⁰از تاریکی فرار کرده نمی تواند و مانند درختی که آتش بگیرد و شاخهایش بسوزند و شگوفه هایش دستخوش باد شوند، دارو ندار خود را از دست می دهد.

³⁰Der Finsternis entgeht er nicht, die Flamme versengt seine Sprößlinge, vor dem Hauch Seines Mundes flieht er dahin.

³¹انسان نباید به چیزهای بیهوده و ناپایدار خود را فریب بدهد، زیرا این کار فایده ای ندارد

³¹Er verlasse sich nicht auf Lügen, er ist betrogen; und Betrug wird seine Vergeltung sein.

³²و پیش از آنکه چشم از جهان بپوشد، برایش معلوم می شود که اتکاء به چیزهای فانی بیهوده است.

³²Ehe sein Tag kommt, ist sie reif; sein Zweig grünt nicht mehr.

³³مثل تاک که انگورهای غوره اش پیش از پخته شدن بریزند و مانند درخت زیتون که شگوفه هایش بتکند، بی ثمر می گردند.

³³Wie ein Weinstock, der seine Herlinge abstößt, und wie ein Ölbaum ist er , der seine Blüten abwirft.

³⁴اشخاص بی خدا، بی اولاد می شوند و خانۀ رشوه خواران در آتش می سوزد.آن ها برای شرارت نقشه می کشند و دلهای شان پُر از مکر و حیله است.»

³⁴Denn die Rotte der Ruchlosen ist unfruchtbar, und Feuer frißt die Zelte der Bestechung.

³⁵آن ها برای شرارت نقشه می کشند و دلهای شان پُر از مکر و حیله است.»

³⁵Mit Mühsal schwanger, gebären sie Eitles, und ihr Schoß bereitet Enttäuschung.