1ای خداوند، به سوی تو جان خود را بر می افرازم.
1Von David. Zu dir, o HERR, erhebe ich meine Seele;
2ای خدای من به تو توکل دارم. پس مگذار که شرمنده شوم و دشمنانم بر من سرافرازی کنند.
2mein Gott, ich traue auf dich; laß mich nicht zuschanden werden, daß meine Feinde nicht frohlocken über mich.
3بلی، کسانی که چشم امید بسوی تو دارند هرگز خجل نمی شوند، اما آنهائی که خیانت می کنند شرمنده و سرافگنده می گردند.
3Gar keiner wird zuschanden, der deiner harrt; zuschanden werden, die ohne Ursache treulos handeln!
4ای خداوند، طریق های خود را به من بیاموز و راههای خود را به من تعلیم ده.
4HERR, zeige mir deine Wege und lehre mich deine Pfade;
5مرا به راستی خود هدایت کن و تعلیم ده، زیرا تو خدا و نجات دهندۀ من هستی. چشم امید من همیشه بسوی توست.
5leite mich durch deine Wahrheit und lehre mich; denn du bist der Gott meines Heils; auf dich harre ich allezeit.
6ای خداوند، شفقت و رحمت خود را بیاد آور، زیرا که آن ها از ازل بوده است.
6Gedenke, o HERR, deiner Barmherzigkeit und deiner Gnade, die von Ewigkeit her sind!
7خطایای جوانی و سرکشی هایم را بیاد نیاور. ای خداوند مطابق رحمت و نیکویی خویش مرا یاد کن.
7Gedenke nicht der Sünden meiner Jugend und meiner Übertretungen; gedenke aber mein nach deiner Gnade, um deiner Güte willen, o HERR.
8خداوند نیک و عادل است، پس به گناهکاران راه راست را می آموزد.
8Der HERR ist gut und gerecht, darum weist er die Sünder auf den Weg;
9فروتنان را به انصاف رهبری می کند و به حلیمان طریق خود را تعلیم می دهد.
9er leitet die Elenden auf den rechten Pfad und lehrt die Elenden seinen Weg.
10همه راههای خداوند، برای آنهائی که به پیمان و احکام او وفادار هستند، رحمت و راستی است.
10Alle Pfade des HERRN sind Gnade und Wahrheit denen, die seinen Bund und seine Zeugnisse bewahren.
11ای خداوند به خاطر نام خود، گناهان زیاد مرا ببخش.
11Um deines Namens willen, o HERR, vergib meine Schuld; denn sie ist groß!
12کیست آن شخصی که از خداوند می ترسد؟ خداوند او را در طریقی که اختیار کرده است هدایت می کند.
12Wer ist der Mann, der den HERRN fürchtet? Er lehrt ihn den Weg, den er erwählen soll.
13جان او از نیکویی خدا برخوردار می گردد و اولادۀ او وارث زمین می شوند.
13Seine Seele wird im Guten wohnen, und sein Same wird das Land besitzen.
14راز خداوند با ترسندگان او است و پیمان او به ایشان تعلیم داده می شود.
14Freundschaft hält der HERR mit denen, die ihn fürchten, und seinen Bund tut er ihnen kund.
15چشمان من همیشه به سوی خداوند است زیرا که او پاهای مرا از دام رهایی می دهد.
15Meine Augen sind stets auf den HERRN gerichtet, daß er meinen Fuß aus dem Netze ziehe.
16به من توجه فرما و رحم کن، زیرا که تنها و درمانده ام.
16Wende dich zu mir und sei mir gnädig; denn ich bin einsam und elend!
17غمهای دلم زیاد شده است، مرا از سختی هایم نجات ده.
17Erleichtere die Angst meines Herzens und führe mich heraus aus meinen Nöten!
18بر بینوایی و رنج من توجه فرما و همۀ گناهانم را بیامرز.
18Siehe an mein Elend und meine Plage und vergib mir alle meine Sünden!
19دشمنانم را ببین زیرا که بسیارند و به کینۀ تلخ از من نفرت دارند.
19Siehe an meine Feinde, denn ihrer sind viele, und sie hassen mich grimmig.
20جانم را حفظ کن و مرا نجات ده تا شرمنده نشوم، زیرا به تو توکل دارم.
20Bewahre meine Seele und rette mich; laß mich nicht zuschanden werden; denn ich traue auf dich!
21صداقت و راستی حافظ من باشد، زیرا که چشم امید به تو دارم.ای خداوند، اسرائیل را از جمیع سختی های وی برهان.
21Unschuld und Redlichkeit mögen mich behüten; denn ich harre deiner.
22ای خداوند، اسرائیل را از جمیع سختی های وی برهان.
22O Gott, erlöse Israel aus allen seinen Nöten!