1ای خدا، ما به گوش خود شنیده ایم و پدران ما کاری را که در روزهای شان و در ایام قدیم انجام داده ای، به ما بیان کرده اند.
1Dem Vorsänger. Eine Unterweisung von den Kindern Korahs. (H44-2) O Gott, mit unsern eigenen Ohren haben wir es gehört, unsre Väter haben es uns erzählt, was du für Taten getan hast zu ihrer Zeit, in den Tagen der Vorzeit!
2تو با دست خود امت ها را بیرون کردی، اما پدران ما را برقرار نمودی. قوم ها را تباه کردی و ایشان را منتشر ساختی.
2(H44-3) Du hast mit deiner Hand die Heiden vertrieben, sie aber gepflanzt; du hast Völker zerschmettert, sie aber ausgebreitet.
3زیرا که اجداد ما با شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان آن ها را نجات نداد بلکه دست راست تو و بازوی تو و نور روی تو. زیرا از ایشان خشنود بودی.
3(H44-4) Denn nicht mit ihrem Schwert haben sie das Land gewonnen; und ihr Arm hat ihnen nicht geholfen, sondern deine rechte Hand und dein Arm und das Licht deines Angesichts; denn du hattest Wohlgefallen an ihnen.
4ای خدا تو پادشاه من هستی، پس بر نجات اولادۀ یعقوب امر فرما.
4(H44-5) Du bist derselbe, mein König, o Gott; verordne Jakobs Heil!
5با کمک تو دشمنان را مغلوب می کنیم و به نام تو مخالفان خود را پایمال می سازیم.
5(H44-6) Durch dich wollen wir unsre Feinde niederstoßen; in deinem Namen wollen wir unsre Widersacher zertreten.
6زیرا بر کمان خود اعتماد نمی کنم و شمشیرم مرا نجات نمی دهد،
6(H44-7) Denn ich verlasse mich nicht auf meinen Bogen, und mein Schwert kann mir nicht helfen;
7بلکه تو ما را از دست جفاکنندگان ما رهایی می بخشی و دشمنان ما را رسوا می سازی.
7(H44-8) sondern du hast uns geholfen vor unsern Feinden und hast zuschanden gemacht, die uns hassen.
8تمامی روز بر خدا فخر می نمائیم و نام تو را تا به ابد ستایش می کنیم.
8(H44-9) Gottes rühmen wir uns alle Tage, und deinen Namen loben wir ewig. (Pause.)
9اما حالا تو ما را ترک کرده و رسوا ساخته ای و دیگر لشکرهای ما را همراهی نمی کنی.
9(H44-10) Und doch hast du uns verworfen und zuschanden werden lassen und bist nicht ausgezogen mit unsern Heerscharen.
10ما را از پیش دشمن فرار داده ای و آنانی که از ما نفرت دارند، ما را تاراج می کنند.
10(H44-11) Du ließest uns zurückweichen vor dem Feind; und die uns hassen, haben sich Beute gemacht.
11ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کرده ای و ما را در میان امت ها پراگنده ساخته ای.
11(H44-12) Du gibst uns hin wie Schafe zum Fraße und zerstreust uns unter die Heiden.
12قوم برگزیدۀ خود را ارزان فروختی و از قیمت ایشان سودی نبردی.
12(H44-13) Du verkaufst dein Volk um ein Spottgeld und verlangst nicht viel dafür!
13ما را نزد همسایگان خوار ساخته ای و ما مورد توهین و تمسخر اطرافیان قرار گرفته ایم.
13(H44-14) Du setzest uns der Beschimpfung unserer Nachbarn aus, dem Hohn und Spott derer, die uns umgeben.
14ما را در میان امت ها ضرب المثل ساخته ای و باعث جنبانیدن سر در میان قوم ها.
14(H44-15) Du machst uns zum Sprichwort unter den Heiden, daß die Völker den Kopf über uns schütteln.
15رسوایی من همه روزه در نظر من است و خجالت رویم را پوشانیده است،
15(H44-16) Alle Tage ist meine Schmach vor mir, und Scham bedeckt mein Angesicht
16از آواز ملامت کننده و دشنام دهنده، از روی دشمن و انتقام گیرنده.
16(H44-17) wegen der Stimme des Spötters und Lästerers, wegen des Feindes, des Rachgierigen.
17این همه بر ما واقع شده است، ولی تو را فراموش نکرده ایم و پیمانی را که با ما بسته ای نشکسته ایم،
17(H44-18) Dieses alles ist über uns gekommen; und doch haben wir deiner nicht vergessen, noch deinen Bund gebrochen.
18دل ما از تو دور نگردیده و پاهای ما از طریق تو منحرف نشده است.
18(H44-19) Unser Herz hat sich nicht zurückgewandt, noch sind unsre Schritte abgewichen von deinem Pfad,
19هرچند ما را در مکان شغالان کوبیدی و با تاریکی مطلق پوشانیدی.
19(H44-20) daß du uns zermalmtest am Orte der Schakale und uns mit Todesschatten bedecktest!
20اگر ما نام خدای خود را فراموش می کردیم و دست خود را بسوی خدایان غیر دراز می کردیم،
20(H44-21) Wenn wir des Namens unsres Gottes vergessen und unsre Hände zu einem fremden Gott ausgestreckt hätten,
21آیا خدا از این واقف نمی شد؟ زیرا او اسرار قلب را می داند.
21(H44-22) würde Gott das nicht erforschen? Er kennt ja die Geheimnisse des Herzens.
22یقیناً به خاطر تو همواره با مرگ روبرو بوده و مثل گوسفندانی هستیم که منتظر کشته شدن باشند.
22(H44-23) So aber werden wir um deinetwillen alle Tage erwürgt und sind geachtet wie Schlachtschafe.
23ای خداوند، بیدار شو! چرا خوابیده ای؟ برخیز و ما را تا به ابد ترک مکن.
23(H44-24) Herr, erhebe dich! Warum schläfst du? Wache auf und verstoße uns nicht für immer!
24چرا روی خود را از ما پنهان کرده و ذلت و خواری ما را نادیده می گیری؟
24(H44-25) Warum verbirgst du dein Angesicht und vergissest unsres Elendes und unsrer Bedrängnis?
25زیرا که جان ما بر خاک افتاده و بدن ما به زمین خم شده است.به جهت کمک ما برخیز و به خاطر رحمت خود ما را نجات بخش.
25(H44-26) Denn unsre Seele ist bis zum Staub gebeugt, und unser Leib klebt am Erdboden.
26به جهت کمک ما برخیز و به خاطر رحمت خود ما را نجات بخش.
26(H44-27) Mache dich auf, uns zu helfen, und erlöse uns um deiner Gnade willen!