¹نقره از معدن استخراج می شود و طلا را در کوره تصفیه می کنند.

²آهن را از زمین و مس را از سنگ به دست می آورند.

³مردم در اعماق تاریکی تفحص می کنند و برای سنگهای معدنی به دورترین نقطۀ زمین به جستجو می پردازند.

⁴در دره هائی که پای بشر نرسیده است نقب می زنند و از طنابها خود را آویزان کرده به درون آن ها می روند.

⁵سطح زمین خوراک بار می آورد، در حالیکه در زیر هستۀ همین زمین آتش مذاب نهفته است.

⁶سنگهای زمین دارای یاقوت و طلا هستند.

⁷حتی پرندگان شکاری و عقابها آن معادن را نمی شناسند و ندیده اند.

⁸شیر و حیوان درندۀ دیگر در آن جاها قدم نزده اند.

⁹اما مردم سنگ خارا را می شکنند و کوهها را از بیخ می کنند،

¹⁰صخره ها را می شگافند و سنگهای نفیس را به دست می آورند.

¹¹سرچشمۀ دریاها را می کاوند و اشیای نهفته را بیرون می آورند.

¹²اما حکمت را در کجا می توان یافت و جای دانش کجا است؟

¹³انسان فانی راه آن را نمی داند و در دنیای زندگان پیدا نمی شود.

¹⁴اعماق اوقیانوسها می گویند: «حکمت نزد ما نیست و در اینجا پیدا نمی شود.»

¹⁵حکمت را نمی توان با طلا خرید و ارزش آن بیشتر از نقره است.

¹⁶گرانبهاتر از طلا و جواهرات نفیس است.

¹⁷طلا و الماس را نمی توان با حکمت برابر کرد و با جواهر و طلای نفیس تبادله نمی شود.

¹⁸ارزش حکمت بمراتب بالا تر از مرجان و بلور و گرانتر از لعل است.

¹⁹یاقوت کبود و طلای خالص را نمی توان با حکمت مقایسه کرد.

²⁰پس حکمت را از کجا می توان به دست آورد و منشأ دانش کجا است؟

²¹حکمت از نظر تمام زنده جانها پوشیده است و حتی پرندگان هوا آن را دیده نمی تواند.

²²مرگ و نیستی ادعا می کنند که فقط آوازۀ آن را شنیده اند.

²³تنها خدا راه حکمت را می شناسد و می داند که آن را در کجا می توان یافت.

²⁴زیرا هیچ گوشۀ زمین از او پوشیده نیست و هر چیزی که در زیر آسمان است می بیند.

²⁵خدا به باد قدرت وزیدن را می دهد و حدود و اندازۀ بحرها را تعیین می کند.

²⁶به باران فرمان می دهد که در کجا ببارد و برق و صاعقه در کدام مسیر تولید شود.

²⁷پس او می داند که حکمت در کجا است. او آنرا دید و آنرا بیان کرد؛ آنرا مهیا ساخت و تأیید فرمود.خدا به انسان گفت: «به یقین بدانید که ترس از خداوند حکمت واقعی است و پرهیز کردن از شرارت دانش حقیقی است.»

²⁸خدا به انسان گفت: «به یقین بدانید که ترس از خداوند حکمت واقعی است و پرهیز کردن از شرارت دانش حقیقی است.»