¹چه بسیار از طفولیتم مرا اذیت رسانیدند. حال اسرائیل بگوید:

²«چه بسیار از طفولیتم مرا اذیت رسانیدند. لیکن بر من غالب نیامدند.

³قلبه کنندگان بر پشت من قلبه کردند و زخم های عمیق به آن گذاشتند.

⁴اما خداوند عادل است و مرا از بندهای شریران رهایی داد.»

⁵کسانی که از سهیون نفرت دارند رسوا و مغلوب شوند.

⁶مثل گیاهی باشند که روی بامها می روید؛ که پیش از آنکه آنرا بچینند، خشک می گردد.

⁷هیچ درونده ای دست خود را از آن پُر نمی تواند کرد و نه خوشه چین آغوش خود را.هیچ کسی به او نگوید: «خداوند به تو برکت بدهد و ما هم بنام خداوند به تو برکت می دهیم!»

⁸هیچ کسی به او نگوید: «خداوند به تو برکت بدهد و ما هم بنام خداوند به تو برکت می دهیم!»