¹در حالیکه این سرود را برای پادشاه می سرایم، دل من به کلام نیکو می جوشد. زبان من قلم کاتب ماهر است.

²تو نیکوتر از بنی آدم هستی و نعمت بر لبهای تو ریخته شده است. بنابراین، خدا تو را تا به ابد متبارک ساخته است.

³ای مقتدر شمشیر خود را بر ران خود ببند، یعنی جلال و جبروتت را.

⁴به کبریایی خود سوار شده و به خاطر حقیقت و فروتنی و عدالت پیروز شو. دست راستت کارهای عجیب و ترسناک را به تو خواهد آموخت.

⁵تیرهای تیز تو به دل دشمنان پادشاه فرو می روند و امت ها بزیر پای تو می افتند.

⁶ای خدا، تخت تو تا به ابد برقرار است. عصای سلطنت تو عصای راستی و انصاف است.

⁷تو عدالت را دوست داشته و شرارت را دشمن می داری. بنابران خدا، خدای تو، تو را بیشتر از همراهانت با روغن شادمانی مسح کرده است.

⁸لباسهایت همه با مُر و عود و سلیخه، یعنی عطرهای گوناگون، معطر اند. با آلات موسیقی از قصرهای عاج تو را خوش ساختند.

⁹دختران پادشاهان، زیبایی دربار تو هستند و ملکه در دست راستت، با لباسی از طلای خالص اوفیر ایستاده است.

¹⁰ای دختر بشنو، ببین و توجه کن: قوم خود و خانۀ پدرت را فراموش کن.

¹¹پادشاه دلبستۀ زیبایی تو است. او صاحب تو است، پس او را محترم بدار.

¹²مردم صور و ثروتمندان قوم با هدایای خویش طالب رضامندی تو هستند.

¹³دختر پادشاه در اندرون قصرش چه زیباست! لباسهایش مزین به طلا.

¹⁴به لباس فاخر به حضور پادشاه حاضر می شود و دوشیزگان او را همراهی می کنند.

¹⁵آنها با خوشی و شادمانی آورده شده و به قصر پادشاه داخل می شوند.

¹⁶پسرانت نیز مانند اجدادت خواهند بود و تو آن ها را در تمامی سرزمین به حکمرانی می گماری.نام تو را در تمام نسل ها مشهور می سازم و قوم ها تا به ابد سپاسگزار تو خواهند بود.

¹⁷نام تو را در تمام نسل ها مشهور می سازم و قوم ها تا به ابد سپاسگزار تو خواهند بود.