¹بالاخره صندوق پیمان خداوند را آوردند و آنرا در خیمه ای که داود برایش افراشته بود قرار دادند. بعد قربانی های سوختنی و سلامتی بحضور خداوند تقدیم کردند.

¹ ایشان صندوق پیمان خداوند را آوردند و در داخل خیمه‌ای که داوود برافراشته بود، قرار دادند. و قربانی‌های سوختنی و سلامتی به حضور خداوند تقدیم کردند.

²پس از ادای مراسم قربانی، داود تمام مردم اسرائیل را بنام خداوند برکت داد

² پس از اینکه داوود قربانی سوختنی و سلامتی را گذراند، مردم را به نام خدا برکت داد.

³و به عموم مردم ـ زن و مرد ـ یک قرص نان، یک تکه گوشت و یک کیک کشمشی توزیع کرد.

³ داوود به تمام مردها و زنهای قوم اسرائیل یک قرص نان، یک قسمت از گوشت و یک نان کشمشی داد.

⁴داود همچنین چند نفر از لاویان را برای خدمت در خیمۀ صندوق پیمان گماشت تا خداوند، خدای اسرائیل را یاد کنند، شکر گویند و سپاس نمایند.

⁴ او گروهی از لاویان را برای خدمت در برابر صندوق پیمان گماشت تا خداوند خدای اسرائیل را نیایش و ستایش کنند.

⁵اینها آساف، رئیس و بعد از او زِکَریا، یعی ئیل، شمیراموت، یحیئیل، مَتتیا، اِلیاب، بنایا و عوبید ادوم بودند. یعی ئیل نوازندۀ چنگ و رباب بود و آساف دایره می نواخت.

⁵ آساف رهبر بود و بعد از او زکریا، یعیئیل، شمیراموت، یحیئیل، متتیا، الیاب، بنایاهو و عوبید اَدوم بودند. یعیئیل نوازندهٔ چنگ و بربط بود و آساف سنج می‌نواخت.

⁶بنایا و یحزیئیل کاهن پیش صندوق پیمان خداوند بصورت متواتر شیپور می نواختند.

⁶ بنایاهو و یحزیئیل کاهنانی بودند که در برابر صندوق پیمان خدا به طور مرتب شیپور می‌نواختند.

⁷داود در همان روز برای اولین بار آساف و همراهان او را مأمور کرد که این سرود شکرانگی را بحضور خداوند بسرایند:

⁷ در آن روز بود که داوود برای اولین بار مسئولیّت سرودهای ستایشی برای خداوند را به آساف و لاویان دیگر داد.

⁸خداوند را شکر کنید و نام او را بخوانید. اعمال او را به ملتها اعلام نمائید.

⁸ خداوند را شکر کنید و عظمت او را بیان نمایید. کارهایی را که انجام داده است به جهانیان اعلام نمایید.

⁹برای او سرود بسرائید و او را ستایش کنید. از همه کارهای شگفت انگیز او خبر بدهید.

⁹ برای او سرود حمد بسرایید. و کارهای عظیم او را به مردم بگویید.

¹⁰در نام مقدس او فخر کنید و دل مشتاقان خداوند شادمان باشد.

¹⁰ جلال بر نام مقدّس او باد! شادمان باد، دلهای کسانی‌که خداوند را می‌جویند!

¹¹خداوند و قوّت او را بطلبید و روی او را پیوسته بجوئید.

¹¹ از خدا کمک بطلبید و همیشه او را بپرستید.

¹²معجزاتی را که او انجام داده است به یاد آورید، همچنان نشانه های شگفت انگیز و داوری های دهان او را.

¹² ای فرزندان بندهٔ او ابراهیم، و ای فرزندان یعقوب، برگزیدهٔ او، معجزات و داوریهای خدا را به یاد آورید.

¹³ای نسل بندۀ او ابراهیم و ای اولادۀ یعقوب برگزیدۀ او.

¹³ او خداوند خدای ماست. او همهٔ زمین را داوری می‌کند.

¹⁴خداوند، خدای ما است. داوری های او در تمامی جهان است.

¹⁴ پیمان او را همیشه به یاد آور، کلامی را که فرمان داد، برای هزار نسل.

¹⁵عهد او را به یاد آورید تا به ابد و کلامی را که بر هزاران پشت فرموده است،

¹⁵ پیمانی را که با ابراهیم بست، و سوگندی را که با اسحاق یاد کرد حفظ خواهد نمود،

¹⁶آن عهدی را که با ابراهیم بسته و وعده ای را که برای اسحاق داده است.

¹⁶ عهدی با یعقوب بست پیمانی جاودانه با اسرائیل.

¹⁷آنرا برای یعقوب به عنوان فریضه ای استوار ساخت و برای اسرائیل عهد جاودانی.

¹⁷ خداوند فرمود: «سرزمین کنعان را به عنوان ملکیّت به شما می‌بخشم.»

¹⁸او گفت که سرزمین کنعان را به تو می دهم تا ملکیت شما گردد.

¹⁸ وقتی تعداد آنها کم بود و در سرزمین کنعان غریب

¹⁹هنگامی که تعداد تان محدود و کم بود و در آنجا مثل بیگانگان بسر می بردید

¹⁹ و در کشورها و سلطنت‌ها سرگردان بودند،

²⁰و از یک ملت به ملت دیگر و از یک مملکت به قوم دیگر می رفتند،

²⁰ خداوند به هیچ‌کس اجازه نداد که به آنها آزاری برساند و برای پشتیبانی آنها به‌ پادشاهان هشدار داد.

²¹او نگذاشت که کسی بر ایشان ظلم کند و حتی پادشاهان را به خاطر ایشان توبیخ نمود.

²¹ و فرمود: «به برگزیدگان من ظلم نکنید، و به انبیای من ضرر نرسانید»

²²او فرمود: «بر مَسح شدگان من دست نزنید و به انبیای من ضرر نرسانید.»

²² ای مردم زمین، خداوند را بسرایید. از نجات او هر روز سخن بگویید.

²³ای تمامی زمین برای خداوند سرود بخوانید و مژدۀ نجات او را همه روزه بشارت دهید.

²³ جلال او را به ملّتها اعلام نمایید. کارهای شگفت او را در میان همهٔ مردم بگویید.

²⁴جلال و شکوه او را به ملتها اعلام کنید و کارهای شگفت انگیز او را در میان همۀ مردم.

²⁴ خداوند بزرگ است، او را بسیار ستایش کنید او از همهٔ خدایان شگفت‌انگیزتر است.

²⁵زیرا خداوند عظیم و سزاوار ستایش. او مهیب است بر همۀ خدایان.

²⁵ زیرا همهٔ خدایان مردم بُتها هستند، امّا خداوند آسمانها را آفرید.

²⁶زیرا همه خدایان دیگر بتها هستند، لیکن خداوند آسمان ها را آفرید.

²⁶ شکوه و جلال در حضور اوست، و نیرو و شادمانی در معبد بزرگ او.

²⁷عظمت و جلال به حضور وی است و قوّت و شادمانی در مکان او.

²⁷ ای تمامی مردم روی زمین، خداوند را سپاس گویید. جلال و توان او را سپاس گویید.

²⁸ای مردم جهان، خداوند را ستایش کنید! خداوند را در جلال و قدرت او توصیف نمائید!

²⁸ نام با شکوه خداوند را بستایید، به معبد بزرگ او بیایید و هدیه بیاورید.

²⁹خداوند را به جلال اسم او ستایش کنید! هدیه بیاورید و به پیشگاه او بیائید.

²⁹ به لرزه درآیید، همهٔ زمینیان، جهان استوار و پایدار گشته و هرگز نخواهد جُنبید.

³⁰ای تمامی زمین از حضور وی بلرزید. بلی، او کائنات را چنان برقرار و پایدار ساخته است که هرگز نمی جنبد.

³⁰ ای زمین و آسمان شاد باشید، به ملّتها بگویید خداوند پادشاهی می‌کند.

³¹آسمان ها خوشی کنند و زمین شاد باشد. مردم در بین خود بگویند: «خداوند حکمفرمای جهان است!»

³¹ دریا و آنچه در آن است به خروش آیید و کشتزارها و هرچه در آنهاست شادمان گردند.

³²بحرها و همه جانورانی که آن ها را پُر کرده اند، بغُرند، کشتزارها و هرچه که در آن ها هستند، خوشی کنند.

³² آنگاه درختان جنگل از شادمانی در حضور خداوند بخوانند زیرا او برای داوری زمین می‌آید،

³³همه درختان جنگل فریاد خوشی برآورند؛ به حضور خداوند زیرا که می آید، زیرا که برای داوری جهان می آید.

³³ خداوند را سپاس گویید زیرا او نیکوست، و محبّت پایدار او جاودانه است.

³⁴خداوند را سپاس گوئید، زیرا که نیکوست و رحمت او تا به ابد.

³⁴ به او بگویید: «ای خدای نجات‌دهنده، ما را رهایی بخش، ما را گردهم آور و از ملّتها رها کن، تا بتوانیم سپاسگزار باشیم و نام مقدّس تو را ستایش کنیم.»

³⁵بگوئید: «ای خداوند، خدای ما، ما را نجات ده! ما را از میان ممالک بیگانه جمع کن تا نام مقدس تو را حمد گوئیم و ستایش تو افتخار ما باشد.»

³⁵ سپاس بر خداوند خدای اسرائیل! او را از اکنون تا ابد سپاس گویید. آنگاه همهٔ مردم آمین گفتند و خداوند را ستایش کردند.

³⁶خداوند، خدای اسرائیل از ازل تا به ابد متبارک باد! آنگاه همه مردم گفتند: «آمین!» و خداوند را ستایش کردند.

³⁶ داوود آساف و نزدیکانشان را برای خدمت نزد صندوق پیمان گماشت تا کارهای روزمرهٔ آن را انجام دهند.

³⁷داود آساف و همکارانش را گماشت تا همیشه و هر روزه برای خدمت در خیمۀ صندوق پیمان خداوند مشغول باشند.

³⁷ او همچنین به عوبید اَدوم پسر یدیتون و شصت و هشت نفر از دستیاران او امر کرد که با آنها کمک کنند. عوبید اَدوم و حوسه وظیفهٔ دروازه‌بانی را داشتند.

³⁸او همچنین به عوبید ادوم (پسر یَدیتون) و شصت و هشت نفر از دستیاران او امر کرد که با آن ها کمک کنند. عوبید ادوم و حوسه وظیفۀ دروازه بانی را داشتند.

³⁸ صادوق کاهن و سایر کاهنان را هم برای خدمت در خیمهٔ خداوند بالای تپّه در جبعون تعیین کرد

³⁹صادوق کاهن و سایر کاهنان را هم برای خدمت در خیمۀ خداوند بالای تپه در جِبعون تعیین کرد

³⁹ تا مطابق قوانین نوشته شدهٔ خداوند به قوم اسرائیل، به طور منظّم برای خداوند قربانی‌های سوختنی در قربانگاه هر صبح و عصر تقدیم کنند.

⁴⁰تا برای خداوند قربانی های سوختنی را همیشه در صبح و شام بر قربانگاه آن مطابق هدایت شریعت خداوند به مردم اسرائیل، تقدیم کنند.

⁴⁰ با ایشان هیمان، یدوتون و سایر برگزیدگان ویژه، برای خواندن سرودهای نیایشی برای خداوند و محبّت پایدار او انتخاب شدند.

⁴¹داود به هیمان، یدوتون و همه کسان دیگر که انتخاب و نام شان برده شد، گفت که خداوند را بخاطر محبت و شفقت همیشگی او ستایش کنند و شکر گویند.

⁴¹ هیمان و یدوتون همچنین مسئولیّت شیپور و سنج وسازهای دیگر هنگامی که سرودهای پرستشی سراییده می‌شد، به عهده داشتند. آنگاه همهٔ مردم به خانه‌های خود رفتند و داوود به خانهٔ خود بازگشت تا خانوادهٔ خود را برکت دهد.

⁴²هیمان و یدوتون با نوای شیپور و دایره سرود حمد خداوند را با سرایندگان دیگر با آواز بلند همراهی می کردند. پسران یدوتون بحیث محافظین دروازه ها تعیین شدند.سرانجام مراسم بپایان رسید و مردم به خانه های خود رفتند. داود هم به خانۀ خود برگشت تا خانوادۀ خود را هم برکت بدهد.

⁴² آنگاه همهٔ مردم به خانه‌های خود رفتند و داوود به خانهٔ خود بازگشت تا خانوادهٔ خود را برکت دهد.

⁴³سرانجام مراسم بپایان رسید و مردم به خانه های خود رفتند. داود هم به خانۀ خود برگشت تا خانوادۀ خود را هم برکت بدهد.