1یک عده از بزرگان اسرائیل پیش من آمدند تا دربارۀ آن ها از خداوند هدایت بطلبم.
1
گروهی از رهبران نزد من آمدند و نشستند.
2در همان وقت کلام خداوند بر من نازل شد که فرمود:
2
خداوند به من فرمود:
3«ای انسان خاکی، این اشخاص به بتها دل داده اند و بت پرستی آن ها را براه گناه برده است، پس چرا از من طلب هدایت می کنند؟
3
«ای انسان فانی، این مردان بُتهای خود را در دلهایشان جای دادهاند و گناهانشان موجب لغزش ایشان شده است. چرا از من راهنمایی میخواهند؟
4از جانب من، خداوند متعال، به آن ها بگو: هر اسرائیلی که پیرو بتها باشد و براه خطا برود و آنگاه پیش یک نبی برای راهنمائی بیاید، من، خداوند، خودم به آن ها جواب می دهم، جوابی که موافق تعداد بتهای شان باشد.
4
«بنابراین به ایشان بگو، خداوند متعال چنین میفرماید: هر اسرائیلی که قلب خود را به بُتها داده است و خود را به گناه کشانده برای مشورت نزد نبیای میآید، من به ایشان پاسخ خواهم داد؛ پاسخی که بُتهای بسیار او سزاوارش هستند.
5بت پرستی قوم برگزیدۀ مرا گمراه و از من دور ساخته است، اما من می خواهم، با جوابی که می دهم آن ها را دوباره بسوی خود بازگردانم.
5
همهٔ این بُتها، قوم اسرائیل را از من رویگردان کردهاند، امّا با این پاسخ، میخواهم ایشان را به سوی خود بازگردانم.
6پس به قوم اسرائیل بگو که خداوند متعال می فرماید: توبه کنید، از بت پرستی دست بکشید و از گناه و کارهای زشت روبرگردانید،
6
«پس به قوم اسرائیل بگو که خداوند متعال میفرماید: توبه کنید، از بتپرستی دست بکشید و از گناه و کارهای زشت روی برگردانید.
7زیرا هر اسرائیلی و هر بیگانه ای که در سرزمین اسرائیل زندگی می کند، اگر خود را از من جدا کند و پیرو بتها گردد و گناه ورزد و بازهم برای راهنمائی و هدایت پیش یک نبی بیاید، من که خداوند هستم، شخصاً به او جواب می دهم.
7
«زیرا هرکس چه از قوم اسرائیل و چه بیگانگانی که در اسرائیل ساکن هستند و از من جدا شدهاند و بُتها را به قلبهای خود راه دادهاند و گناهان خود را چون مانعی در برابر خود قرار دادهاند و هنوز نزد نبی میروند تا از من راهنمایی بخواهند، من، خداوند پاسخ ایشان را خواهم داد.
8من با نظر خشم به او می نگرم تا دیگران وحشت کنند و عبرت بگیرند و ریشه اش را از بین قوم برگزیدۀ خود قطع می کنم. آنگاه می دانید که من خداوند هستم.
8
من علیه این اشخاص خواهم بود، ایشان را نمونه و زبانزد همه میکنم و از میان قوم خود برمیدارم و خواهید دانست که من خداوند هستم.
9اگر یک نبی فریب بخورد و جواب غلط بدهد، بخاطر آنست که من آن نبی را گمراه ساخته ام. او را از بین قوم برگزیدۀ خود ریشه کن می سازم و جزا می دهم.
9
«اگر نبیای فریب بخورد و سخن دروغ بگوید، به این خاطر است که من، خداوند آن نبی را فریب دادهام و دست خود را علیه او برمیافرازم و او را از میان قوم اسرائیل بیرون خواهم راند.
10و هر دوی آن ها را، یعنی هم نبی و هم آن کسی را که برای راهنمائی می آید، مجازات می کنم،
10
نبی و کسیکه با او مشورت میکند، هر دو یک مجازات خواهند داشت،
11تا قوم اسرائیل دیگر خود را از من دور نکنند و با گناه و کارهای زشت آلوده نشوند. آنگاه آن ها قوم برگزیدۀ من بوده و من خدای شان می باشم.» خداوند متعال فرموده است.
11
تا قوم اسرائیل دیگر از من دور نگردند و با گناهان خود آلوده نگردند. ایشان قوم من خواهند شد و من خدای ایشان.»
12کلام خداوند بر من نازل شد:
12
آنگاه خداوند به من فرمود:
13«ای انسان خاکی، اگر سرزمینی در برابر من گناه کند و بی ایمان شود، با دست خود قدرت آن را در هم می شکنم و قحطی را می فرستم تا آن را از انسان و حیوان خالی سازد.
13
«ای انسان فانی، هنگامیکه سرزمینی بیوفا علیه من گناه ورزد و من دست خود را علیه آن بلند کنم و نان ایشان را قطع نمایم، چنان قحطی خواهم فرستاد که انسان و حیوان را یکسان از پای درآورد.
14اگر نوح و دانیال و ایوب هم با آن ها باشند، آن سه نفر بخاطر راستکاری خود می توانند فقط جانهای خود را نجات بدهند. خداوند متعال فرموده است.
14
حتّی اگر نوح، دانیال و ایّوب در آنجا زندگی میکردند، نیکوکاری ایشان فقط میتوانست جانهای خودشان را نجات دهد. من، خداوند متعال چنین میگویم.
15اگر حیوانات وحشی را بفرستم که آن سرزمین را پایمال سازند و ویران کنند و مردم از ترس حیوانات وحشی از آن عبور نکنند،
15
«یا اگر حیوانات وحشی را بفرستم که آن سرزمین را پایمال و ویران کنند و مردم از ترس حیوانات وحشی از آن عبور نکنند،
16و اگر آن سه مرد هم در آنجا زندگی کنند، آنچنان که من خداوند متعال، خدای زنده هستم، به حیات خود قسم می خورم که آن ها نمی توانند حتی جانهای فرزندان خود را هم حفظ کنند. تنها آن ها زنده می مانند و آن سرزمین غیر مسکون می گردد.
16
و اگر آن سه مرد هم در آنجا زندگی میکردند، من، خداوند متعال به حیات خود قسم میخورم که ایشان نمیتوانستند، حتّی جانهای فرزندان خود را هم حفظ کنند. تنها ایشان زنده میماندند و آن سرزمین غیر مسکونی میگردد.
17اگر شمشیر دشمن را در آن کشور بفرستم تا آنجا را از انسان و حیوان پاک سازد،
17
«یا اگر شمشیر را در آن کشور بفرستم تا آنجا را از انسان و حیوان پاک سازد،
18هرچند آن سه مرد در آنجا باشند، آنچنان که من خداوند متعال، خدای زنده هستم، به حیات خود قسم می خورم که آن ها قادر نمی باشند حتی فرزندان خود را هم از مرگ نجات بدهند. آن ها می توانند فقط جانهای خود را حفظ کنند.
18
هرچند آن سه مرد در آنجا باشند، من، خداوند متعال به حیات خود قسم میخورم که آنها قادر نخواهند بود حتّی فرزندان خود را هم از مرگ نجات بدهند. آنها میتوانستند فقط جانهای خود را حفظ کنند.
19یا اگر مردم کشوری را به مرض وبا گرفتار کنم و در اثر خشم خود انسان و حیوان را از بین ببرم،
19
«یا اگر آن سرزمین را دچار طاعون کنم و با خونریزی و کشتن مردم و حیوانات آن خشم خود را بر آن فرو ریزم،
20اگرچه نوح و دانیال و ایوب هم در بین مردم باشند، آنچنان که من خداوند متعال، خدای زنده هستم، بذات خودم قسم که آن سه نفر، بغیر از جانهای خود شان، حتی نمی توانند فرزندان خود را هم از مردن رهائی بخشند.»
20
حتّی اگر نوح، دانیال و ایّوب در آنجا بودند، من، خداوند متعال به حیات خود سوگند میخورم، نمیتوانستند جان فرزندان خود را نجات دهند و رستگاری ایشان فقط جانهای خودشان را نجات میداد.»
21خداوند متعال چنین می فرماید: «پس اگر من این چهار بلای مهلک، یعنی جنگ، قحطی، حیوانات وحشی و مرض را بر اورشلیم بفرستم که انسان و حیوان را از بین ببرند، چه خواهد شد؟
21
خداوند متعال چنین میفرماید: «من بدترین مجازاتها را یعنی جنگ، گرسنگی، حیوانات وحشی و بیماری را به اورشلیم میفرستم تا انسانها و حیوانات آن را یکسان نابود سازند.
22اگر عده ای هم باقی بمانند و فرزندان خود را نیز نجات بدهند، وقتی پیش شما بیایند به آن ها خوب نگاه کنید و ببینید که چقدر شریر هستند و آنوقت تصدیق می کنید که من آن بلاها را ناحق بر سر اورشلیم نیاوردم،و وقتی که کردار و رفتار آن ها را بچشم سر ببینید، می دانید که من دلیل معقولی برای مجازات آن ها داشتم.» خداوند متعال فرموده است.
22
اگر بعضی از آنها زنده بمانند و فرزندان خود را نجات دهند، به ایشان نگاه کنید و خواهید دید که چه پلید هستند و قانع خواهید شد مجازاتی که بر اورشلیم آوردم عادلانه بوده است.
هنگامیکه رفتار و روشهای ایشان را ببینید، خواهید دانست آنچه انجام دادهام بیسبب نبوده است.»
23و وقتی که کردار و رفتار آن ها را بچشم سر ببینید، می دانید که من دلیل معقولی برای مجازات آن ها داشتم.» خداوند متعال فرموده است.
23
هنگامیکه رفتار و روشهای ایشان را ببینید، خواهید دانست آنچه انجام دادهام بیسبب نبوده است.»