1کلام خداوند بر من نازل شد:
1
خداوند به من فرمود:
2«ای انسان خاکی، رویت را بسوی سرزمین عمون برگردان و علیه مردم آنجا پیشگویی کن
2
«ای انسان فانی، به سوی عمون روی کن و علیه ایشان نبوّت کن.
3و به آن ها بگو بشنوید که خداوند متعال چنین می فرماید: چون وقتی دیدید که عبادتگاه من بی حرمت شد، سرزمین اسرائیل ویران گردید و مردم یهودا به اسارت رفتند، شما خوش شدید،
3
به ایشان بگو کلام خداوند متعال چنین میفرماید: شما از آلوده شدن معبد بزرگ من، نابودی سرزمین اسرائیل و اسارت مردم یهودا خشنود گشتید.
4پس من هم شما را به دست مردمان مشرق زمین تسلیم می کنم تا غلام آن ها باشید. آن ها خیمه های خود را در سرزمین شما برپا می کنند، میوه و محصولات و شیر شما را می خورند.
4
چون شادمان بودید، اجازه خواهم داد تا قبایل شرقی بیابان بر شما چیره گردند. ایشان در سرزمین شما اردو خواهند زد و در آنجا ساكن میگردند. ایشان میوهای را خواهند خورد و شیری را خواهند نوشید که میبایست از آن شما باشد.
5شهر رَبه را چراگاه شترها و سرزمین عمون را طویلۀ حیوانات می سازم. آنگاه می دانید که من خداوند هستم.»
5
شهر ربه را چراگاه شترها و عمون را جایگاه گلّهها خواهم گردانید، آنگاه خواهید دانست که من خداوند هستم.»
6خداوند متعال می فرماید: «چون شما در مصیبت قوم اسرائیل از خوشی کف زدید و پایکوبی کردید،
6
خداوند متعال چنین میفرماید: «چون شما با تمام بداندیشی علیه اسرائیل، دست زدید و پایکوبی و شادمانی کردید،
7بنابران دست خود را علیه شما دراز می کنم، شما را بعنوان اسیر و غلام به دست اقوام دیگر می سپارم. شما را بکلی از بین می برم تا دیگر بصورت یک قوم نباشید. شما را نابود می کنم تا بدانید که من خداوند هستم.»
7
بنابراین من دست خود را علیه شما دراز میکنم و شما را به دست ملّتهایی خواهم داد که شما را تاراج کنند. شما را بکلّی نابود خواهم کرد تا دیگر ملّتی و کشوری نداشته باشید.»
8خداوند متعال چنین می فرماید: «بخاطری که مردم موآب گفتند که یهودا مثل اقوام دیگر است،
8
خداوند متعال فرمود: «چون مردم موآب گفتند یهودا نیز مانند ملّتهای دیگر است،
9لهذا شهرهای سرحدی و دفاعی موآب، یعنی بیت یَشیموت، بَعل معون و قریه تایم را که به وجود آن ها افتخار می کنند، برای حملۀ دشمن باز می گذارم.
9
اجازه خواهم داد تا شهرهایی که از مرزهای موآب دفاع میکنند، حتّی بهترین شهرها یعنی بیت یشیموت و بعل معون و قیریتایم مورد حمله قرار بگیرند.
10به قبایلی که در بیابان شرقی سکونت دارند اجازه می دهم تا سرزمین موآب را یکجا با کشور عمون تصرف کنند تا نام قوم موآب از روی زمین محو شود.
10
اجازه خواهم داد تا قبایل شرق بیابان، موآب و عمون را با هم تسخیر کنند تا دیگر یادی از عمون در میان ملّتها بجا نماند.
11اهالی موآب را مجازات می کنم و آنگاه می دانند که من خداوند هستم.»
11
موآب را مجازات خواهم کرد و ایشان خواهند دانست که من خداوند هستم.»
12خداوند متعال فرمود: «چون مردم موآب از قوم یهودا ظالمانه انتقام گرفتند، با این عمل خود مرتکب خطای بزرگی شدند.
12
خداوند متعال چنین میفرماید: «مردم اَدوم از یهودا بیرحمانه انتقام گرفتند و این کار موجب شد که بسیار خاطی شوند.
13بنابراین خداوند متعال چنین می فرماید: پس دست انتقام خود را بسوی ادوم دراز کرده انسان و حیوان را یکجا با شمشیر از بین می برم و آن سرزمین را از تیمان تا دَدان متروک و ویران می سازم.
13
بنابراین من دستم را علیه اَدوم دراز خواهم کرد و همهٔ مردم و حیوانات آنجا را خواهم کشت. آن سرزمین را ویران خواهم نمود و از شهر تیمان تا شهر ددان، مردم با شمشیر کشته خواهند شد.
14قوم برگزیدۀ من، اسرائیل، انتقام مرا از آن ها می گیرد و به آن ها شدت خشم و غضب مرا نشان می دهند. آنوقت قوم ادوم می دانند که من، خداوند، انتقام گیرندۀ حقیقی هستم.» خداوند متعال فرموده است.
14
من انتقام خود را به دست قوم خود اسرائیل، از اَدوم خواهم گرفت و ایشان باعث خواهند شد تا اَدوم شدّت خشم مرا حس کند و خواهند دانست مورد خشم من قرار گرفتن یعنی چه.»
15خداوند متعال فرمود: «بخاطری که فلسطینی ها از دشمن دیرینۀ خود انتقام گرفتند با ظلم و سنگدلی آن ها را از بین بردند،
15
خداوند متعال چنین میفرماید: «چون فلسطینیها انتقامجویانه عمل کردند و با قلبی کینهتوز و برای نابودی و دشمنی بیپایان انتقام گرفتند،
16بنابراین خداوند متعال چنین می فرماید: پس دست انتقام خود را بر فلسطینی ها فرود می آورم و همه کسانی را که در سرزمین شان زندگی می کنند نابود می سازمو وقتی که از آن ها انتقام خود را بگیرم، آنگاه می دانند که من خداوند هستم.»
16
پس من دست خود را علیه فلسطینیها دراز خواهم کرد و کریتیان را از میان خواهم برداشت و بقیّهٔ ساحل دریا را نابود خواهم کرد.
من انتقام شدید خواهم گرفت و با خشم ایشان را مجازات خواهم کرد. هنگامیکه از ایشان انتقام بگیرم خواهند دانست که من خداوند هستم.»
17و وقتی که از آن ها انتقام خود را بگیرم، آنگاه می دانند که من خداوند هستم.»
17
من انتقام شدید خواهم گرفت و با خشم ایشان را مجازات خواهم کرد. هنگامیکه از ایشان انتقام بگیرم خواهند دانست که من خداوند هستم.»