1در روز اول ماه سوم سال یازدهم تبعید ما، کلام خداوند بر من نازل شد:
1
در روز اول ماه سوم از سال یازدهم تبعید ما، خداوند به من فرمود:
2«ای انسان خاکی، به فرعون، پادشاه مصر و تمام مردم او بگو:
در بزرگی چه کسی به پایۀ تو می رسد؟
2
«ای انسان فانی، به فرعون و به مردم او بگو:
«در بزرگیت به چه شباهت داری؟
3تو هم مثل آشور هستی؛ او مانند درخت سرو لبنان دارای شاخه های قشنگ و سایه دار و سر بفلک کشیده بود.
3
تو چون درخت سروی در لبنان هستی!
با شاخههای زیبای سایهگستر،
درخت بلندی که به ابرها میرسد.
4آب های چشمه ها و جویهای روان آن را سیراب می کرد و باعث نشو و نمای آن می گردید و از برکت آن درختان اطرافش هم آبیاری می شدند. همچنین آب فراوانش به جنگل هم جاری می شد و درختان آنجا را تازه می ساخت.
4
آبها آن را تغذیه میکردند
و چشمههای عمیق آن را رشد میدادند تا بلند گردد.
آنجا که کاشته شده بود، رودخانهها جاری بودند
و جویها به سوی همهٔ درختان جنگل روانه بودند.
5بخاطر همین آب فراوان بلندتر از همه درختان دیگر شد و دارای شاخه های زیاد و برگهای غلو گردید.
5
چون سیراب بود،
از درختان دیگر بلندتر شد.
شاخههای آن دراز و تنومند شدند.
6پرندگان بر شاخه های آن آشیانه می ساختند و حیوانات صحرا در زیر شاخه های آن چوچه های خود را بدنیا می آوردند. تمام اقوام بزرگ جهان در زیر سایۀ حمایت او می زیستند.
6
همهٔ پرندگان آسمان بر شاخههای آن آشیانه ساختند،
زیر شاخههایش همهٔ حیوانات صحرا بچّه زاییدند
و در سایهاش همهٔ ملّتهای بزرگ استراحت کردند.
7آن درخت عظمت و زیبائی خاصی داشت و شاخه هایش دراز و بلند بودند، زیرا در آب فراوان ریشه دوانده بود.
7
چه درخت زیبایی بود،
چه بالا بلند با شاخههای دراز،
زیرا تا عمق آبهای روان ریشه دوانده بود.
8درختان سرو باغ خدا هم نمی توانستند با آن همسری کنند و شاخه های هیچ درخت صنوبر مثل شاخه های آن نبودند و زیباتر از همه درختان باغ خدا بود.
8
هیچ درخت سروی در باغ خدا با آن قابل مقایسه نبود.
هیچ درخت صنوبری هرگز چنان شاخههایی نداشت
و نه درختان دیگر چنان جوانههایی.
هیچ درختی در باغ خدا چنین زیبا نبود.
9با شاخه های زیاد و غلو آن را زیبا ساختم که تمام درختان باغ عدن به آن حسادت می ورزیدند.
9
من آن را با شاخههای گسترده زیبا کردم.
او مورد رَشک همهٔ درختان در عدن، باغ خدا بود.
10خداوند متعال می فرماید: چون آن درخت دید که از همه درختان دیگر بلندتر است و سر بفلک کشیده، مغرور و متکبر شده است،
10
«پس من، خداوند متعال میگویم که برای درختی که رشد کرد و به ابرها رسید چه رخ خواهد داد؛ هرچه بلندتر شد مغرورتر گردید.
11بنابران من او را از خود رانده به دست قویترین پادشاهان جهان تسلیم می کنم تا او را به سزای اعمال زشتش برساند.
11
پس من او را از خود رانده به دست قویترین پادشاه جهان تسلیم میکنم تا او را به سزای کارهای زشتش برساند.
12ظالمترین قوم دنیا آن را ریشه کن می سازد و ترکش می کند. شاخه های شکسته اش بر کوه ها و در دره ها پراگنده می شوند. اقوامی که در زیر سایه اش بودند، او را بحالش گذاشته براه خود می روند.
12
بیگانگان بیرحم آن را قطع و رها خواهند کرد. شاخ و برگش شکستهاش در کوه و درّهٔ کشور خواهد افتاد. همهٔ ملّتهایی که در سایهاش استراحت میکردند، خواهند رفت.
13پرندگان بر تنۀ آن لانه می کنند و حیوانات وحشی میان شاخه هایش پناه می برند.
13
بر تنهٔ افتاده آن، همهٔ پرندگان آسمان آشیانه گزیدند و در میان شاخههایش همهٔ حیوانات وحشی لانه کردند.
14پس، از این ببعد، هیچ درختی هر قدر سیراب باشد، نمی تواند سر بلند کند و بر ابر ها بساید و مغرور شود، زیرا همه محکوم به فنا هستند و با انسانهای خاکی یکجا به دنیای مردگان می روند.»
14
بنابراین دیگر هیچ درختی هرقدر هم که سیراب باشد، آنقدر بلند نمیشود که از ابرها بگذرد. همهٔ آنها چون انسان فانی محکوم به مرگ هستند، محکوم به پیوستن به کسانیکه به دنیای مردگان میروند.»
15خداوند متعال می فرماید: «در آن روزی که آن درخت به عالم اموات می رود، آن را به علامت سوگواری و بخاطر مرگش با آب می پوشانم. دریاها و جویها را از جریان بازمی دارم. لبنان را ماتمدار می سازم و تمام درختان را خشک می کنم.
15
خداوند متعال چنین میفرماید: «در روزی که درخت به دنیای مردگان نزول کند، به نشانهٔ سوگواری با آبهای زیر زمینی آن را میپوشانم. رودخانهها را از جریان باز میدارم و بسیاری از جویبارها جاری نخواهند شد. زیرا درخت مرده است، کوههای لبنان را با تاریکی خواهم پوشاند و همهٔ درختان جنگل را پژمرده خواهم کرد.
16وقتی آن را در دنیای مردگان بیفگنم، اقوام جهان از صدای سقوطش تکان می خورند. همۀ درختان زیبای باغ عدن و درختان سرسبز لبنان خشک می شوند.
16
هنگامیکه آن را به دنیای مردگان بفرستم، آواز فرو افتادنش ملّتها را به لرزه خواهد انداخت. تمام درختان عدن و نیکوترین درختان سیراب لبنان که به دنیای پایین رفته بودند، از سرنگونی آن خشنود میگردند.
17تمام هم پیمانان او نیز که در زیر سایه اش بودند، با وی یکجا به عالم اموات می روند.هیچیک از درختان باغ عدن در شکوه و بزرگی با تو همسری کرده نمی توانست، اما حالا با درختان باغ عدن و آن کسانی که با ضرب شمشیر کشته شده اند، یکجا در دنیای مردگان سقوط می کنی. ای فرعون، من، خداوند متعال می گویم که این درخت تو هستی.»
17
آنها نیز با آن به دنیای مردگان فرو خواهد رفت، نزد کسانیکه با شمشیر کشته شدند، کسانیکه در میان اقوام در سایهاش زیست میکردند نابود خواهند شد.
«کدامیک از درختان باغ عدن در شکوه و جلال مانند تو بود؟ اکنون تو همراه درختان عدن به دنیای مردگان خواهی رفت و در میان نامختونان و کسانیکه با شمشیر کشته شدند، خواهی افتاد. این فرعون و مردم او هستند.» خداوند متعال چنین میفرماید.
18هیچیک از درختان باغ عدن در شکوه و بزرگی با تو همسری کرده نمی توانست، اما حالا با درختان باغ عدن و آن کسانی که با ضرب شمشیر کشته شده اند، یکجا در دنیای مردگان سقوط می کنی. ای فرعون، من، خداوند متعال می گویم که این درخت تو هستی.»
18
«کدامیک از درختان باغ عدن در شکوه و جلال مانند تو بود؟ اکنون تو همراه درختان عدن به دنیای مردگان خواهی رفت و در میان نامختونان و کسانیکه با شمشیر کشته شدند، خواهی افتاد. این فرعون و مردم او هستند.» خداوند متعال چنین میفرماید.