1پس چون این وعدۀ ورود به آرامی هنوز باقی است، ما باید بسیار متوجه باشیم مبادا کسی در میان شما پیدا شود که این فرصت را از دست داده باشد.
1
پس چون این وعدهٔ ورود به آرامی هنوز باقی است، ما باید بسیار مواظب باشیم، مبادا كسی در میان شما پیدا شود كه این فرصت را از دست داده باشد.
2زیرا در واقع ما نیز مثل آنها مژده را شنیده ایم، اما این پیام برای آنها فایده ای نداشت، زیرا وقتی آن را شنیدند با ایمان به آن گوش ندادند.
2
زیرا در واقع ما نیز مثل آنان مژده را شنیدهایم، امّا این پیام برای
آنان فایدهای نداشت، زیرا وقتی آن را شنیدند با ایمان به آن گوش ندادند.
3ما چون ایمان داریم، به آرامی او دست می یابیم. گرچه کار خدا در موقع آفرینش دنیا پایان یافت، او فرموده است:«در خشم خود سوگند یاد کردم که،
آن ها هرگز به آرامی من داخل نخواهند شد.»
3
ما چون ایمان داریم به آرامی او دست مییابیم. گرچه كار خدا در موقع آفرینش جهان پایان یافت، او فرموده است:
«در خشم خود سوگند یاد كردم كه،
آنها هرگز به آرامی من داخل نخواهند شد.»
4زیرا در جایی در بارۀ روز هفتم چنین نوشته شده است:«خدا در روز هفتم از کار خود آرامی گرفت.»
4
زیرا کتابمقدّس در جایی دربارهٔ روز هفتم چنین میگوید:
«خدا در روز هفتم از كار خود آرامش گرفت.»
5با وجود این، خدا در آیۀ فوق می فرماید:«هرگز به آرامی من نخواهند رسید.»
5
با وجود این، خدا در آیهٔ فوق میفرماید:
«هرگز به آرامی من نخواهند رسید.»
6پس چون هنوز عده ای فرصت دارند به آن داخل شوند و همچنین چون آنانی که اول بشارت را شنیدند از روی نافرمانی و بی ایمانی به آن داخل نشدند،
6
پس چون هنوز عدّهای فرصت دارند به آن وارد شوند و همچنین چون آنانی كه اول بشارت را شنیدند از روی نافرمانی و بیایمانی به آن وارد نشدند،
7خدا روز دیگری ـ یعنی «امروز» را تعیین می کند، زیرا پس از سالیان دراز به وسیلۀ داود سخن گفته و با کلماتی که پیش از این نقل شد می فرماید:«امروز اگر صدای او را بشنوید، بغاوت نکنید.»
7
خدا روز دیگری یعنی «امروز» را تعیین میکند، زیرا پس از سالیان دراز به وسیلهٔ داوود سخن گفته و با كلماتی كه پیش از این نقل شد میفرماید:
«امروز اگر صدای او را بشنوید، تمرّد نكنید.»
8اگر یوشع به آنها آرامی می بخشید، بعدها خدا دربارۀ روز دیگری چنین سخن نمی گفت.
8
اگر یوشع به آنان آرامی میبخشید، بعدها خدا دربارهٔ روز دیگری چنین سخن نمیگفت.
9بنابراین استراحت دیگری مثل استراحت روز سَبَت در انتظار قوم خداست.
9
بنابراین استراحت دیگری مثل استراحت روز سبت در انتظار قوم خداست.
10زیرا هر کس به آرامی خدا داخل شود مثل خود خدا از کار خویش دست کشید.
10
زیرا هركس به آرامی الهی وارد شود، مثل خود خدا از كار خویش دست میکشد.
11پس سخت بکوشیم تا به آرامی او برسیم. مبادا کسی از ما گرفتار همان نافرمانی و بی ایمانی که قبلاً نمونه ای از آن را ذکر کردیم، بشود.
11
پس سخت بكوشیم تا به آرامی او برسیم. مبادا كسی از ما گرفتار همان نافرمانی و بیایمانی كه قبلاً نمونهای از آن را ذكر كردیم، بشود.
12زیرا کلام خدا زنده و فعال و از هر شمشیر دو دَم تیزتر است و تا اعماق روح و نفس و مفاصل و مغز استخوان نفوذ می کند و نیات و اغراض دل انسان را آشکار می سازد.
12
زیرا كلام خدا، زنده و فعّال و از هر شمشیر دو دَم تیزتر است و تا اعماق روح و نفس و مفاصل و مغز استخوان نفوذ میکند و نیّات و اغراض دل انسان را آشكار میسازد.
13در آفرینش چیزی نیست که از خدا پوشیده بماند. همه چیز در برابر چشمان او برهنه و رو باز است و همۀ ما باید حساب خود را به او پس بدهیم.
13
در آفرینش چیزی نیست كه از خدا پوشیده بماند. همهچیز در برابر چشمان او برهنه و رو باز است و همهٔ ما باید حساب خود را به او پس بدهیم.
14پس چون ما کاهنی به این بزرگی و عظمت داریم که به عرش برین رفته است، یعنی عیسی، پسر خدا، اعتراف ایمان خود را محکم نگاهداریم؛
14
پس چون ما كاهنی به این بزرگی و عظمت داریم كه به عرش برین رفته است، یعنی عیسی پسر خدا، اعتراف ایمان خود را محكم نگاه داریم؛
15زیرا کاهن اعظم ما کسی نیست که از همدردی با ضعف های ما بی خبر باشد، بلکه کسی است که درست مانند ما در هر چیز وسوسه شد، ولی مرتکب گناه نگردید.پس بیائید تا با دلیری به تخت فیض بخش خدا نزدیک شویم تا رحمت یافته در وقت احتیاج از او فیض یابیم.
15
زیرا كاهن اعظم ما كسی نیست كه از همدردی با ضعفهای ما بیخبر باشد، بلكه كسی است كه درست مانند ما از هر لحاظ وسوسه شد، ولی مرتكب گناه نگردید.
پس بیایید تا با دلیری به تخت فیض بخش خدا نزدیک شویم تا رحمت یافته و در وقت احتیاج از او فیض یابیم.
16پس بیائید تا با دلیری به تخت فیض بخش خدا نزدیک شویم تا رحمت یافته در وقت احتیاج از او فیض یابیم.
16
پس بیایید تا با دلیری به تخت فیض بخش خدا نزدیک شویم تا رحمت یافته و در وقت احتیاج از او فیض یابیم.