1خداوند شما می فرماید: «تسلی بدهید! قوم برگزیدۀ مرا تسلی بدهید!
1
خدای ما میگوید: «قوم مرا تسلّی دهید، آنها را تسلّی دهید!
2مردم اورشلیم را دلگرم سازید و به آن ها بگوئید که به رنجهای شان خاتمه داده و گناهان شان را بخشیده ام و آن ها را دو چندِ گناه شان جزا داده ام.»
2
مردم اورشلیم را دلگرم کنید.
به ایشان بگویید رنجهایشان به پایان رسیده،
و گناهانشان بخشیده شده است.
بهخاطر گناهانشان، من آنها را کاملاً مجازات کردهام.»
3صدائی فریاد می زند: «راهی را در بیابان برای آمدن خداوند آماده کنید و راه خدای ما را در صحرا صاف سازید.
3
مردی فریاد میزند و میگوید:
«راهی برای خداوند در بیابان باز کنید!
و شاهراهی برای خدای ما در کویر آماده سازید!
4دره ها را پُر کنید و کوهها و تپه ها را هموار نمائید. راههای کج را راست سازید و جاهای ناهموار را هموار کنید.
4
هر درّه پر شود.
و کوهها هم سطح شوند.
تپّهها به دشت مبدّل شوند،
راههای کج راست، و راههای ناهموار، هموار خواهند شد.
5جلال خداوند آشکار می شود و همه مردم یکجا آنرا مشاهده می کنند، زیرا خداوند چنین فرموده است.»
5
آنگاه جلال خداوند آشکار خواهد شد،
و تمام مردم آن را خواهند دید.
خداوند خودش چنین گفته است.»
6صدا بار دیگر می گوید: «با آواز بلند بگو!» پرسیدم: «چه بگویم؟» گفت: «بگو که انسانها همه مانند گیاه هستند، زیبائی آن ها مثل عمر گل ناپایدار است.
6
ندا کنندهای میگوید: «این را اعلام کن!»
پرسیدم: «چه خبر را اعلام کنم؟»
«بگو که تمام آدمیان مثل علف هستند؛
و بیش از گل علف دوام ندارند.
7وقتی خداوند باد را بفرستد، گیاه خشک و گل پژمرده می شود. بلی، انسان همچون گیاه است.
7
وقتی به ارادهٔ خداوند باد بر آنها میوزد،
علفها پژمرده و گُلها خشک میشوند.
انسان مثل گیاه زودگذر است
8گیاه خشک و گل پژمرده می شود، اما کلام خدای ما ابدی و جاودانی است.»
8
آری، علفها پژمرده و گُلها میخشکند،
امّا کلام خداوند تا ابد پایدار است.»
9ای سهیون، بر فراز کوه بلند برو. از آنجا مژده بده و ای اورشلیم مژده ات را بدون ترس با تمام قوّت به آواز بلند اعلام کن! به شهرهای یهودا بگو: «خدای تان می آید.»
9
برفراز کوهی بلند برو،
و این خبر خوش را به اورشلیم اعلام کن.
با صدای بلند فریاد بزن
و این خبر خوش را به صهیون اعلام کن!
فریاد بزن و ترسان نباش،
به شهرهای یهودا بگو که خدای آنها میآید!
10ببینید، خداوند متعال می آید و با قدرت بازوی خود حکومت می کند و مردم را مطابق اعمال شان پاداش یا جزا می دهد.
10
خداوند قادر متعال میآید تا با قدرت حکومت کند،
او با خودش قومی را که نجات داده است، خواهد آورد.
11او مثل چوپانی گلۀ خود را می چراند، بره های خود را در آغوش می گیرد و مادرهای شان را با مهربانی هدایت می کند.
11
او مثل یک شبان از گلّهٔ خود محافظت خواهد کرد.
او برّهها را با هم جمع میکند
و آنها را در آغوش خود به آغل میبَرد.
و میشها را هم با ملایمت، هدایت میکند.
12آیا کسی می تواند آب های اوقیانوس را با کف دست خود پیمانه کند یا آسمان را با بِلِست خود اندازه نماید؟ آیا کسی می تواند خاک زمین را در قپان بریزد یا کوهها و تپه ها را در ترازو وزن کند؟
12
آیا کسی میتواند آب اقیانوسها را با کف دست خود،
یا آسمان را با وجبهای خویش اندازه بگیرد؟
آیا کسی میتواند تمام خاک زمین را در یک فنجان جای دهد،
و یا کوهها و تپّهها را در ترازویی وزن کند؟
13آیا کسی می تواند به خداوند بگوید که چه بکند یا مشاور و معلم او باشد؟
13
چه کسی میتواند به خداوند بگوید که او باید چه کند؟
یا چه کسی میتواند به او تعلیم دهد یا او را نصیحت کند؟
14آیا خدا از کسی مشورت خواسته است که به او دانش بیاموزد یا راه راستی را بنماید و یا فهم و حکمت را به او تعلیم بدهد؟
14
خداوند با چه کسی مشورت میکند
تا بداند، درک کند
و بیاموزد چگونه هر چیزی میباید انجام شود؟
15تمام اقوام جهان پیش خداوند مثل قطرۀ آب در سطل و مانند غبار در ترازو هستند. و جزیره ها را همچون گردِ خاک به هوا بر می دارد.
15
ملّتها در برابر او ناچیز
و مثل یک قطرهٔ آب میباشند.
و جزایر دوردست برای او از غبار سبکترند.
16تمام حیوانات لبنان جهت قربانی سوختنی برای خدا کافی نیست و همه جنگلهای لبنان برای هیزم قربانی کفایت نمی کند.
16
تمام حیوانات جنگلهای لبنان،
برای قربانی در حضور خدای ما کافی نیست،
و چوب تمام درختان آن نمیتواند آتش کافی ایجاد کند.
17همۀ مردم جهان پیش او هیچ هستند و ناچیز بشمار می آیند.
17
ملّتها در برابر او به حساب نمیآیند.
18پس با چه کسی می توان خدا را تشبیه کرد و چگونه او را توصیف نمود؟
18
پس خدا را با چه کسی میتوان مقایسه کرد؟
و به چه چیز میتوان او را تشبیه و توصیف کرد؟
19آیا می توان او را با یک بت مقایسه کرد؟ با بتی که ساختۀ دست بشر و زرگر آنرا با طلا پوشانیده و زنجیر نقره ای به گردنش آویخته است؟
19
او مثل بُتی نیست که استادکاری آن را ساخته باشد،
یا زرگری با طلا آن را روکش کند
و با زنجیرهای نقرهای آن را بیاراید.
20شخصی برای ساختن بت درختی را انتخاب می کند که چوب آن با دوام باشد و آنرا به دست صنعتگر ماهری می دهد تا از آن، یک بت ثابت و محکم برایش بسازد، اما هیچ چیزی بغیر از خدا ثابت و پا برجا نیست.
20
کسیکه توانایی خرید بُتهای طلایی و نقرهای را نداشته باشد،
بُتهای ساخته شده از چوبی را که نپوسد میگیرد.
او صنعتکار ماهری را مییابد
تا بُتی بسازد که ثابت باشد و به زمین نیفتد.
21آیا به شما معلوم نیست و نشنیده اید و از ابتدا کسی به شما خبر نداده است و نفهمیده اید که دنیا چطور بوجود آمده است؟
21
آیا این را نمیدانید؟ آیا قبلاً به شما گفته نشده است؟
آیا نشنیدهاید که دنیا چگونه شروع شد؟
22خدا بر فراز کرۀ زمین نشسته است و ساکنین آن در نظر او مثل ملخ هستند. او آسمان ها را مانند پرده ای پهن می کند و از آن ها برای سکونت خود خیمه می سازد.
22
آن کس که آنها را به وجود آورده بر تخت خود،
بر فراز زمین و در ورای آسمانها نشسته است.
مردم روی زمین مثل مورچههای ریزی در حرکت هستند،
او آسمان را چون پردهای گسترده
و مثل خیمهای برای زندگی پهن کرده است.
23رهبران مقتدر را از هستی ساقط می کند و حکمفرمایان روی زمین را از بین می برد
23
او فرمانروایان زورمند را ساقط
و آنها را نابود میکند.
24آن ها تازه کاشته شده و هنوز ریشه ندوانیده اند که خدا بر آن ها می دمد و آن ها را پژمرده می سازد و مانند کاه در برابر باد پراگنده می شوند.
24
آنها مثل نهالهایی هستند که تازه روییدهاند
و ریشهٔ آنها هنوز قوی نشده است.
آن وقت خداوند بادی میوزاند و
آنها را مثل کاه پراکنده میکند.
25خدای مقدس می فرماید: «پس مرا با چه کسی مقایسه می کنید؟ چه کسی می تواند با من برابری نماید؟»
25
خدای قدّوس را با چه کسی میتوان مقایسه کرد؟
آیا کس دیگری شبیه او وجود دارد؟
26به آسمان نگاه کنید. این ستارگانی را که می بینید چه کسی بوجود آورده است؟ کیست که تعداد آن ها را بشمارد و همه را بنام بشناسد؟ خدا با قدرت عظیم و نیروی عجیب خود نمی گذارد که هیچکدام آن ها گم شود.
26
به آسمان نگاه کنید!
چه کسی این ستارگان را آفریده است؟
و چه کسی آنها را چون یک ارتش هدایت میکند؟
او تعداد آنها و نام هریک از آنها را میداند!
او آنقدر تواناست
که هرگز حتّی یکی از آنها گُم نمیشود.
27پس ای یعقوب چرا فکر می کنی و ای اسرائیل، چرا می گوئی: «خدا از رنجهای من بی خبر است و به حق من توجهی ندارد؟»
27
ای اسرائیل، پس چرا شکایت میکنی
و میگویی که خداوند از مصیبتهای تو آگاه نیست،
یا توجهی به بیعدالتیهایی که متحمّل میشوی، ندارد؟
28آیا ندانسته و نشنیده اید که خداوند، خدای ابدی و آفرینندۀ تمام عالم است. او هرگز درمانده و خسته نمی شود و هیچ کسی نمی تواند به عمق افکار او پی برد.
28
آیا نمیدانید؟ آیا نشنیدهاید؟
خداوند، خدای جاودان است.
او تمام جهان را آفریده،
و هیچوقت خسته یا فرسوده نخواهد شد.
هیچکسی افکار او را درک نمیکند.
29او به ضعیفان نیرو می بخشد و به مردم ناتوان قدرت عطا می کند.
29
او به افراد ضعیف و خسته نیرو میبخشد.
30حتی جوانان هم خسته می شوند و دلاوران از پا می افتند،اما آنهای که منتظر خداوند می باشند، نیروی تازه خواهند یافت. آن ها مانند عقاب بال می گشایند. می دوند و خسته نمی شوند، راه می روند و از پا نمی افتند.
30
حتّی جوانان نیروی خود را از دست میدهند
و مردان جوان از خستگی میافتند.
امّا کسانیکه برای کمک به خداوند توکّل میکنند،
نیروی تازه مییابند.
آنها مثل عقاب پرواز خواهند کرد،
و از دویدن، خسته
و از راه رفتن، فرسوده نخواهند شد.
31اما آنهای که منتظر خداوند می باشند، نیروی تازه خواهند یافت. آن ها مانند عقاب بال می گشایند. می دوند و خسته نمی شوند، راه می روند و از پا نمی افتند.
31
امّا کسانیکه برای کمک به خداوند توکّل میکنند،
نیروی تازه مییابند.
آنها مثل عقاب پرواز خواهند کرد،
و از دویدن، خسته
و از راه رفتن، فرسوده نخواهند شد.