¹من آن کسی هستم که از خشم و غضب خدا رنج و مصیبت دیده ام.

¹Eu sou o homem que viu a aflição causada pela vara do seu furor.

²او مرا در اعماق تاریکی بُرد که دیگر روشنی را نمی بینم.

²Ele me guiou e me fez andar em trevas e não na luz.

³او بر ضد من برخاسته است و دست او برای زدن من همیشه بالا است.

³Deveras fez virar e revirar a sua mão contra mim o dia todo.

⁴گوشت و پوست بدن مرا فرسوده ساخته و استخوانهایم را شکسته است.

⁴Fez envelhecer a minha carne e a minha pele; quebrou-me os ossos.

⁵به سختی و مشقت گرفتارم کرده است

⁵Levantou trincheiras contra mim, e me cercou de fel e trabalho.

⁶و مرا مانند کسی که سالها پیش مرده باشد، در تاریکی نشانده است.

⁶Fez-me habitar em lugares tenebrosos, como os que estavam mortos há muito.

⁷به دَورم دیوار کشیده و مرا با زنجیرهای سنگین بسته است و نمی توانم فرار کنم.

⁷Cercou-me de uma sebe de modo que não posso sair; agravou os meus grilhões.

⁸هرقدر برای کمک دعا و زاری می کنم، او دعایم را نمی پذیرد.

⁸Ainda quando grito e clamo por socorro, ele exclui a minha oração.

⁹راه مرا از هر سو با دیوارهای سنگی مسدود و پُر از پیچ و خم ساخته است.

⁹Fechou os meus caminhos com pedras lavradas, fez tortuosas as minhas veredas.

¹⁰او مانند خرسی در کمین من نشسته و مثل شیری برای حمله بر من آماده است.

¹⁰Fez-se-me como urso de emboscada, um leão em esconderijos.

¹¹مرا از راهم به گوشه ای برد و پاره پاره نمود و رهایم کرد.

¹¹Desviou os meus caminhos, e fez-me em pedaços; deixou-me desolado.

¹²کمان خود را کشید و مرا هدف تیرهای خود قرار داد.

¹²Armou o seu arco, e me pôs como alvo � flecha.

¹³تیرهایش در اعماق قلبم فرو رفتند.

¹³Fez entrar nos meus rins as flechas da sua aljava.

¹⁴مردم مرا مسخره می کنند و تمام روز به من می خندند.

¹⁴Fui feito um objeto de escárnio para todo o meu povo, e a sua canção o dia todo.

¹⁵با سختیها و مصیبت ها زندگی را برای من تلخ ساخته است.

¹⁵Encheu-me de amarguras, fartou-me de absinto.

¹⁶رویم را به خاک مالید و دندانهایم را با سنگچل شکست.

¹⁶Quebrou com pedrinhas de areia os meus dentes, cobriu-me de cinza.

¹⁷سعادت و سلامتی را از من گرفته است.

¹⁷Alongaste da paz a minha alma; esqueci-me do que seja a felicidade.

¹⁸گفتم: «همه چیز من زوال شد و امید من از خداوند قطع گردید.»

¹⁸Digo, pois: Já pereceu a minha força, como também a minha esperança no Senhor.

¹⁹وقتی دربدری و مصیبتهای خود را بیاد می آورم، زندگی به کامم تلخ می شود.

¹⁹Lembra-te da minha aflição e amargura, do absinto e do fel.

²⁰همیشه به آن ها فکر می کنم و جانم در من پریشان گشته است.

²⁰Minha alma ainda os conserva na memória, e se abate dentro de mim.

²¹اما با اینهم، وقتی رنجهایم به یادم می آیند، نا امید نمی شوم:

²¹Torno a trazer isso � mente, portanto tenho esperança.

²²از مهربانی های خداوند است که از بین نرفته ایم، زیرا که رحمت های او بی پایان است.

²²A benignidade do Senhor jamais acaba, as suas misericórdias não têm fim;

²³مهربانی و رحمت او هر صبح تازه است و وفاداری او عظیم.

²³renovam-se cada manhã. Grande é a tua fidelidade.

²⁴خداوند همه چیز من است، بنابراین بر او امیدوارم.

²⁴A minha porção é o Senhor, diz a minha alma; portanto esperarei nele.

²⁵خداوند بر کسانی که بر او توکل دارند و در طلب او هستند، مهربان است.

²⁵Bom é o Senhor para os que esperam por ele, para a alma que o busca.

²⁶پس بهتر است که انسان امیدوار باشد در خاموشی منتظر باشد تا خداوند او را نجات بدهد.

²⁶Bom é ter esperança, e aguardar em silêncio a salvação do Senhor.

²⁷برای انسان بهتر است که یوغ سختیها را در جوانی خود متحمل گردد.

²⁷Bom é para o homem suportar o jugo na sua mocidade.

²⁸به تنهایی بنشیند و خاموش باشد، زیرا که او آنرا بر وی نهاده است.

²⁸Que se assente ele, sozinho, e fique calado, porquanto Deus o pôs sobre ele.

²⁹پس در حضور خداوند فروتن شده، شاید هنوز امیدی باقی باشد.

²⁹Ponha a sua boca no pó; talvez ainda haja esperança.

³⁰وقتی کسی بخواهد او را بزند، رخسارۀ خود را پیش کند و اهانت را تحمل نماید.

³⁰Dê a sua face ao que o fere; farte-se de afronta.

³¹زیرا خداوند او را برای همیشه ترک نمی کند.

³¹Pois o Senhor não rejeitará para sempre.

³²هرچند خداوند کسی را محزون سازد، لیکن از روی کثرت مهربانی های خود بر او رحمت خواهد فرمود.

³²Embora entristeça a alguém, contudo terá compaixão segundo a grandeza da sua misericordia.

³³چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند و محزون نمی سازد.

³³Porque não aflige nem entristece de bom grado os filhos dos homens.

³⁴وقتی اسیران و ستمدیدگان جهان پایمال می شوند،

³⁴Pisar debaixo dos pés a todos os presos da terra,

³⁵هنگامی که حق یک انسان در حضور خداوند متعال تلف می گردد

³⁵perverter o direito do homem perante a face do Altíssimo,

³⁶و زمانی که در حق شخصی در محکمه بی عدالتی می شود، خداوند همۀ این را می بیند.

³⁶subverter o homem no seu pleito, não são do agrado do senhor.

³⁷هیچ امری بدون اراده و رضای خداوند اجراء نمی شود.

³⁷Quem é aquele que manda, e assim acontece, sem que o Senhor o tenha ordenado?

³⁸خیر و شر فقط به فرمان خداوند متعال نازل می شود.

³⁸Não sai da boca do Altíssimo tanto o mal como o bem?

³⁹پس چرا یک انسان فانی از جزائی که بخاطر گناهان خود می بیند، شکایت کند؟

³⁹Por que se queixaria o homem vivente, o varão por causa do castigo dos seus pecados?

⁴⁰بیائید رفتار و کردار خود را در زندگی بررسی کنیم و بیازمائیم و بسوی خداوند بازگردیم.

⁴⁰Esquadrinhemos os nossos caminhos, provemo-los, e voltemos para o Senhor.

⁴¹بیائید با تمام قلب، دست دعا را بسوی خدائی که در آسمان است، بلند کنیم

⁴¹Levantemos os nossos corações com as mãos para Deus no céu dizendo;

⁴²و بگوئیم: «ای خداوند، چون ما گناهکاریم و از فرمان تو سرکشی کرده ایم، تو ما را نبخشیده ای.

⁴²Nós transgredimos, e fomos rebeldes, e não perdoaste,

⁴³با خشم و غضب در تعقیب ما بوده ای و بیرحمانه ما را هلاک کردی.

⁴³Cobriste-te de ira, e nos perseguiste; mataste, não te apiedaste.

⁴⁴چون بر ما خشمگین بودی خود را از ما پنهان کردی تا دعاهای ما به حضور تو نرسند.

⁴⁴Cobriste-te de nuvens, para que não passe a nossa oração.

⁴⁵تو ما را پیش مردم جهان همچون خاکروبه و مواد فاضله ساختی.

⁴⁵Como escória e refugo nos puseste no meio dos povos.

⁴⁶تمام دشمنان ما، به ما اهانت می کنند.

⁴⁶Todos os nossos inimigos abriram contra nós a sua boca.

⁴⁷با هلاکت و بربادی روبرو شده ایم و خوف وحشت ما را فرا گرفته است.

⁴⁷Temor e cova vieram sobre nós, assolação e destruição.

⁴⁸بخاطر نابودی قومم، سیل اشک از چشمانم جاریست.

⁴⁸Torrentes de águas correm dos meus olhos, por causa da destruição da filha do meu povo.

⁴⁹اشک از چشمانم بدون وقفه جاریست و باز نمی ایستد

⁴⁹Os meus olhos derramam lágrimas, e não cessam, sem haver intermissão,

⁵⁰تا خداوند از آسمان به پائین بنگرد و حال ما را ببیند.

⁵⁰até que o Senhor atente e veja desde o céu.

⁵¹دلم بخاطر حال رقتبار دختران جوان اورشلیم مالامالِ غم است.

⁵¹Os meus olhos me afligem, por causa de todas as filhas da minha cidade.

⁵²دشمنان مرا همچون پرنده ای بدام انداختند، در حالیکه آزاری به آن ها نرسانده ام.

⁵²Como ave me caçaram os que, sem causa, são meus inimigos.

⁵³مرا زنده در چاه افگندند و بر سرم سنگها را ریختند.

⁵³Atiraram-me vivo na masmorra, e lançaram pedras sobre mim.

⁵⁴آب از سرم گذشت و فکر کردم که می میرم.

⁵⁴Águas correram sobre a minha cabeça; eu disse: Estou cortado.

⁵⁵ای خداوند، از اعماق چاه پیش تو گریه و زاری کردم.

⁵⁵Invoquei o teu nome, Senhor, desde a profundeza da masmorra.

⁵⁶فریاد مرا شنیدی و به ناله های من گوش دادی.

⁵⁶Ouviste a minha voz; não escondas o teu ouvido ao meu suspiro, ao meu clamor.

⁵⁷وقتی بحضور تو دعا کردم، آمدی و گفتی: «نترس!»

⁵⁷Tu te aproximaste no dia em que te invoquei; disseste: Não temas.

⁵⁸خداوندا، تو از حق من دفاع کردی و از مرگ نجاتم دادی.

⁵⁸Pleiteaste, Senhor, a minha causa; remiste a minha vida.

⁵⁹تو ای خداوند، شاهد ظلم هائی که در حق من کرده اند، بوده ای، پس به داد من برس و به دعوای من رسیدگی کن.

⁵⁹Viste, Senhor, a injustiça que sofri; julga tu a minha causa.

⁶⁰تو می دانی که دشمنان همه از من نفرت دارند و علیه من دسیسه می سازند.

⁶⁰Viste toda a sua vingança, todos os seus desígnios contra mim.

⁶¹خداوندا، تو شنیده ای که آن ها چگونه به من اهانت کرده و علیه من توطئه چیده اند.

⁶¹Ouviste as suas afrontas, Senhor, todos os seus desígnios contra mim,

⁶²دشمنانم تمام روز در بارۀ من سخنان زشت می گویند و برای آزار من نقشه می کشند.

⁶²os lábios e os pensamentos dos que se levantam contra mim o dia todo.

⁶³در همه حال به من می خندند و مسخره ام می کنند.

⁶³Observa-os ao assentarem-se e ao levantarem-se; eu sou a sua canção.

⁶⁴خداوندا، آن ها را به سزای اعمال شان برسان.

⁶⁴Tu lhes darás a recompensa, Senhor, conforme a obra das suas mãos.

⁶⁵آن ها را لعنت کن تا گرفتار غم و درد شوند.با خشم و غضب آن ها را تعقیب کن و از روی زمین محو ساز.»

⁶⁵Tu lhes darás dureza de coração, maldição tua sobre eles.

⁶⁶با خشم و غضب آن ها را تعقیب کن و از روی زمین محو ساز.»

⁶⁶Na tua ira os perseguirás, e os destruirás de debaixo dos teus céus, ó Senhor.