¹خداوندا، بیاد آور که چه بلائی بر سر ما آمده است. ببین که چگونه خوار و رسوا شده ایم.

¹Lembra-te, Senhor, do que nos tem sucedido; considera, e olha para o nosso opróbrio.

²سرزمین موروثی ما به دست بیگانگان افتاده است و در خانه های ما مردم بیگانه زندگی می کنند.

²A nossa herdade passou a estranhos, e as nossas casas a forasteiros.

³ما یتیم شده ایم. پدران خود را از دست داده ایم و مادران ما بیوه شده اند.

³çrfãos somos sem pai, nossas mães são como viuvas.

⁴آبِ خود را در بدل نقره می نوشیم و هیزم ما به ما فروخته می شود.

⁴A nossa água por dinheiro a bebemos, por preço vem a nossa lenha.

⁵بار سختی و زحمت را بر دوش خود می کشیم. خسته و ناتوان شده ایم و آسایش نداریم.

⁵Os nossos perseguidores estão sobre os nossos pescoços; estamos cansados, e não temos descanso.

⁶پیش مردم مصر و آشور دست دراز کردیم تا لقمه نانی به ما بدهند و زنده بمانیم.

⁶Aos egípcios e aos assírios estendemos as mãos, para nos fartarmos de pão.

⁷پدران ما گناه کردند و از بین رفتند و حالا ما جرم گناه آن ها را می پردازیم.

⁷Nossos pais pecaram, e já não existem; e nós levamos as suas iniqüidades.

⁸غلامان ما بر ما حکومت می کنند و کسی نیست که ما را از زیر تسلط آن ها برهاند.

⁸Escravos dominam sobre nós; ninguém há que nos arranque da sua mão.

⁹از ترس شمشیر رهزنان بیابان، نان خود را با خطر جان به دست می آوریم.

⁹Com perigo de nossas vidas obtemos o nosso pão, por causa da espada do deserto.

¹⁰از شدت گرسنگی در تب می سوزیم و پوست بدن ما همچون تنور، داغ است.

¹⁰Nossa pele está abraseada como um forno, por causa do ardor da fome.

¹¹دشمنان زنان و دختران جوان ما را در سهیون و شهرهای یهودا بی عفت کرده اند.

¹¹Forçaram as mulheres em Sião, as virgens nas cidades de Judá.

¹²رهبران ما را از دستهای شان به دار آویخته و به مو سفیدان ما بی احترامی کرده اند.

¹²Príncipes foram enforcados pelas mãos deles; as faces dos anciãos não foram respeitadas.

¹³از جوانان ما در آسیاب کار می گیرند و اطفال ما در زیر بار گران هیزم اُفتان و خیزان راه می روند.

¹³Mancebos levaram a mó; meninos tropeçaram sob fardos de lenha.

¹⁴مردان سالخوردۀ ما دیگر در کنار دروازۀ شهر دیده نمی شوند و جوانان از نغمه سرائی دست کشیده اند.

¹⁴Os velhos já não se assentam nas portas, os mancebos já não cantam.

¹⁵نشاط و سُرُور از دلهای ما رخت بربسته و رقص و پایکوبی ما به ماتم تبدیل شده است.

¹⁵Cessou o gozo de nosso coração; converteu-se em lamentação a nossa dança.

¹⁶وای بر ما که گناه کردیم و تاج جلال و افتخار را از دست دادیم.

¹⁶Caiu a coroa da nossa cabeça; ai de nós. porque pecamos.

¹⁷دلهای ما بیتاب و چشمان ما تار گشته اند،

¹⁷Portanto desmaiou o nosso coração; por isso se escureceram os nossos olhos.

¹⁸زیرا کوه سهیون ویران و محل گشت و گذار شغالان شده است.

¹⁸Pelo monte de Sião, que está assolado, andam os chacais.

¹⁹خداوندا، تو فرمانروای ابدی جهان هستی و تاج و تخت تو بیزوال است.

¹⁹Tu, Senhor, permaneces eternamente; e o teu trono subsiste de geração em geração.

²⁰چرا ما را برای همیشه از یاد بردی؟ چرا ما را در این مدت طولانی ترک کردی؟

²⁰Por que te esquecerias de nós para sempre, por que nos desampararias por tanto tempo?

²¹ای خداوند، ما را دوباره بسوی خود بازگردان و سعادت از دست رفتۀ ما را اعاده فرما.آیا ما را بکلی ترک کرده ای؟ آیا تو بی نهایت بر ما خشمگین هستی؟

²¹Converte-nos a ti, Senhor, e seremos convertidos; renova os nossos dias como dantes;

²²آیا ما را بکلی ترک کرده ای؟ آیا تو بی نهایت بر ما خشمگین هستی؟

²²se é que não nos tens de todo rejeitado, se é que não estás sobremaneira irado contra nos.