Darby's Translation

Cebuano

Job

17

1My breath is corrupt, my days are extinct, the graves are mine.
1Ang akong espiritu maluya na, nahurot na ang akong mga adlaw, Ang lubnganan andam na alang kanako.
2Are there not mockers around me? and doth [not] mine eye abide in their provocation?
2Sa pagkamatuod adunay nga yubitan uban kanako, Ug ang akong mata nagasud-ong sa ilang mga hagit.
3Lay down now [a pledge], be thou surety for me with thyself: who is he that striketh hands with me?
3Ibutang karon ang pagsalig, ug pangakohon mo ako uban kanimo; Kinsa karon ang buot makigsangka kanako?
4For thou hast hidden their heart from understanding; therefore thou wilt not exalt [them].
4Kay gitagoan mo ang ilang mga kasingkasing gikan sa salabutan: Busa ikaw dili motuboy kanila sa itaas.
5He that betrayeth friends for a prey -- even the eyes of his children shall fail.
5Ang tawo nga nagadumili sa iyang mga higala mahitungod sa ilang bahin, Bisan ang mga mata sa iyang mga anak mangalubog.
6And he hath made me a proverb of the peoples; and I am become one to be spit on in the face.
6Apan ako gihimo niya nga pagya sa mga tawo; Ug ilang ginalud-an ang akong nawong.
7And mine eye is dim by reason of grief, and all my members are as a shadow.
7Ang akong mata usab malubog tungod sa kasubo, Ug ang akong mga panumduman ang tanan ingon sa usa ka landong.
8Upright men [shall be] astonished at this, and the innocent shall be stirred up against the ungodly;
8Ang mga tawong matarung nahitingala niini, Ug ang walay sala moasdang batok sa mga walay Dios.
9But the righteous shall hold on his way, and he that hath clean hands shall increase in strength.
9Apan ang mga matarung magapadayon sa iyang ginalaktan, Ug ang mahinlo ug mga kamot magatubo sa kalig-on.
10But as for you all, pray come on again; and I shall not find one wise man among you.
10Apan mahitungod kaninyong tanan, dumuol kamo karon pag-usab; Kay wala pa ing mausa ka maalam nga akong hingkit-an.
11My days are past, my purposes are broken off, the cherished thoughts of my heart.
11Ang akong mga adlaw nangagi na, ang akong mga tuyo nangakawang, Bisan ang mga hunahuna sa akong kasingkasing.
12They change the night into day; the light [they imagine] near in presence of the darkness.
12Ang gabii ilang gihimong adlaw; Ang kahayag, matud pa nila , haduol sa kangitngitan.
13If I wait, Sheol is my house; I spread my bed in the darkness:
13Kong sa Sheol ako magapangita ingon nga akong pinuy-anan; Kong sa kangitngitan anaa ko ibuklad ang akong higdaanan;
14I cry to the grave, Thou art my father! to the worm, My mother, and my sister!
14Kong sa kadunotan ako nagaingon: Ikaw maoy akong amahan; Sa sulod: Ikaw ang akong inahan, ug ang akong igsoong babaye;
15And where is then my hope? yea, my hope, who shall see it?
15Nan, hain man ang akong kalauman? Ug mahitungod sa akong paglaum, kinsa ang makakita niana?
16It shall go down to the bars of Sheol, when [our] rest shall be together in the dust.
16Kini mopadulong ngadto sa mga trangka sa Sheol, Kay didto lamang sa abug adunay pahulay.