¹For the law, having a shadow of the coming good things, not the image itself of the things, can never, by the same sacrifices which they offer continually yearly, perfect those who approach.

¹Lögmálið geymir aðeins skugga hins góða, sem er í vændum, ekki skýra mynd þess. Ár eftir ár eru bornar fram sömu fórnir, sem geta aldrei gjört þá fullkomna til frambúðar, sem ganga fram fyrir Guð.

²Since, would they not indeed have ceased being offered, on account of the worshippers once purged having no longer any conscience of sins?

²Annars hefðu þeir hætt að bera þær fram. Dýrkendurnir hefðu þá ekki framar verið sér meðvitandi um synd, ef þeir hefðu í eitt skipti fyrir öll orðið hreinir.

³But in these [there is] a calling to mind of sins yearly.

³En með þessum fórnum er minnt á syndirnar ár hvert.

⁴For blood of bulls and goats [is] incapable of taking away sins.

⁴Því að blóð nauta og hafra getur með engu móti numið burt syndir.

⁵Wherefore coming into the world he says, Sacrifice and offering thou willedst not; but thou hast prepared me a body.

⁵Því er það, að Kristur segir, þegar hann kemur í heiminn: Fórn og gjafir hefur þú eigi viljað, en líkama hefur þú búið mér.

⁶Thou tookest no pleasure in burnt-offerings and sacrifices for sin.

⁶Brennifórnir og syndafórnir geðjuðust þér ekki.

⁷Then I said, Lo, I come (in [the] roll of the book it is written of me) to do, O God, thy will.

⁷Þá sagði ég: ,,Sjá, ég er kominn _ í bókinni er það ritað um mig _ ég er kominn til að gjöra þinn vilja, Guð minn!``

⁸Above, saying Sacrifices and offerings and burnt-offerings and sacrifices for sin thou willedst not, neither tookest pleasure in (which are offered according to the law);

⁸Fyrst segir hann: ,,Fórnir og gjafir og brennifórnir og syndafórnir hefur þú eigi viljað, og eigi geðjaðist þér að þeim.`` En það eru einmitt þær, sem fram eru bornar samkvæmt lögmálinu.

⁹then he said, Lo, I come to do thy will. He takes away the first that he may establish the second;

⁹Síðan segir hann: ,,Sjá, ég er kominn til að gjöra vilja þinn.`` Hann tekur burt hið fyrra til þess að staðfesta hið síðara.

¹⁰by which will we have been sanctified through the offering of the body of Jesus Christ once for all.

¹⁰Og samkvæmt þessum vilja erum vér helgaðir með því, að líkama Jesú Krists var fórnað í eitt skipti fyrir öll.

¹¹And every priest stands daily ministering, and offering often the same sacrifices, which can never take away sins.

¹¹Og svo er því farið um hvern prest, að hann er dag hvern bundinn við helgiþjónustu sína og ber fram margsinnis hinar sömu fórnir, þær sem þó geta aldrei afmáð syndir.

¹²But *he*, having offered one sacrifice for sins, sat down in perpetuity at [the] right hand of God,

¹²En Jesús bar fram eina fórn fyrir syndirnar og settist um aldur við hægri hönd Guðs

¹³waiting from henceforth until his enemies be set [for the] footstool of his feet.

¹³og bíður þess síðan, að óvinir hans verði gjörðir að fótskör hans.

¹⁴For by one offering he has perfected in perpetuity the sanctified.

¹⁴Því að með einni fórn hefur hann um aldur fullkomnað þá, er helgaðir verða.

¹⁵And the Holy Spirit also bears us witness [of it]; for after what was said:

¹⁵Og einnig heilagur andi vitnar fyrir oss. Fyrst segir hann:

¹⁶This [is] the covenant which I will establish towards them after those days, saith [the] Lord: Giving my laws into their hearts, I will write them also in their understandings;

¹⁶Þetta er sáttmálinn, er ég mun gjöra við þá eftir þá daga, segir Drottinn. Lög mín vil ég leggja í hjörtu þeirra, og í hugskot þeirra vil ég rita þau.

¹⁷and their sins and their lawlessnesses I will never remember any more.

¹⁷Síðan segir hann: Ég mun aldrei framar minnast synda þeirra eða lögmálsbrota.

¹⁸But where there [is] remission of these, [there is] no longer a sacrifice for sin.

¹⁸En þar sem syndirnar eru fyrirgefnar, þar þarf ekki framar fórn fyrir synd.

¹⁹Having therefore, brethren, boldness for entering into the [holy of] holies by the blood of Jesus,

¹⁹Vér megum nú, bræður, fyrir Jesú blóð með djörfung ganga inn í hið heilaga,

²⁰the new and living way which he has dedicated for us through the veil, that is, his flesh,

²⁰þangað sem hann vígði oss veginn, nýjan veg og lifandi inn í gegnum fortjaldið, það er að segja líkama sinn.

²¹and [having] a great priest over the house of God,

²¹Vér höfum mikinn prest yfir húsi Guðs.

²²let us approach with a true heart, in full assurance of faith, sprinkled as to our hearts from a wicked conscience, and washed as to our body with pure water.

²²Látum oss því ganga fram fyrir Guð með einlægum hjörtum, í öruggu trúartrausti, með hjörtum, sem hreinsuð hafa verið og eru laus við meðvitund um synd, og með líkömum, sem laugaðir hafa verið í hreinu vatni.

²³Let us hold fast the confession of the hope unwavering, (for he [is] faithful who has promised;)

²³Höldum fast við játningu vonar vorrar án þess að hvika, því að trúr er sá, sem fyrirheitið hefur gefið.

²⁴and let us consider one another for provoking to love and good works;

²⁴Gefum gætur hver að öðrum og hvetjum hver annan til kærleika og góðra verka.

²⁵not forsaking the assembling of ourselves together, as the custom [is] with some; but encouraging [one another], and by so much the more as ye see the day drawing near.

²⁵Vanrækið ekki safnaðarsamkomur yðar eins og sumra er siður, heldur uppörvið hver annan, og það því fremur sem þér sjáið að dagurinn færist nær.

²⁶For where we sin wilfully after receiving the knowledge of the truth, there no longer remains any sacrifice for sins,

²⁶Því að ef vér syndgum af ásettu ráði, eftir að vér höfum öðlast þekkingu sannleikans, þá er úr því enga fórn að fá fyrir syndirnar,

²⁷but a certain fearful expectation of judgment, and heat of fire about to devour the adversaries.

²⁷heldur er það óttaleg bið eftir dómi og grimmilegur eldur, sem eyða mun andstæðingum Guðs.

²⁸Any one that has disregarded Moses' law dies without mercy on [the testimony of] two or three witnesses:

²⁸Sá, er að engu hefur lögmál Móse, verður vægðarlaust líflátinn, ef tveir eða þrír vottar bera.

²⁹of how much worse punishment, think ye, shall he be judged worthy who has trodden under foot the Son of God, and esteemed the blood of the covenant, whereby he has been sanctified, common, and has insulted the Spirit of grace?

²⁹Hve miklu þyngri hegning ætlið þér þá ekki að sá muni vera talinn verðskulda, er fótum treður son Guðs og vanhelgar blóð sáttmálans, er hann var helgaður í, og smánar anda náðarinnar?

³⁰For we know him that said, To me [belongs] vengeance; *I* will recompense, saith the Lord: and again, The Lord shall judge his people.

³⁰Vér þekkjum þann, er sagt hefur: ,,Mín er hefndin, ég mun endurgjalda.`` Og á öðrum stað: ,,Drottinn mun dæma lýð sinn.``

³¹[It is] a fearful thing falling into [the] hands of [the] living God.

³¹Óttalegt er að falla í hendur lifanda Guðs.

³²But call to mind the earlier days in which, having been enlightened, ye endured much conflict of sufferings;

³²Minnist fyrri daga, er þér höfðuð tekið á móti ljósinu, hvernig þér urðuð að þola mikla raun þjáninga.

³³on the one hand, when ye were made a spectacle both in reproaches and afflictions; and on the other, when ye became partakers with those who were passing through them.

³³Það var ýmist, að þér sjálfir, smánaðir og aðþrengdir, voruð hafðir að augnagamni, eða þá hitt, að þér tókuð þátt í kjörum þeirra, er áttu slíku að sæta.

³⁴For ye both sympathised with prisoners and accepted with joy the plunder of your goods, knowing that ye have for yourselves a better substance, and an abiding one.

³⁴Þér þjáðust með bandingjum, og tókuð því með gleði, er þér voruð rændir eignum yðar, því að þér vissuð, að þér áttuð sjálfir betri eign og varanlega.

³⁵Cast not away therefore your confidence, which has great recompense.

³⁵Varpið því eigi frá yður djörfung yðar. Hún mun hljóta mikla umbun.

³⁶For ye have need of endurance in order that, having done the will of God, ye may receive the promise.

³⁶Þolgæðis hafið þér þörf, til þess að þér gjörið Guðs vilja og öðlist fyrirheitið.

³⁷For yet a very little while he that comes will come, and will not delay.

³⁷Því að: Innan harla skamms tíma mun sá koma, sem koma á, og ekki dvelst honum.

³⁸But the just shall live by faith; and, if he draw back, my soul does not take pleasure in him.

³⁸Minn réttláti mun lifa fyrir trúna, en skjóti hann sér undan, þá hefur sála mín ekki velþóknun á honum.En vér skjótum oss ekki undan og glötumst, heldur trúum vér og frelsumst.

³⁹But *we* are not drawers back to perdition, but of faith to saving [the] soul.

³⁹En vér skjótum oss ekki undan og glötumst, heldur trúum vér og frelsumst.