¹But Jesus, full of [the] Holy Spirit, returned from the Jordan, and was led by the Spirit in the wilderness

¹En Jesús sneri aftur frá Jórdan, fullur af heilögum anda. Leiddi andinn hann um óbyggðina

²forty days, tempted of the devil; and in those days he did not eat anything, and when they were finished he hungered.

²fjörutíu daga, en djöfullinn freistaði hans. Ekki neytti hann neins þá daga, og er þeir voru liðnir, var hann hungraður.

³And the devil said to him, If thou be Son of God, speak to this stone, that it become bread.

³En djöfullinn sagði við hann: ,,Ef þú ert sonur Guðs, þá bjóð þú steini þessum, að hann verði að brauði.``

⁴And Jesus answered unto him saying, It is written, Man shall not live by bread alone, but by every word of God.

⁴Og Jesús svaraði honum: ,,Ritað er: ,Eigi lifir maðurinn á einu saman brauði.```

⁵And [the devil], leading him up into a high mountain, shewed him all the kingdoms of the habitable world in a moment of time.

⁵Þá fór hann með hann upp og sýndi honum á augabragði öll ríki veraldar.

⁶And the devil said to him, I will give thee all this power, and their glory; for it is given up to me, and to whomsoever I will I give it.

⁶Og djöfullinn sagði við hann: ,,Þér mun ég gefa allt þetta veldi og dýrð þess, því að mér er það í hendur fengið, og ég get gefið það hverjum sem ég vil.

⁷If therefore *thou* wilt do homage before me, all [of it] shall be thine.

⁷Ef þú fellur fram og tilbiður mig, skal það allt verða þitt.``

⁸And Jesus answering him said, It is written, Thou shalt do homage to [the] Lord thy God, and him alone shalt thou serve.

⁸Jesús svaraði honum: ,,Ritað er: Drottin, Guð þinn, skalt þú tilbiðja og þjóna honum einum.``

⁹And he led him to Jerusalem, and set him on the edge of the temple, and said to him, If thou be Son of God, cast thyself down hence;

⁹Þá fór hann með hann til Jerúsalem, setti hann á brún musterisins og sagði við hann: ,,Ef þú ert sonur Guðs, þá kasta þér hér ofan,

¹⁰for it is written, He shall give charge to his angels concerning thee to keep thee;

¹⁰því að ritað er: Hann mun fela englum sínum að gæta þín

¹¹and on [their] hands shall they bear thee, lest in any wise thou strike thy foot against a stone.

¹¹og: þeir munu bera þig á höndum sér, að þú steytir ekki fót þinn við steini.``

¹²And Jesus answering said to him, It is said, Thou shalt not tempt [the] Lord thy God.

¹²Jesús svaraði honum: ,,Sagt hefur verið: ,Ekki skalt þú freista Drottins, Guðs þíns.```

¹³And the devil, having completed every temptation, departed from him for a time.

¹³Og er djöfullinn hafði lokið allri freistni, vék hann frá honum að sinni.

¹⁴And Jesus returned in the power of the Spirit to Galilee; and a rumour went out into the whole surrounding country about him;

¹⁴En Jesús sneri aftur til Galíleu í krafti andans, og fóru fregnir af honum um allt nágrennið.

¹⁵and *he* taught in their synagogues, being glorified of all.

¹⁵Hann kenndi í samkundum þeirra, og lofuðu hann allir.

¹⁶And he came to Nazareth, where he was brought up; and he entered, according to his custom, into the synagogue on the sabbath day, and stood up to read.

¹⁶Hann kom til Nasaret, þar sem hann var alinn upp, og fór að vanda sínum á hvíldardegi í samkunduna og stóð upp til að lesa.

¹⁷And [the] book of the prophet Esaias was given to him; and having unrolled the book he found the place where it was written,

¹⁷Var honum fengin bók Jesaja spámanns. Hann lauk upp bókinni og fann staðinn, þar sem ritað er:

¹⁸[The] Spirit of [the] Lord is upon me, because he has anointed me to preach glad tidings to [the] poor; he has sent me to preach to captives deliverance, and to [the] blind sight, to send forth [the] crushed delivered,

¹⁸Andi Drottins er yfir mér, af því að hann hefur smurt mig. Hann hefur sent mig til að flytja fátækum gleðilegan boðskap, boða bandingjum lausn og blindum sýn, láta þjáða lausa

¹⁹to preach [the] acceptable year of [the] Lord.

¹⁹og kunngjöra náðarár Drottins.

²⁰And having rolled up the book, when he had delivered it up to the attendant, he sat down; and the eyes of all in the synagogue were fixed upon him.

²⁰Síðan lukti hann aftur bókinni, fékk hana þjóninum og settist niður, en augu allra í samkundunni hvíldu á honum.

²¹And he began to say to them, To-day this scripture is fulfilled in your ears.

²¹Hann tók þá að tala til þeirra: ,,Í dag hefur rætst þessi ritning í áheyrn yðar.``

²²And all bore witness to him, and wondered at the words of grace which were coming out of his mouth. And they said, Is not this the son of Joseph?

²²Og allir lofuðu hann og undruðust þau hugnæmu orð, sem fram gengu af munni hans, og sögðu: ,,Er hann ekki sonur Jósefs?``

²³And he said to them, Ye will surely say to me this parable, Physician, heal thyself; whatsoever we have heard has taken place in Capernaum do here also in thine own country.

²³En hann sagði við þá: ,,Eflaust munuð þér minna mig á orðtakið: ,Læknir, lækna sjálfan þig!` Vér höfum heyrt um allt, sem gjörst hefur í Kapernaum. Gjör nú hið sama hér í ættborg þinni.``

²⁴And he said, Verily I say to you, that no prophet is acceptable in his [own] country.

²⁴Enn sagði hann: ,,Sannlega segi ég yður, engum spámanni er vel tekið í landi sínu.

²⁵But of a truth I say to you, There were many widows in Israel in the days of Elias, when the heaven was shut up for three years and six months, so that a great famine came upon all the land,

²⁵En satt segi ég yður, að margar voru ekkjur í Ísrael á dögum Elía, þegar himinninn var luktur í þrjú ár og sex mánuði, og mikið hungur í öllu landinu,

²⁶and to none of them was Elias sent but to Sarepta of Sidonia, to a woman [that was] a widow.

²⁶og þó var Elía til engrar þeirra sendur, heldur aðeins til ekkju í Sarepta í Sídonlandi.

²⁷And there were many lepers in Israel in the time of Elisha the prophet, and none of them was cleansed but Naaman the Syrian.

²⁷Og margir voru líkþráir í Ísrael á dögum Elísa spámanns, og enginn þeirra var hreinsaður, heldur aðeins Naaman Sýrlendingur.``

²⁸And they were all filled with rage in the synagogue, hearing these things;

²⁸Allir í samkunduhúsinu fylltust reiði, er þeir heyrðu þetta,

²⁹and rising up they cast him forth out of the city, and led him up to the brow of the mountain upon which their city was built, so that they might throw him down the precipice;

²⁹spruttu upp, hröktu hann út úr borginni og fóru með hann fram á brún fjalls þess, sem borg þeirra var reist á, til þess að hrinda honum þar ofan.

³⁰but *he*, passing through the midst of them, went his way,

³⁰En hann gekk gegnum miðja mannþröngina og fór leiðar sinnar.

³¹and descended to Capernaum, a city of Galilee, and taught them on the sabbaths.

³¹Hann kom nú ofan til Kapernaum, borgar í Galíleu, og kenndi þeim á hvíldardegi.

³²And they were astonished at his doctrine, for his word was with authority.

³²Undruðust menn mjög kenningu hans, því að vald fylgdi orðum hans.

³³And there was in the synagogue a man having a spirit of an unclean demon, and he cried with a loud voice,

³³Í samkunduhúsinu var maður nokkur, er haldinn var óhreinum, illum anda. Hann æpti hárri röddu:

³⁴saying, Eh! what have we to do with thee, Jesus, Nazarene? hast thou come to destroy us? I know thee who thou art, the Holy [One] of God.

³⁴,,Æ, hvað vilt þú oss, Jesús frá Nasaret? Ert þú kominn að tortíma oss? Ég veit, hver þú ert, hinn heilagi Guðs.``

³⁵And Jesus rebuked him, saying, Hold thy peace, and come out from him. And the demon, having thrown him down into the midst, came out from him without doing him any injury.

³⁵Jesús hastaði þá á hann og mælti: ,,Þegi þú, og far út af honum.`` En illi andinn slengdi honum fram fyrir þá og fór út af honum, en varð honum ekki að meini.

³⁶And astonishment came upon all, and they spoke to one another, saying, What word [is] this? for with authority and power he commands the unclean spirits, and they come out.

³⁶Felmtri sló á alla, og sögðu þeir hver við annan: ,,Hvaða orð er þetta? Með valdi og krafti skipar hann óhreinum öndum, og þeir fara.``

³⁷And a rumour went out into every place of the country round concerning him.

³⁷Og orðstír hans barst út til allra staða þar í grennd.

³⁸And rising up out of the synagogue, he entered into the house of Simon. But Simon's mother-in-law was suffering under a bad fever; and they asked him for her.

³⁸Úr samkundunni fór hann í hús Símonar. En tengdamóðir Símonar var altekin sótthita, og báðu þeir hann að hjálpa henni.

³⁹And standing over her, he rebuked the fever, and it left her; and forthwith standing up she served them.

³⁹Hann gekk að, laut yfir hana og hastaði á sótthitann, og fór hann úr henni. En hún reis jafnskjótt á fætur og gekk þeim fyrir beina.

⁴⁰And when the sun went down, all, as many as had persons sick with divers diseases, brought them to him, and having laid his hands on every one of them, he healed them;

⁴⁰Um sólsetur komu allir þeir, er höfðu á sínum vegum sjúklinga haldna ýmsum sjúkdómum, og færðu þá til hans. En hann lagði hendur yfir hvern þeirra og læknaði þá.

⁴¹and demons also went out from many, crying out and saying, *Thou* art the Son of God. And rebuking them, he suffered them not to speak, because they knew him to be the Christ.

⁴¹Þá fóru og illir andar út af mörgum og æptu: ,,Þú ert sonur Guðs.`` En hann hastaði á þá og bannaði þeim að tala, því að þeir vissu, að hann var Kristur.

⁴²And when it was day he went out, and went into a desert place, and the crowds sought after him, and came up to him, and [would have] kept him back that he should not go from them.

⁴²Þegar dagur rann, gekk hann burt á óbyggðan stað, en mannfjöldinn leitaði hans. Þeir fundu hann og vildu aftra því, að hann færi frá þeim.

⁴³But he said to them, I must needs announce the glad tidings of the kingdom of God to the other cities also, for for this I have been sent forth.

⁴³En hann sagði við þá: ,,Mér ber og að flytja hinum borgunum fagnaðarerindið um Guðs ríki, því að til þess var ég sendur.``Og hann prédikaði í samkundunum í Júdeu.

⁴⁴And he was preaching in the synagogues of Galilee.

⁴⁴Og hann prédikaði í samkundunum í Júdeu.