¹And immediately in the morning the chief priests, having taken counsel with the elders and scribes and the whole sanhedrim, bound Jesus and carried [him] away, and delivered [him] up to Pilate.

¹Þegar að morgni gjörðu æðstu prestarnir samþykkt með öldungunum, fræðimönnunum og öllu ráðinu. Þeir létu binda Jesú og færa brott og framseldu hann Pílatusi.

²And Pilate asked him, Art *thou* the King of the Jews? And he answered and said to him, *Thou* sayest.

²Pílatus spurði hann: ,,Ert þú konungur Gyðinga?`` Hann svaraði: ,,Þú segir það.``

³And the chief priests accused him urgently.

³En æðstu prestarnir báru á hann margar sakir.

⁴And Pilate asked him again, saying, Answerest thou nothing? See of how many things they bear witness against thee.

⁴Pílatus spurði hann aftur: ,,Svarar þú engu? Þú heyrir, hve þungar sakir þeir bera á þig.``

⁵But Jesus still answered nothing, so that Pilate marvelled.

⁵En Jesús svaraði engu framar, og undraðist Pílatus það.

⁶But at [the] feast he released to them one prisoner, whomsoever they begged [of him].

⁶En á hátíðinni var hann vanur að gefa þeim lausan einn bandingja, þann er þeir báðu um.

⁷Now there was the [person] named Barabbas bound with those who had made insurrection with [him], [and] that had committed murder in the insurrection.

⁷Maður að nafni Barabbas var þá í böndum ásamt upphlaupsmönnum. Höfðu þeir framið manndráp í upphlaupinu.

⁸And the crowd crying out began to beg [that he would do] to them as he had always done.

⁸Nú kom mannfjöldinn og tók að biðja, að Pílatus veitti þeim hið sama og hann væri vanur.

⁹But Pilate answered them saying, Will ye that I release to you the King of the Jews?

⁹Pílatus svaraði þeim: ,,Viljið þér, að ég gefi yður lausan konung Gyðinga?``

¹⁰for he knew that the chief priests had delivered him up through envy.

¹⁰Hann vissi, að æðstu prestarnir höfðu fyrir öfundar sakir framselt hann.

¹¹But the chief priests stirred up the crowd that he might rather release Barabbas to them.

¹¹En æðstu prestarnir æstu múginn til að heimta, að hann gæfi þeim heldur Barabbas lausan.

¹²And Pilate answering said to them again, What will ye then that I do [to him] whom ye call King of the Jews?

¹²Pílatus tók enn til máls og sagði við þá: ,,Hvað á ég þá að gjöra við þann, sem þér kallið konung Gyðinga?``

¹³And they cried out again, Crucify him.

¹³En þeir æptu á móti: ,,Krossfestu hann!``

¹⁴And Pilate said to them, What evil then has he done? But they cried out the more urgently, Crucify him.

¹⁴Pílatus spurði: ,,Hvað illt hefur hann þá gjört?`` En þeir æptu því meir: ,,Krossfestu hann!``

¹⁵And Pilate, desirous of contenting the crowd, released to them Barabbas, and delivered up Jesus, when he had scourged him, that he might be crucified.

¹⁵En með því að Pílatus vildi gjöra fólkinu til hæfis, gaf hann þeim Barabbas lausan. Hann lét húðstrýkja Jesú og framseldi hann til krossfestingar.

¹⁶And the soldiers led him away into the court which is [called the] praetorium, and they call together the whole band.

¹⁶Hermennirnir fóru með hann inn í höllina, aðsetur landshöfðingjans, og kölluðu saman alla hersveitina.

¹⁷And they clothe him with purple, and bind round on him a crown of thorns which they had plaited.

¹⁷Þeir færa hann í purpuraskikkju, flétta þyrnikórónu og setja á höfuð honum.

¹⁸And they began to salute him, Hail, King of the Jews!

¹⁸Þá tóku þeir að heilsa honum: ,,Heill þú, konungur Gyðinga!``

¹⁹And they struck his head with a reed, and spat on him, and, bending the knee, did him homage.

¹⁹Og þeir slógu höfuð hans með reyrsprota og hræktu á hann, féllu á kné og hylltu hann.

²⁰And when they had mocked him, they took the purple off him, and put his own clothes on him; and they lead him out that they may crucify him.

²⁰Þegar þeir höfðu spottað hann, færðu þeir hann úr purpuraskikkjunni og í hans eigin klæði. Þá leiddu þeir hann út til að krossfesta hann.

²¹And they compel to go [with them] a certain passer-by, Simon, a Cyrenian, coming from the field, the father of Alexander and Rufus, that he might carry his cross.

²¹En maður nokkur átti leið þar hjá og var að koma utan úr sveit. Hann neyða þeir til að bera kross Jesú. Það var Símon frá Kýrene, faðir þeirra Alexanders og Rúfusar.

²²And they bring him to the place [called] Golgotha, which, being interpreted, is Place of a skull.

²²Þeir fara með hann til þess staðar, er heitir Golgata, það þýðir ,,hauskúpustaður.``

²³And they offered him wine [to drink] medicated with myrrh; but he did not take [it].

²³Þeir báru honum vín, blandað myrru, en hann þáði ekki.

²⁴And having crucified him, they part his clothes amongst [themselves], casting lots on them, what each one should take.

²⁴Þá krossfestu þeir hann. Og þeir skiptu með sér klæðum hans og köstuðu hlutum um, hvað hver skyldi fá.

²⁵And it was the third hour, and they crucified him.

²⁵En það var um dagmál, er þeir krossfestu hann.

²⁶And the superscription of what he was accused of was written up: The King of the Jews.

²⁶Og yfirskriftin um sakargift hans var svo skráð: KONUNGUR GYÐINGA.

²⁷And with him they crucify two robbers, one on his right hand, and one on his left.

²⁷Með honum krossfestu þeir tvo ræningja, annan til hægri handar honum, en hinn til vinstri. [

²⁸[And the scripture was fulfilled which says, And he was reckoned with the lawless.]

²⁸Þá rættist sú ritning, er segir: Með illvirkjum var hann talinn.]

²⁹And they that passed by reviled him, shaking their heads, and saying, Aha, thou that destroyest the temple and buildest it in three days,

²⁹Þeir, sem fram hjá gengu, hæddu hann, skóku höfuð sín og sögðu: ,,Svei, þú, sem brýtur niður musterið og reisir það á þrem dögum!

³⁰save thyself, and descend from the cross.

³⁰Bjarga nú sjálfum þér, og stíg niður af krossinum.``

³¹In like manner the chief priests also, with the scribes, mocking with one another, said, He saved others; himself he cannot save.

³¹Eins gjörðu æðstu prestarnir gys að honum og fræðimennirnir og sögðu hver við annan: ,,Öðrum bjargaði hann, sjálfum sér getur hann ekki bjargað.

³²Let the Christ the King of Israel descend now from the cross, that we may see and may believe. And they that were crucified with him reproached him.

³²Stígi nú Kristur, konungur Ísraels, niður af krossinum, svo að vér getum séð og trúað.`` Einnig smánuðu hann þeir, sem með honum voru krossfestir.

³³And when [the] sixth hour was come, there came darkness over the whole land until [the] ninth hour;

³³Á hádegi varð myrkur um allt land til nóns.

³⁴and at the ninth hour, Jesus cried with a loud voice, [saying], Eloi, Eloi, lama sabachthani? which is, being interpreted, My God, my God, why hast thou forsaken me?

³⁴Og á nóni kallaði Jesús hárri röddu: ,,Elóí, Elóí, lama sabaktaní!`` Það þýðir: Guð minn, Guð minn, hví hefur þú yfirgefið mig?

³⁵And some of those who stood by, when they heard [it], said, Behold, he calls for Elias.

³⁵Nokkrir þeirra, er hjá stóðu, heyrðu þetta og sögðu: ,,Heyrið, hann kallar á Elía!``

³⁶And one, running and filling a sponge with vinegar, fixed it on a reed, and gave him to drink, saying, Let alone, let us see if Elias comes to take him down.

³⁶Hljóp þá einn til, fyllti njarðarvött ediki, stakk á reyrstaf og gaf honum að drekka. Hann mælti: ,,Látum sjá, hvort Elía kemur að taka hann ofan.``

³⁷And Jesus, having uttered a loud cry, expired.

³⁷En Jesús kallaði hárri röddu og gaf upp andann.

³⁸And the veil of the temple was rent in two from the top to the bottom.

³⁸Og fortjald musterisins rifnaði í tvennt, ofan frá allt niður úr.

³⁹And the centurion who stood by over against him, when he saw that he had expired having thus cried out, said, Truly this man was Son of God.

³⁹Þegar hundraðshöfðinginn, sem stóð gegnt honum, sá hann gefa upp andann á þennan hátt, sagði hann: ,,Sannarlega var þessi maður sonur Guðs.``

⁴⁰And there were women also looking on from afar off, among whom were both Mary of Magdala, and Mary the mother of James the less and of Joses, and Salome;

⁴⁰Þar voru og konur álengdar og horfðu á, meðal þeirra María Magdalena, María, móðir þeirra Jakobs yngra og Jóse, og Salóme.

⁴¹who also, when he was in Galilee, followed him and ministered to him; and many others who came up with him to Jerusalem.

⁴¹Þær höfðu fylgt honum og þjónað, er hann var í Galíleu. Þar voru margar aðrar konur, sem höfðu farið með honum upp til Jerúsalem.

⁴²And when it was already evening, since it was [the] preparation, that is, [the day] before a sabbath,

⁴²Nú var komið kvöld. Þá var aðfangadagur, það er dagurinn fyrir hvíldardag.

⁴³Joseph of Arimathaea, an honourable councillor, who also himself was awaiting the kingdom of God, coming, emboldened himself and went in to Pilate and begged the body of Jesus.

⁴³Þá kom Jósef frá Arímaþeu, göfugur ráðsherra, er sjálfur vænti Guðs ríkis. Hann dirfðist að fara inn til Pílatusar og biðja um líkama Jesú.

⁴⁴And Pilate wondered if he were already dead; and having called to [him] the centurion, he inquired of him if he had long died.

⁴⁴Pílatus furðaði á, að hann skyldi þegar vera andaður. Hann kallaði til sín hundraðshöfðingjann og spurði, hvort hann væri þegar látinn.

⁴⁵And when he knew from the centurion, he granted the body to Joseph.

⁴⁵Og er hann varð þess vís hjá hundraðshöfðingjanum, gaf hann Jósef líkið.

⁴⁶And having bought fine linen, [and] having taken him down, he swathed him in the fine linen, and laid him in a sepulchre which was cut out of rock, and rolled a stone to the door of the sepulchre.

⁴⁶En hann keypti línklæði, tók hann ofan, sveipaði hann línklæðinu og lagði í gröf, höggna í klett, og velti steini fyrir grafarmunnann.María Magdalena og María móðir Jóse sáu, hvar hann var lagður.

⁴⁷And Mary of Magdala and Mary the [mother] of Joses saw where he was put.

⁴⁷María Magdalena og María móðir Jóse sáu, hvar hann var lagður.