1Are ye ignorant, brethren, (for I speak to those knowing law,) that law rules over a man as long as he lives?
1Vitið þér ekki, bræður, _ ég er hér að tala til þeirra, sem lögmál þekkja, _ að lögmálið drottnar yfir manninum svo lengi sem hann lifir.
2For the married woman is bound by law to her husband so long as he is alive; but if the husband should die, she is clear from the law of the husband:
2Gift kona er að lögum bundin manni sínum, meðan hann lifir. En deyi maðurinn, er hún leyst undan lögmálinu, sem bindur hana við manninn.
3so then, the husband being alive, she shall be called an adulteress if she be to another man; but if the husband should die, she is free from the law, so as not to be an adulteress, though she be to another man.
3Því mun hún hórkona teljast, ef hún, að manninum lifandi, verður annars manns. En deyi maðurinn er hún laus undan lögmálinu, svo að hún er ekki hórkona, þótt hún verði annars manns.
4So that, my brethren, *ye* also have been made dead to the law by the body of the Christ, to be to another, who has been raised up from among [the] dead, in order that we might bear fruit to God.
4Eins er um yður, bræður mínir. Þér eruð dánir lögmálinu fyrir líkama Krists, til þess að verða öðrum gefnir, honum sem var upp vakinn frá dauðum, svo að vér mættum bera Guði ávöxt.
5For when we were in the flesh the passions of sins, which [were] by the law, wrought in our members to bring forth fruit to death;
5Þegar vér lifðum að holdsins hætti, störfuðu ástríður syndanna, sem lögmálið hafði vakið, í limum vorum, svo að vér bærum dauðanum ávöxt.
6but now we are clear from the law, having died in that in which we were held, so that we should serve in newness of spirit, and not in oldness of letter.
6En nú erum vér leystir undan lögmálinu, þar sem vér erum dánir því, sem áður hélt oss bundnum, og þjónum í nýjung anda, en ekki í fyrnsku bókstafs.
7What shall we say then? [is] the law sin? Far be the thought. But I had not known sin, unless by law: for I had not had conscience also of lust unless the law had said, Thou shalt not lust;
7Hvað eigum vér þá að segja? Er lögmálið synd? Fjarri fer því. En satt er það: Ég þekkti ekki syndina nema fyrir lögmálið. Ég hefði ekki vitað um girndina, hefði ekki lögmálið sagt: ,,Þú skalt ekki girnast.``
8but sin, getting a point of attack by the commandment, wrought in me every lust; for without law sin [was] dead.
8En syndin sætti lagi og vakti í mér alls kyns girnd með boðorðinu. Án lögmáls er syndin dauð.
9But *I* was alive without law once; but the commandment having come, sin revived, but *I* died.
9Ég lifði einu sinni án lögmáls, en er boðorðið kom lifnaði syndin við,
10And the commandment, which [was] for life, was found, [as] to me, itself [to be] unto death:
10en ég dó. Og boðorðið, sem átti að verða til lífs, það reyndist mér vera til dauða.
11for sin, getting a point of attack by the commandment, deceived me, and by it slew [me].
11Því að syndin sætti lagi, dró mig á tálar með boðorðinu og deyddi mig með því.
12So that the law indeed [is] holy, and the commandment holy, and just, and good.
12Þannig er þá lögmálið heilagt og boðorðið heilagt, réttlátt og gott.
13Did then that which is good become death to me? Far be the thought. But sin, that it might appear sin, working death to me by that which is good; in order that sin by the commandment might become exceeding sinful.
13Varð þá hið góða mér til dauða? Fjarri fer því! Nei, það var syndin. Til þess að hún birtist sem synd, olli hún mér dauða með því, sem gott er. Þannig skyldi syndin verða yfir sig syndug fyrir boðorðið.
14For we know that the law is spiritual: but *I* am fleshly, sold under sin.
14Vér vitum, að lögmálið er andlegt, en ég er holdlegur, seldur undir syndina.
15For that which I do, I do not own: for not what I will, this I do; but what I hate, this I practise.
15Því að ég veit ekki, hvað ég aðhefst. Það sem ég vil, það gjöri ég ekki, en það sem ég hata, það gjöri ég.
16But if what I do not will, this I practise, I consent to the law that [it is] right.
16En ef ég nú gjöri einmitt það, sem ég vil ekki, þá er ég samþykkur lögmálinu, að það sé gott.
17Now then [it is] no longer *I* [that] do it, but the sin that dwells in me.
17En nú er það ekki framar ég sjálfur, sem gjöri þetta, heldur syndin, sem í mér býr.
18For I know that in me, that is, in my flesh, good does not dwell: for to will is there with me, but to do right [I find] not.
18Ég veit, að ekki býr neitt gott í mér, það er, í holdi mínu. Að vilja veitist mér auðvelt, en ekki að framkvæma hið góða.
19For I do not practise the good that I will; but the evil I do not will, that I do.
19Hið góða, sem ég vil, gjöri ég ekki, en hið vonda, sem ég vil ekki, það gjöri ég.
20But if what *I* do not will, this I practise, [it is] no longer *I* [that] do it, but the sin that dwells in me.
20En ef ég gjöri það, sem ég vil ekki, þá er það ekki lengur ég sjálfur, sem framkvæmi það, heldur syndin, sem í mér býr.
21I find then the law upon *me* who will to practise what is right, that with *me* evil is there.
21Þannig reynist mér það þá regla fyrir mig, sem vil gjöra hið góða, að hið illa er mér tamast.
22For I delight in the law of God according to the inward man:
22Innra með mér hef ég mætur á lögmáli Guðs,
23but I see another law in my members, warring in opposition to the law of my mind, and bringing me into captivity to the law of sin which exists in my members.
23en ég sé annað lögmál í limum mínum, sem berst á móti lögmáli hugar míns og hertekur mig undir lögmál syndarinnar í limum mínum.
24O wretched man that I [am]! who shall deliver me out of this body of death?
24Ég aumur maður! Hver mun frelsa mig frá þessum dauðans líkama?Ég þakka Guði fyrir Jesú Krist, Drottin vorn. Svo þjóna ég þá sjálfur lögmáli Guðs með huga mínum, en lögmáli syndarinnar með holdinu.
25I thank God, through Jesus Christ our Lord. So then *I* *myself* with the mind serve God's law; but with the flesh sin's law.
25Ég þakka Guði fyrir Jesú Krist, Drottin vorn. Svo þjóna ég þá sjálfur lögmáli Guðs með huga mínum, en lögmáli syndarinnar með holdinu.