¹[There is] then now no condemnation to those in Christ Jesus.

¹Nú er því engin fordæming fyrir þá, sem tilheyra Kristi Jesú.

²For the law of the Spirit of life in Christ Jesus has set me free from the law of sin and of death.

²Lögmál lífsins anda hefur í Kristi Jesú frelsað þig frá lögmáli syndarinnar og dauðans.

³For what the law could not do, in that it was weak through the flesh, God, having sent his own Son, in likeness of flesh of sin, and for sin, has condemned sin in the flesh,

³Það sem lögmálinu var ógerlegt, að því leyti sem það mátti sín einskis fyrir holdinu, það gjörði Guð. Með því að senda sinn eigin son í líkingu syndugs manns gegn syndinni, dæmdi Guð syndina í manninum.

⁴in order that the righteous requirement of the law should be fulfilled in us, who do not walk according to flesh but according to Spirit.

⁴Þannig varð réttlætiskröfu lögmálsins fullnægt hjá oss, sem lifum ekki eftir holdi, heldur eftir anda.

⁵For they that are according to flesh mind the things of the flesh; and they that are according to Spirit, the things of the Spirit.

⁵Því að þeir sem láta stjórnast af holdinu, hyggja á það sem holdsins er, en þeir, sem láta stjórnast af andanum, hyggja á það sem andans er.

⁶For the mind of the flesh [is] death; but the mind of the Spirit life and peace.

⁶Hyggja holdsins er dauði, en hyggja andans líf og friður.

⁷Because the mind of the flesh is enmity against God: for it is not subject to the law of God; for neither indeed can it be:

⁷Hyggja holdsins er fjandskapur gegn Guði, með því að hún lýtur ekki lögmáli Guðs, enda getur hún það ekki.

⁸and they that are in flesh cannot please God.

⁸Þeir, sem eru holdsins menn, geta ekki þóknast Guði.

⁹But *ye* are not in flesh but in Spirit, if indeed God's Spirit dwell in you; but if any one has not [the] Spirit of Christ *he* is not of him:

⁹En þér eruð ekki holdsins menn, heldur andans menn, þar sem andi Guðs býr í yður. En hafi einhver ekki anda Krists, þá er sá ekki hans.

¹⁰but if Christ be in you, the body is dead on account of sin, but the Spirit life on account of righteousness.

¹⁰Ef Kristur er í yður, þá er líkaminn að sönnu dauður vegna syndarinnar, en andinn veitir líf vegna réttlætisins.

¹¹But if the Spirit of him that has raised up Jesus from among [the] dead dwell in you, he that has raised up Christ from among [the] dead shall quicken your mortal bodies also on account of his Spirit which dwells in you.

¹¹Ef andi hans, sem vakti Jesú frá dauðum, býr í yður, þá mun hann, sem vakti Krist frá dauðum, einnig gjöra dauðlega líkami yðar lifandi með anda sínum, sem í yður býr.

¹²So then, brethren, we are debtors, not to the flesh, to live according to flesh;

¹²Þannig erum vér, bræður, í skuld, ekki við holdið að lifa að hætti holdsins.

¹³for if ye live according to flesh, ye are about to die; but if, by the Spirit, ye put to death the deeds of the body, ye shall live:

¹³Því að ef þér lifið að hætti holdsins, munuð þér deyja, en ef þér deyðið með andanum gjörðir líkamans, munuð þér lifa.

¹⁴for as many as are led by [the] Spirit of God, *these* are sons of God.

¹⁴Því að allir þeir, sem leiðast af anda Guðs, þeir eru Guðs börn.

¹⁵For ye have not received a spirit of bondage again for fear, but ye have received a spirit of adoption, whereby we cry, Abba, Father.

¹⁵En þér hafið ekki fengið anda, sem gjörir yður að þrælum að lifa aftur í hræðslu, heldur hafið þér fengið anda, sem gefur yður barnarétt. Í þeim anda köllum vér: ,,Abba, faðir!``

¹⁶The Spirit itself bears witness with our spirit, that we are children of God.

¹⁶Sjálfur andinn vitnar með vorum anda, að vér erum Guðs börn.

¹⁷And if children, heirs also: heirs of God, and Christ's joint heirs; if indeed we suffer with [him], that we may also be glorified with [him].

¹⁷En ef vér erum börn, þá erum vér líka erfingjar, og það erfingjar Guðs, en samarfar Krists, því að vér líðum með honum, til þess að vér einnig verðum vegsamlegir með honum.

¹⁸For I reckon that the sufferings of this present time are not worthy [to be compared] with the coming glory to be revealed to us.

¹⁸Ég lít svo á, að ekki séu þjáningar þessa tíma neitt í samanburði við þá dýrð, sem á oss mun opinberast.

¹⁹For the anxious looking out of the creature expects the revelation of the sons of God:

¹⁹Því að sköpunin þráir, að Guðs börn verði opinber.

²⁰for the creature has been made subject to vanity, not of its will, but by reason of him who has subjected [the same], in hope

²⁰Sköpunin var undirorpin fallvaltleikanum, ekki sjálfviljug, heldur vegna hans, sem varp henni undir hann,

²¹that the creature itself also shall be set free from the bondage of corruption into the liberty of the glory of the children of God.

²¹í von um að jafnvel sjálf sköpunin muni verða leyst úr ánauð forgengileikans til dýrðarfrelsis Guðs barna.

²²For we know that the whole creation groans together and travails in pain together until now.

²²Vér vitum, að öll sköpunin stynur líka og hefur fæðingarhríðir allt til þessa.

²³And not only [that], but even *we* ourselves, who have the first-fruits of the Spirit, we also ourselves groan in ourselves, awaiting adoption, [that is] the redemption of our body.

²³En ekki einungis hún, heldur og vér, sem höfum frumgróða andans, jafnvel vér stynjum með sjálfum oss meðan vér bíðum þess, að Guð gefi oss barnarétt og endurleysi líkami vora.

²⁴For we have been saved in hope; but hope seen is not hope; for what any one sees, why does he also hope?

²⁴Því að í voninni erum vér hólpnir orðnir. Von, er sést, er ekki von, því að hver vonar það, sem hann sér?

²⁵But if what we see not we hope, we expect in patience.

²⁵En ef vér vonum það, sem vér sjáum ekki, þá bíðum vér þess með þolinmæði.

²⁶And in like manner the Spirit joins also its help to our weakness; for we do not know what we should pray for as is fitting, but the Spirit itself makes intercession with groanings which cannot be uttered.

²⁶Þannig hjálpar og andinn oss í veikleika vorum. Vér vitum ekki, hvers vér eigum að biðja eins og ber, en sjálfur andinn biður fyrir oss með andvörpum, sem ekki verður orðum að komið.

²⁷But he who searches the hearts knows what [is] the mind of the Spirit, because he intercedes for saints according to God.

²⁷En hann, sem hjörtun rannsakar, veit hver er hyggja andans, að hann biður fyrir heilögum eftir vilja Guðs.

²⁸But we *do* know that all things work together for good to those who love God, to those who are called according to purpose.

²⁸Vér vitum, að þeim, sem Guð elska, samverkar allt til góðs, þeim sem kallaðir eru samkvæmt ákvörðun Guðs.

²⁹Because whom he has foreknown, he has also predestinated [to be] conformed to the image of his Son, so that he should be [the] firstborn among many brethren.

²⁹Því að þá, sem hann þekkti fyrirfram, hefur hann og fyrirhugað til þess að líkjast mynd sonar síns, svo að hann sé frumburður meðal margra bræðra.

³⁰But whom he has predestinated, these also he has called; and whom he has called, these also he has justified; but whom he has justified, these also he has glorified.

³⁰Þá sem hann fyrirhugaði, þá hefur hann og kallað, og þá sem hann kallaði, hefur hann og réttlætt, en þá sem hann réttlætti, hefur hann einnig vegsamlega gjört.

³¹What shall we then say to these things? If God [be] for us, who against us?

³¹Hvað eigum vér þá að segja við þessu? Ef Guð er með oss, hver er þá á móti oss?

³²He who, yea, has not spared his own Son, but delivered him up for us all, how shall he not also with him grant us all things?

³²Hann sem þyrmdi ekki sínum eigin syni, heldur framseldi hann fyrir oss alla, hví skyldi hann ekki líka gefa oss allt með honum?

³³Who shall bring an accusation against God's elect? [It is] God who justifies:

³³Hver skyldi ásaka Guðs útvöldu? Guð sýknar.

³⁴who is he that condemns? [It is] Christ who has died, but rather has been [also] raised up; who is also at the right hand of God; who also intercedes for us.

³⁴Hver sakfellir? Kristur Jesús er sá, sem dáinn er. Og meira en það: Hann er upprisinn, hann er við hægri hönd Guðs og hann biður fyrir oss.

³⁵Who shall separate us from the love of Christ? tribulation or distress, or persecution, or famine, or nakedness, or danger, or sword?

³⁵Hver mun gjöra oss viðskila við kærleika Krists? Mun þjáning geta það eða þrenging, ofsókn, hungur eða nekt, háski eða sverð?

³⁶According as it is written, For thy sake we are put to death all the day long; we have been reckoned as sheep for slaughter.

³⁶Það er eins og ritað er: Þín vegna erum vér deyddir allan daginn, erum metnir sem sláturfé.

³⁷But in all these things we more than conquer through him that has loved us.

³⁷Nei, í öllu þessu vinnum vér fullan sigur fyrir fulltingi hans, sem elskaði oss.

³⁸For I am persuaded that neither death, nor life, nor angels, nor principalities, nor things present, nor things to come, nor powers,

³⁸Því að ég er þess fullviss, að hvorki dauði né líf, englar né tignir, hvorki hið yfirstandandi né hið ókomna, hvorki kraftar,hæð né dýpt, né nokkuð annað skapað muni geta gjört oss viðskila við kærleika Guðs, sem birtist í Kristi Jesú Drottni vorum.

³⁹nor height, nor depth, nor any other creature, shall be able to separate us from the love of God, which [is] in Christ Jesus our Lord.

³⁹hæð né dýpt, né nokkuð annað skapað muni geta gjört oss viðskila við kærleika Guðs, sem birtist í Kristi Jesú Drottni vorum.