¹There is an evil that I have seen under the sun, and it is frequent among men:

¹ مصیبت بزرگی را در زیر آسمان دیده‌ام که برای بشر بسیار سنگین است.

²one to whom God giveth riches, wealth, and honour, and he wanteth nothing for his soul of all that he desireth, yet God giveth him not power to eat thereof, but a stranger eateth it: this is vanity, and a sore evil.

² خدا به بعضی ثروت، دارایی و عزّت می‌دهد به طوری که در زندگی کمبودی ندارند، امّا قدرت استفاده از آن را به آنها نداده است. در عوض بیگانه‌ای می‌آید و از ثروت آنها استفاده می‌کند. این نیز بیهوده و مصیبت بزرگی است.

³If a man beget a hundred [sons], and live many years, so that the days of his years be many, but his soul be not filled with good, and also he have no burial, I say an untimely birth is better than he.

³ طفل مرده بهتر است از شخصی که صد فرزند داشته باشد و سالهای زیادی زندگی کند، امّا از خوشیهای دنیا بهره‌ای نگیرد و جنازه‌اش آبرومندانه دفن نگردد.

⁴For it cometh in vanity, and departeth in darkness, and its name is covered with darkness;

⁴ زیرا تولّد طفل مرده بیهوده است. در تاریکی از بین رفت و فراموش شد.

⁵moreover it hath not seen nor known the sun: this hath rest rather than the other.

⁵ روشنی آفتاب را هرگز ندید و از وجود آن باخبر نشد، امّا حداقل آسودگی یافت.

⁶Yea, though he live twice a thousand years, yet hath he seen no good: do not all go to one place?

⁶ اگر کسی دو هزار سال هم زندگی کند، ولی در زندگی خوش و راضی نباشد چه فایده‌ای دارد؟ سرانجام همگی به یک‌‌جا می‌روند.

⁷All the labour of man is for his mouth, and yet the appetite is not filled.

⁷ تمامی زحمت انسان برای شکمش می‌باشد، ولی هرگز سیر نمی‌شود.

⁸For what advantage hath the wise above the fool? what hath the poor, that knoweth to walk before the living?

⁸ برتری شخص حکیم بر شخص نادان چیست؟ یا برتری فقیری که می‌داند چگونه زندگی خود را اداره کند؟

⁹Better is the seeing of the eyes than the wandering of the desire: this also is vanity and pursuit of the wind.

⁹ بهتر است به آنچه که دارید و با چشم خود می‌بینید قانع باشید تا اینکه همیشه در آرزوی داشتن چیزهای باشید که ندارید، زیرا این نیز بیهوده و به دنبال باد دویدن است.

¹⁰That which is hath already been named; and what man is, is known, and that he cannot contend with him that is mightier than he.

¹⁰ هرچه که هست از قبل معیّن شده و سرنوشت انسان نیز معلوم است و کسی نمی‌تواند با آن که از او تواناتر است مجادله کند.

¹¹For there are many things that increase vanity: what is man advantaged?

¹¹ هرچه حرف بیشتر، بیهودگی بیشتر. پس چه چیز بهتر است؟ انسان چگونه بداند که برای این عمر کوتاهی که همچون سایه، کوتاه و درگذر است، چه چیز خوب است؟ و یا چگونه بداند که پس از مرگش، در دنیا چه اتّفاقی خواهد افتاد؟

¹²For who knoweth what is good for man in life, all the days of his vain life which he spendeth as a shadow? for who can tell man what shall be after him under the sun?

¹² انسان چگونه بداند که برای این عمر کوتاهی که همچون سایه، کوتاه و درگذر است، چه چیز خوب است؟ و یا چگونه بداند که پس از مرگش، در دنیا چه اتّفاقی خواهد افتاد؟