¹The word that Isaiah the son of Amoz saw concerning Judah and Jerusalem.

¹ این است پیام خداوند به اشعیا فرزند آموص، دربارهٔ یهودا و اورشلیم:

²And it shall come to pass in the end of days, [that] the mountain of Jehovah's house shall be established on the top of the mountains, and shall be lifted up above the hills; and all the nations shall flow unto it.

² در روزهای آخر، کوهی که معبد بزرگ خداوند بر آن بنا شده، بلندترین کوه دنیا می‌شود و ملّتهای مختلف به آنجا می‌آیند،

³And many peoples shall go and say, Come, and let us go up to the mountain of Jehovah, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths. For out of Zion shall go forth the law, and Jehovah's word from Jerusalem.

³ و اقوام بسیار خواهند گفت: «بیایید به کوه خداوند و معبد بزرگ خدای اسرائیل برویم، او آنچه را که می‌خواهد ما انجام دهیم به ما خواهد آموخت. ما در راهی که او برگزیده است گام برمی‌داریم. زیرا خداوند در صهیون با قوم خود سخن می‌گوید و تعالیم او از اورشلیم اعلام می‌شوند.»

⁴And he shall judge among the nations, and shall reprove many peoples; and they shall forge their swords into ploughshares, and their spears into pruning-knives: nation shall not lift up sword against nation, neither shall they learn war any more.

⁴ خداوند در بین اقوام جهان داوری می‌کند. اختلافات قدرتهای بزرگ را در دور و نزدیک جهان حل می‌کند. مردم از شمشیرهای خود گاوآهن و از نیزه‌های خود ارّه می‌سازند. قومی به روی قوم دیگر شمشیر نمی‌کشد و برای جنگ و خونریزی آماده نمی‌شود.

⁵House of Jacob, come ye, and let us walk in the light of Jehovah.

⁵ ای فرزندان یعقوب اکنون بیایید و در نوری که خداوند به ما می‌دهد گام برداریم.

⁶For thou hast cast off thy people, the house of Jacob, because they are filled [with what comes] from the east, and use auguries like the Philistines, and ally themselves with the children of foreigners.

⁶ ای خدا، تو قوم خود -‌خاندان یعقوب- را ترک کرده‌ای. زمین از جادوگریهای شرقی و فلسطینی پر شده و مردم از رسوم بیگانگان پیروی می‌کنند.

⁷And their land is full of silver and gold, and there is no end of their treasures: their land also is full of horses, and there is no end of their chariots.

⁷ سرزمین آنها از طلا و نقره پر است و خزائن آنها نهایت ندارد. سرزمین آنها پر از اسب و ارّابه‌هایشان بی‌شمار است.

⁸And their land is full of idols; they bow themselves down to the work of their own hands, to that which their fingers have made.

⁸ دیار آنها از بُتها پر شده است و ساخته‌های دست خود را می‌پرستند.

⁹And the mean man shall be bowed down, and the great man shall be brought low: and do not thou forgive them!

⁹ مردم همه حقیر و شرمسار شده‌اند. خدایا آنها را نبخش.

¹⁰Enter into the rock, and hide thee in the dust, from before the terror of Jehovah, and from the glory of his majesty.

¹⁰ آنها برای فرار از خشم و قدرت و جلال خداوند، خود را در غارهای کوههای سنگی و یا در حفره‌هایی که در زمین کنده‌اند پنهان می‌کنند.

¹¹The lofty eyes of man shall be brought low, and the haughtiness of men shall be bowed down, and Jehovah alone shall be exalted in that day.

¹¹ روزی خواهد آمد که غرور و تکبّر مردمان از بین می‌رود و فقط خداوند جلال می‌یابد.

¹²For there shall be a day of Jehovah of hosts upon everything proud and lofty, and upon everything lifted up, and it shall be brought low;

¹² در آن روز خداوند متعال تمام زورمندان و مغروران و متکبّران را پست و حقیر خواهد ساخت.

¹³and upon all the cedars of Lebanon, high and lifted up, and upon all the oaks of Bashan;

¹³ او درختان سرو لبنان و کاجهای باشان را از بین خواهد برد.

¹⁴and upon all the lofty mountains, and upon all the hills that are lifted up;

¹⁴ او کوهها و تل‌های بلند،

¹⁵and upon every high tower, and upon every fenced wall;

¹⁵ و بُرج‌ها و حصارهای قلعه‌های رفیع را هموار خواهد ساخت.

¹⁶and upon all the ships of Tarshish, and upon all pleasant works of art.

¹⁶ او حتّی بزرگترین و زیباترین کشتی‌ها را غرق می‌کند.

¹⁷And the loftiness of man shall be bowed down, and the haughtiness of men shall be brought low; and Jehovah alone shall be exalted in that day:

¹⁷ غرور بشر پایان می‌یابد و تکبّرش از بین خواهد رفت و بُتها کاملاً محو خواهند شد. در آن روز تنها خداوند جلال خواهد یافت.

¹⁸and the idols shall utterly pass away.

¹⁸ وقتی او برای لرزاندن زمین بیاید، مردم برای فرار از خشم و قدرت و جلال خدا، خود را در غارهای کوههای سنگی یا در حفره‌هایی که در زمین کنده‌اند پنهان خواهند کرد.

¹⁹And they shall go into the caves of the rocks, and into the holes of the earth, from before the terror of Jehovah, and from the glory of his majesty, when he shall arise to terrify the earth.

¹⁹ وقتی آن روز فرا رسد، آنها بُتهای طلایی و نقره‌ای را که خود ساخته بودند به جلوی موشهای کور و خفّاشها می‌ریزند.

²⁰In that day men shall cast away their idols of silver and their idols of gold, which they made [each] for himself to worship, to the moles and to the bats;

²⁰ وقتی خداوند بیاید تا زمین را به لرزه درآورد، مردم برای فرار از خشم خداوند و قدرت و جلالش، خود را در حفره‌های زمین و یا در غارهای کوههای سنگی پنهان می‌کنند. دیگر به انسانهای فانی توکّل نکن. آنها چه ارزشی دارند؟

²¹to go into the clefts of the rocks, and into the fissures of the cliffs, from before the terror of Jehovah, and from the glory of his majesty, when he shall arise to terrify the earth.

²¹ دیگر به انسانهای فانی توکّل نکن. آنها چه ارزشی دارند؟

²²Cease ye from man, whose breath is in his nostrils; for what account is to be made of him?