1Who hath believed our report? and to whom hath the arm of Jehovah been revealed?
1
مردم در جواب میگویند:
«چه کسی میتوانست آنچه را که ما اکنون شنیدیم، باور کند؟
چه کسی میتوانست در تمام این چیزها قدرت خداوند را ببیند؟
2For he shall grow up before him as a tender sapling, and as a root out of dry ground: he hath no form nor lordliness, and when we see him, there is no beauty that we should desire him.
2
ارادهٔ خداوند بر آن بود که بندهٔ او
مثل نهالی در زمین خشک رشد کند.
او نه زیبایی و نه اُبهتی داشت که مردم به او توجّه کنند،
و نه جذابیّتی که توجّه دیگران را جلب کند.
3He is despised and left alone of men; a man of sorrows, and acquainted with grief, and like one from whom [men] hide their faces; -- despised, and we esteemed him not.
3
ما او را خوار شمردیم و طرد کردیم،
و او متحمّل رنج و درد شد.
کسی نمیخواست حتّی به او نگاه کند،
ما او را نادیده گرفتیم، مثل اینکه اصلاً وجود نداشت.
4Surely *he* hath borne our griefs and carried our sorrows; and we, we did regard him stricken, smitten of God, and afflicted.
4
«او متحمّل مجازاتی شد که حقِّ ما بود،
و او دردهایی را تحمّل کرد که میبایست ما تحّمل میکردیم.
و ما پنداشتیم که درد و رنج و زحمتهای او مجازاتی از جانب خدا بود.
5But he was wounded for our transgressions, he was bruised for our iniquities; the chastisement of our peace was upon him, and with his stripes we are healed.
5
امّا بهخاطر گناهان ما، او مجروح شد
و بهخاطر شرارتهای ما، او مضروب گردید.
و بهخاطر دردی که او متحمّل شد، شفا یافتیم
و بهخاطر ضربههایی که او تحمّل کرد، سالم شدیم.
6All we like sheep have gone astray, we have turned every one to his own way; and Jehovah hath laid upon him the iniquity of us all.
6
همهٔ ما مثل گوسفندان گمشده بودیم
و هریک از ما به راه خود میرفت.
خداوند گناه ما را به حساب او آورد،
و او به جای ما متحمّل آن مجازات شد.
7He was oppressed, and he was afflicted, but he opened not his mouth; he was led as a lamb to the slaughter, and was as a sheep dumb before her shearers, and he opened not his mouth.
7
«با او، با خشونت رفتار شد،
امّا او با فروتنی آن را تحمّل کرد.
مانند برّهای که به کشتارگاه میبرند،
و مانند گوسفندی که در حال پشمچینی ساکت است،
او دهان خود را نگشود.
8He was taken from oppression and from judgment; and who shall declare his generation? for he was cut off out of the land of the living; for the transgression of my people was he stricken.
8
او را ظالمانه گرفتند، محکوم کردند و به پای مرگ بردند،
و هیچکس اعتنایی به سرنوشت او نداشت.
او بهخاطر گناهان قوم ما کشته شد.
9And [men] appointed his grave with the wicked, but he was with the rich in his death, because he had done no violence, neither was there guile in his mouth.
9
او را در مقبرهٔ شریران
و در کنار دولتمندان دفن کردند،
هرچند که او هیچوقت مرتکب جرمی نشده بود
و هیچ ناراستی در دهانش نبود.»
10Yet it pleased Jehovah to bruise him; he hath subjected [him] to suffering. When thou shalt make his soul an offering for sin, he shall see a seed, he shall prolong [his] days, and the pleasure of Jehovah shall prosper in his hand.
10
خداوند میگوید:
«این ارادهٔ من بود که او متحمّل چنین رنجی بشود.
او برای آوردن بخشش و آمرزش قربانی شد
به این دلیل زندگی او طولانی خواهد بود
و او نوادهٔ خود را خواهد دید.
و به وسیلهٔ او ارادهٔ من، که منتهی به مسرّت است، اجرا خواهد شد.
11He shall see of [the fruit of] the travail of his soul, [and] shall be satisfied: by his knowledge shall my righteous servant instruct many in righteousness; and *he* shall bear their iniquities.
11
بعد از تحمّل یک زندگی پررنج، او ثمرهٔ مشقت خود را خواهد دید؛
او خواهد دانست که درد و رنج او بیهوده نبوده است.
بندهٔ صادق من که از او خشنودم،
دردهای مردم زیادی را تحمّل خواهد کرد.
و من بهخاطر او، آنها را میبخشم.
بنابراین من مقامی عالی،
و جایگاهی میان بزرگان و صاحبان قدرت، به او خواهم داد.
او جان خود را با رضایت از دست داد
و به سرنوشت شریران مبتلا شد.
او جای گناهکاران را گرفت
واز خدا خواست تا آنها آمرزیده شوند.»
12Therefore will I assign him a portion with the great, and he shall divide the spoil with the strong: because he hath poured out his soul unto death, and was reckoned with the transgressors; and he bore the sin of many, and made intercession for the transgressors.
12
بنابراین من مقامی عالی،
و جایگاهی میان بزرگان و صاحبان قدرت، به او خواهم داد.
او جان خود را با رضایت از دست داد
و به سرنوشت شریران مبتلا شد.
او جای گناهکاران را گرفت
واز خدا خواست تا آنها آمرزیده شوند.»