¹As snow in summer, and as rain in harvest, so honour beseemeth not a fool.

¹ احترام گذاشتن به افراد نادان، مانند بارش برف در تابستان یا باران در فصل درو است.

²As the sparrow for flitting about, as the swallow for flying, so a curse undeserved shall not come.

² نفرین، اگر مستحق آن نباشی، صدمه‌ای به تو نمی‌رساند؛ بلکه مانند پرنده‌ای است که به هر طرف پرواز می‌کند و در جایی نمی‌نشیند.

³A whip for the horse, a bridle for the ass, and a rod for the back of fools.

³ شلاّق برای اسب، افسار برای الاغ و چوب برای تنبیه احمق است.

⁴Answer not a fool according to his folly, lest thou also be like unto him.

⁴ کسی‌که به سؤال احمقانه جواب بدهد، مانند سؤال کنندهٔ آن احمق است.

⁵Answer a fool according to his folly, lest he be wise in his own eyes.

⁵ به سؤال احمقانه، باید جواب احمقانه داد تا سؤال کننده فکر نکند که عاقل است.

⁶He that sendeth a message by the hand of a fool cutteth off [his own] feet, [and] drinketh damage.

⁶ کسی‌که توسط آدم احمق پیام می‌فرستد، مانند شخصی است که پای خود را قطع می‌کند و یا زهر می‌خورد.

⁷The legs of the lame hang loose; so is a proverb in the mouth of fools.

⁷ مَثَلی که از دهان شخص نادان بیرون می‌آید، مانند پای لنگ، سُست است.

⁸As a bag of gems in a stoneheap, so is he that giveth honour to a fool.

⁸ احترام گذاشتن به آدم احمق، مانند بستن سنگ به فلاخن کاری احمقانه است.

⁹[As] a thorn goeth up into the hand of a drunkard, so is a proverb in the mouth of fools.

⁹ مَثَلی که از دهان آدم احمق بیرون می‌آید، همچون خاری که به دست شخص احمق فرو می‌رود و او حس نمی‌کند، بی‌اثر است.

¹⁰A master roughly worketh every one: he both hireth the fool and hireth passers-by.

¹⁰ کسی‌که آدم احمق را استخدام می‌کند، مانند تیراندازی است که هر رهگذری را مجروح می‌سازد.

¹¹As a dog turneth back to its vomit, [so] a fool repeateth his folly.

¹¹ شخص احمقی که حماقت خود را تکرار می‌کند، مانند سگی است که آن چه استفراغ کرده است، می‌خورد.

¹²Hast thou seen a man wise in his own eyes? There is more hope of a fool than of him.

¹² کسی‌که خودش را عاقل می‌پندارد، از یک احمق هم نادان‌تر است.

¹³The sluggard saith, There is a fierce lion in the way; a lion is in the midst of the streets!

¹³ آدم تنبل پای خود را از خانه بیرون نمی‌گذارد و می‌گوید: «شیر درّنده در کوچه هست!»

¹⁴[As] the door turneth upon its hinges, so the sluggard upon his bed.

¹⁴ او مانند دری که بر پاشنهٔ خود می‌چرخد، در رخت خواب می‌غلتد و از آن جدا نمی‌شود.

¹⁵The sluggard burieth his hand in the dish: it wearieth him to bring it again to his mouth.

¹⁵ دست خود را به طرف بشقاب دراز می‌‌کند، امّا از فرط تنبلی لقمه را به دهان خود نمی‌گذارد.

¹⁶A sluggard is wiser in his own eyes than seven [men] that answer discreetly.

¹⁶ با این‌همه او خود را داناتر از هفت شخص عاقل می‌داند.

¹⁷He that passing by vexeth himself with strife belonging not to him, is [like] one that taketh a dog by the ears.

¹⁷ کسی‌که در دعوایی دخالت می‌کند که مربوط به او نیست، مانند شخصی است که گوشهای سگ ولگردی را می‌گیرد.

¹⁸As a madman who casteth firebrands, arrows, and death,

¹⁸ شخصی که همسایهٔ خود را فریب بدهد و بعد به او بگوید که شوخی کرده است، مانند دیوانه‌ای است که به هر طرف آتش و تیرهای مرگبار پرتاب می‌کند.

¹⁹so is a man that deceiveth his neighbour, and saith, Am I not in sport?

¹⁹ اگر هیزم نباشد آتش خاموش می‌شود. اگر سخن‌چین نباشد، نزاع فرومی‌نشیند.

²⁰Where no wood is, the fire goeth out; and where there is no talebearer, the contention ceaseth.

²⁰ همان‌طور که زغال و هیزم آتش را شعله‌ور می‌سازد، شخص ستیزه‌جو هم جنگ و دعوا بپا می‌کند.

²¹[As] coals for hot coals, and wood for fire, so is a contentious man to inflame strife.

²¹ حرفهای آدم سخن‌چین مانند لقمه‌های لذیذی است که با لذّت بلعیده می‌شوند.

²²The words of a talebearer are as dainty morsels, and they go down into the innermost parts of the belly.

²² سخنان شیرین و فریبنده، شرارت دل را پنهان می‌کند، درست مانند لعابی که ظرف گِلی را می‌پوشاند.

²³Ardent lips, and a wicked heart, are [as] an earthen vessel overlaid with silver dross.

²³ شخص کینه‌توز با حرفهای خود، کینهٔ دل خود را مخفی می‌کند،

²⁴He that hateth dissembleth with his lips, but he layeth up deceit within him:

²⁴ امّا تو فریب حرفهای فریبندهٔ او را نخور، زیرا دلش پر از نفرت است.

²⁵when his voice is gracious, believe him not, for there are seven abominations in his heart.

²⁵ اگرچه نفرت خود را با حیله پنهان می‌کند، سرانجام خوی پلید او بر همه‌کس آشکار می‌گردد.

²⁶Though [his] hatred is covered by dissimulation, his wickedness shall be made manifest in the congregation.

²⁶ هرکسی که برای دیگران چاه بکند، خودش در آن می‌افتد. هر که سنگی را به طرف دیگران بغلتاند، آن سنگ برگشته و روی خود او می‌افتد. زبان درغگو از مخاطبانش نفرت دارد و می‌خواهد به آنها آسیب برساند. سخنان ریاکار چیزی جز خرابی به بار نمی‌آورد.

²⁷Whoso diggeth a pit shall fall therein; and he that rolleth a stone, it shall return upon him.

²⁷ زبان درغگو از مخاطبانش نفرت دارد و می‌خواهد به آنها آسیب برساند. سخنان ریاکار چیزی جز خرابی به بار نمی‌آورد.

²⁸A lying tongue hateth those that are injured by it, and a flattering mouth worketh ruin.