¹The words of king Lemuel, the prophecy that his mother taught him:

¹ اینها سخنانی است که مادر لموئیل پادشاه به او تعلیم داد:

²What, my son? and what, O son of my womb? and what, O son of my vows?

² ای پسر من، ای پسری که تو را با نذر و نیاز به دنیا آورده‌ام.

³Give not thy strength unto women, nor thy ways to them that destroy kings.

³ نیروی جوانی‌ات را صرف زنان مکن، زیرا آنها باعث نابودی پادشاهان شده‌اند.

⁴It is not for kings, Lemuel, it is not for kings to drink wine, nor for rulers [to say], Where is the strong drink?

⁴ ای لموئیل، برای پادشاهان شایسته نیست که شرابخوار باشند،

⁵-- lest they drink and forget the law, and pervert the judgment of any of the children of affliction.

⁵ زیرا ممکن است قوانین را فراموش کرده نتوانند به داد مظلومان برسند.

⁶Give strong drink unto him that is ready to perish, and wine unto the bitter of soul:

⁶ شراب را به کسانی بده که در انتظار مرگ هستند و به کام کسانی بریز که در بدبختی و تلخکامی به سر می‌برند،

⁷let him drink, and forget his poverty, and remember his misery no more.

⁷ تا بنوشند و بدبختی و ناکامی خود را فراموش کنند.

⁸Open thy mouth for the dumb, for the cause of all those that are left desolate.

⁸ دهان بگشا و از حق کسانی‌که بی‌زبان و بیچاره هستند، دفاع کن.

⁹Open thy mouth, judge righteously, and minister justice to the afflicted and needy.

⁹ دهان خود را بازکن و با عدالت داوری کن و به کمک مردم فقیر و مسکین بشتاب.

¹⁰Who can find a woman of worth? for her price is far above rubies.

¹⁰ زن لایق را چه کسی می‌تواند پیدا کند؟ ارزش او از جواهرات هم زیادتر است.

¹¹The heart of her husband confideth in her, and he shall have no lack of spoil.

¹¹ او مورد اعتماد شوهر خود می‌باشد و نمی‌گذارد که شوهرش به چیزی محتاج شود.

¹²She doeth him good, and not evil, all the days of her life.

¹² سراسر عمرش به شوهر خود خوبی می‌کند نه بدی.

¹³She seeketh wool and flax, and worketh willingly with her hands.

¹³ پشم و کتان را می‌گیرد و با دستهای خود آنها را می‌ریسد.

¹⁴She is like the merchants' ships: she bringeth her food from afar;

¹⁴ او برای تهیهٔ خوراک مانند کشتیهای تاجران به راههای دور می‌رود.

¹⁵And she riseth while it is yet night, and giveth meat to her household, and the day's work to her maidens.

¹⁵ پیش از آن که هوا روشن شود از خواب برمی‌خیزد و برای خانوادهٔ خود خوراک آماده می‌کند و دستورات لازم را به کنیزان خود می‌دهد.

¹⁶She considereth a field, and acquireth it; of the fruit of her hands she planteth a vineyard.

¹⁶ مزرعه‌ای را انتخاب می‌کند و بعد از فکر و بررسی آن را می‌خرد و با دسترنج خود تاکستانی را آباد می‌کند.

¹⁷She girdeth her loins with strength, and maketh strong her arms.

¹⁷ او نیرومند و پرکار است.

¹⁸She perceiveth that her earning is good; her lamp goeth not out by night.

¹⁸ ارزش چیزهایی را که درست می‌کند، می‌داند و شبها تا دیر وقت کار می‌کند.

¹⁹She putteth her hands to the distaff, and her hands hold the spindle.

¹⁹ با دستهای خود نخ می‌ریسد و پارچه می‌بافد.

²⁰She stretcheth out her hand to the afflicted, and she reacheth forth her hands to the needy.

²⁰ از روی سخاوت به مردم فقیر کمک می‌کند.

²¹She is not afraid of the snow for her household; for all her household are clothed with scarlet.

²¹ از برف و سرما نمی‌ترسد، زیرا برای اهل خانهٔ خود لباس گرم دوخته است.

²²She maketh herself coverlets; her clothing is byssus and purple.

²² برای خود نیز لباسهای زیبا از پارچه‌های کتان ارغوانی می‌دوزد.

²³Her husband is known in the gates, when he sitteth among the elders of the land.

²³ شوهرش از مردان با نفوذ و محترم شهر است.

²⁴She maketh body linen and selleth it, and delivereth girdles unto the merchant.

²⁴ او لباس و کمربند تهیّه می‌کند و به تاجران می‌فروشد.

²⁵Strength and dignity are her clothing, and she laugheth [at] the coming day.

²⁵ او زنی است قوی و باوقار و از آینده بیم ندارد.

²⁶She openeth her mouth with wisdom; and upon her tongue is the law of kindness.

²⁶ تمام سخنانش پر از حکمت و نصایحش محبّت‌آمیز است.

²⁷She surveyeth the ways of her household, and eateth not the bread of idleness.

²⁷ تنبلی نمی‌کند و احتیاجات خانوادهٔ خود را فراهم می‌نماید.

²⁸Her children rise up and call her blessed; her husband [also], and he praiseth her:

²⁸ فرزندانش از او راضی هستند و شوهرش او را ستایش می‌کند و می‌گوید:

²⁹Many daughters have done worthily, but thou excellest them all.

²⁹ «تو بر همهٔ زنان خوب و صالح برتری داری.»

³⁰Gracefulness is deceitful and beauty is vain; a woman [that] feareth Jehovah, she shall be praised.

³⁰ جمال و زیبایی فریبنده و ناپایدار است، امّا زنی که از خداوند می‌‌ترسد، قابل تحسین است. پاداش کارهایش را به او بدهید و همگی او را تحسین کنید.

³¹Give her of the fruit of her hands, and let her own works praise her in the gates.

³¹ پاداش کارهایش را به او بدهید و همگی او را تحسین کنید.