¹{A Prayer of the afflicted, when he is overwhelmed, and poureth out his complaint before Jehovah.} Jehovah, hear my prayer, and let my cry come unto thee.

¹Dinggin mo ang dalangin ko, Oh Panginoon, at dumating nawa ang daing ko sa iyo.

²Hide not thy face from me: in the day of my trouble, incline thine ear unto me; in the day I call, answer me speedily.

²Huwag mong ikubli ang mukha mo sa akin sa kaarawan ng aking kahirapan: ikiling mo ang iyong pakinig sa akin; sa araw na ako'y tumawag, ay sagutin mo akong madali.

³For my days are consumed like smoke, and my bones are burned as a firebrand.

³Sapagka't ang mga kaarawan ko'y nangapapawi na parang usok, at ang mga buto ko'y nangasusunog na parang panggatong.

⁴My heart is smitten and withered like grass; yea, I have forgotten to eat my bread.

⁴Ang puso ko'y nasaktan na parang damo, at natuyo; sapagka't nalimutan kong kanin ang aking tinapay.

⁵By reason of the voice of my groaning, my bones cleave to my flesh.

⁵Dahil sa tinig ng aking daing ang mga buto ko'y nagsisidikit sa aking laman.

⁶I am become like the pelican of the wilderness, I am as an owl in desolate places;

⁶Ako'y parang pelikano sa ilang; ako'y naging parang kuwago sa kaparangan.

⁷I watch, and am like a sparrow alone upon the housetop.

⁷Ako'y umaabang, at ako'y naging parang maya na nagiisa sa bubungan.

⁸Mine enemies reproach me all the day; they that are mad against me swear by me.

⁸Dinudusta ako ng aking mga kaaway buong araw; silang nangauulol laban sa akin ay nagsisisumpa sa akin.

⁹For I have eaten ashes like bread, and mingled my drink with weeping,

⁹Sapagka't kinain ko ang mga abo na parang tinapay, at hinaluan ko ang aking inumin ng iyak.

¹⁰Because of thine indignation and thy wrath; for thou hast lifted me up, and cast me down.

¹⁰Dahil sa iyong galit at iyong poot: sapagka't ako'y iyong itinaas, at inihagis.

¹¹My days are like a lengthened-out shadow, and I, I am withered like grass.

¹¹Ang aking mga kaarawan ay parang lilim na kumikiling; at ako'y natuyo na parang damo.

¹²But thou, Jehovah, abidest for ever, and thy memorial from generation to generation.

¹²Nguni't ikaw, Oh Panginoon, ay mamamalagi magpakailan man; at ang alaala sa iyo ay sa lahat ng sali't saling lahi.

¹³*Thou* wilt rise up, thou wilt have mercy upon Zion: for it is the time to be gracious to her, for the set time is come.

¹³Ikaw ay babangon at maaawa sa Sion: sapagka't kapanahunan ng pagkaawa sa kaniya, Oo, ang takdang panahon ay dumating.

¹⁴For thy servants take pleasure in her stones, and favour her dust.

¹⁴Sapagka't nililigaya ang iyong mga lingkod sa kaniyang mga bato, at nanghihinayang sa kaniyang alabok.

¹⁵And the nations shall fear the name of Jehovah, and all the kings of the earth thy glory.

¹⁵Sa gayo'y katatakutan ng mga bansa ang pangalan ng Panginoon. At ng lahat ng hari sa lupa ang iyong kaluwalhatian;

¹⁶When Jehovah shall build up Zion, he will appear in his glory.

¹⁶Sapagka't itinayo ng Panginoon ang Sion, siya'y napakita sa kaniyang kaluwalhatian;

¹⁷He will regard the prayer of the destitute one, and not despise their prayer.

¹⁷Kaniyang dininig ang dalangin ng tapon, at hindi hinamak ang kanilang dalangin.

¹⁸This shall be written for the generation to come; and a people that shall be created shall praise Jah:

¹⁸Ito'y isusulat na ukol sa lahing susunod: at ang bayang lalalangin ay pupuri sa Panginoon.

¹⁹For he hath looked down from the height of his sanctuary; from the heavens hath Jehovah beheld the earth,

¹⁹Sapagka't siya'y tumungo mula sa kaitaasan ng kaniyang santuario; tumingin ang Panginoon sa lupa mula sa langit;

²⁰To hear the groaning of the prisoner, to loose those that are appointed to die;

²⁰Upang dinggin ang buntong hininga ng bilanggo: upang kalagan yaong nangaitakdang patayin;

²¹That the name of Jehovah may be declared in Zion, and his praise in Jerusalem,

²¹Upang maipahayag ng mga tao ang pangalan ng Panginoon sa Sion, at ang kaniyang kapurihan sa Jerusalem;

²²When the peoples shall be gathered together, and the kingdoms, to serve Jehovah.

²²Nang ang mga bayan ay mapisan, at ang mga kaharian, upang maglingkod sa Panginoon.

²³He weakened my strength in the way, he shortened my days.

²³Kaniyang pinahina ang aking kalakasan sa daan; kaniyang pinaikli ang mga kaarawan ko.

²⁴I said, My ùGod, take me not away in the midst of my days! ... Thy years are from generation to generation.

²⁴Aking sinabi, Oh Dios ko, huwag mo akong kunin sa kalagitnaan ng aking mga kaarawan; ang mga taon mo'y lampas sa mga sali't saling lahi.

²⁵Of old hast thou founded the earth, and the heavens are the work of thy hands:

²⁵Nang una ay inilagay mo ang patibayan ng lupa; at ang mga langit ay gawa ng iyong mga kamay.

²⁶*They* shall perish, but *thou* continuest; and all of them shall grow old as a garment: as a vesture shalt thou change them, and they shall be changed.

²⁶Sila'y uuwi sa wala, nguni't ikaw ay mananatili: Oo, silang lahat ay maluluma na parang bihisan; parang isang kasuutan na iyong mga papalitan, at sila'y mga mapapalitan:

²⁷But thou art the Same, and thy years shall have no end.

²⁷Nguni't ikaw rin, at ang mga taon mo'y hindi magkakawakas.

²⁸The children of thy servants shall abide, and their seed shall be established before thee.

²⁸Ang mga anak ng iyong mga lingkod ay mangamamalagi, at ang kanilang binhi ay matatatag sa harap mo.