¹Wherefore, holy brethren, partakers of [the] heavenly calling, consider the Apostle and High Priest of our confession, Jesus,

¹Bunun için, göksel çağrıya ortak olan kutsal kardeşlerim, dikkatinizi açıkça benimsediğimiz inancın elçisi ve başkâhini İsaya çevirin.

²who is faithful to him that has constituted him, as Moses also in all his house.

²Musa Tanrının bütün evinde Tanrıya nasıl sadık kaldıysa, İsa da kendisini görevlendirene sadıktır.

³For *he* has been counted worthy of greater glory than Moses, by how much he that has built it has more honour than the house.

³Evi yapan nasıl evden daha çok saygı görürse, İsa da Musadan daha büyük yüceliğe layık sayıldı.

⁴For every house is built by some one; but he who has built all things [is] God.

⁴Her evin bir yapıcısı vardır, her şeyin yapıcısı ise Tanrıdır.

⁵And Moses indeed [was] faithful in all his house, as a ministering servant, for a testimony of the things to be spoken after;

⁵Musa, gelecekte söylenecek sözlere tanıklık etmek için Tanrının bütün evinde bir hizmetkâr olarak sadık kaldı.

⁶but Christ, as Son over his house, whose house are *we*, if indeed we hold fast the boldness and the boast of hope firm to the end.

⁶Oysa Mesih, Onun evi üzerinde yetkili oğul olarak sadıktır. Eğer cesaretimizi ve övündüğümüz umudu gevşemeden sonuna dek sürdürürsek, Onun evi biziz.

⁷Wherefore, even as says the Holy Spirit, To-day if ye will hear his voice,

⁷Bu nedenle, Kutsal Ruhun dediği gibi, ‹‹Bugün Onun sesini duyarsanız, Atalarınızın başkaldırdığı, Çölde Onu sınadığı günkü gibi Yüreklerinizi nasırlaştırmayın.

⁸harden not your hearts, as in the provocation, in the day of temptation in the wilderness;

⁹Atalarınız beni orada sınayıp denediler Ve kırk yıl boyunca yaptıklarımı gördüler.

⁹where your fathers tempted [me], by proving [me], and saw my works forty years.

¹⁰Bu nedenle o kuşağa darıldım Ve dedim ki, ‹Yürekleri hep kötüye sapar, Yollarımı öğrenmediler.

¹⁰Wherefore I was wroth with this generation, and said, They always err in heart; and *they* have not known my ways;

¹¹Öfkelendiğimde ant içtiğim gibi, Onlar huzur diyarıma asla girmeyecekler.› ››

¹¹so I swore in my wrath, If they shall enter into my rest.

¹²Ey kardeşler, hiçbirinizde diri Tanrıyı terk eden kötü, imansız bir yüreğin bulunmamasına dikkat edin.

¹²See, brethren, lest there be in any one of you a wicked heart of unbelief, in turning away from [the] living God.

¹³‹‹Gün bugündür›› denildikçe birbirinizi her gün yüreklendirin. Öyle ki, hiçbirinizin yüreği günahın aldatıcılığıyla nasırlaşmasın.

¹³But encourage yourselves each day, as long as it is called To-day, that none of you be hardened by the deceitfulness of sin.

¹⁴Çünkü Mesihe ortak olduk. Yalnız başlangıçtaki güvenimizi gevşemeden sonuna dek sürdürmeliyiz.

¹⁴For we are become companions of the Christ if indeed we hold the beginning of the assurance firm to the end;

¹⁵Yukarıda belirtildiği gibi, ‹‹Bugün Onun sesini duyarsanız, Atalarınızın başkaldırdığı günkü gibi Yüreklerinizi nasırlaştırmayın.››

¹⁵in that it is said, To-day if ye will hear his voice, do not harden your hearts, as in the provocation;

¹⁶Onun sesini işitip başkaldıran kimlerdi? Musa önderliğinde Mısırdan çıkanların hepsi değil mi?

¹⁶(for who was it, who, having heard, provoked? but [was it] not all who came out of Egypt by Moses?

¹⁷Tanrı kimlere kırk yıl dargın kaldı? Günah işleyip cesetleri çöle serilenlere değil mi?

¹⁷And with whom was he wroth forty years? [Was it] not with those who had sinned, whose carcases fell in the wilderness?

¹⁸Sözünü dinlemeyenler dışında kendi huzur diyarına kimlerin girmeyeceğine ant içti?

¹⁸And to whom sware he that they should not enter into his rest, but to those who had not hearkened to the word?

¹⁹Görüyoruz ki, imansızlıklarından ötürü oraya giremediler.

¹⁹And we see that they could not enter in on account of unbelief;)