¹After these things was a feast of the Jews, and Jesus went up to Jerusalem.

¹İsa bundan sonra Yahudilerin bir bayramı nedeniyle Yeruşalime gitti.

²Now there is in Jerusalem, at the sheepgate, a pool, which is called in Hebrew, Bethesda, having five porches.

²Yeruşalimde Koyun Kapısı yanında, İbranicede Beytesta denilen beş eyvanlı bir havuz vardır.

³In these lay a multitude of sick, blind, lame, withered, [awaiting the moving of the water.

³Bu eyvanların altında kör, kötürüm, felçli hastalardan bir kalabalık yatardı.

⁴For an angel descended at a certain season in the pool and troubled the water. Whoever therefore first went in after the troubling of the water became well, whatever disease he laboured under.]

⁵Orada otuz sekiz yıldır hasta olan bir adam vardı.

⁵But there was a certain man there who had been suffering under his infirmity thirty and eight years.

⁶İsa hasta yatan bu adamı görünce ve uzun zamandır bu durumda olduğunu anlayınca, ‹‹İyi olmak ister misin?›› diye sordu.

⁶Jesus seeing this [man] lying [there], and knowing that he was [in that state] now a great length of time, says to him, Wouldest thou become well?

⁷Hasta şöyle yanıt verdi: ‹‹Efendim, su çalkandığı zaman beni havuza indirecek kimsem yok, tam gireceğim an benden önce başkası giriyor.››

⁷The infirm [man] answered him, Sir, I have not a man, in order, when the water has been troubled, to cast me into the pool; but while I am coming another descends before me.

⁸İsa ona, ‹‹Kalk, şilteni topla ve yürü›› dedi.

⁸Jesus says to him, Arise, take up thy couch and walk.

⁹Adam o anda iyileşti. Şiltesini toplayıp yürümeye başladı. O gün Şabat Günüydü.

⁹And immediately the man became well, and took up his couch and walked: and on that day was sabbath.

¹⁰Bu yüzden Yahudi yetkililer iyileşen adama, ‹‹Bugün Şabat Günü›› dediler, ‹‹Şilteni toplaman yasaktır.››

¹⁰The Jews therefore said to the healed [man], It is sabbath, it is not permitted thee to take up thy couch.

¹¹Ama adam onlara şöyle yanıt verdi: ‹‹Beni iyileştiren kişi bana, ‹Şilteni topla ve yürü› dedi.››

¹¹He answered them, He that made me well, *he* said to me, Take up thy couch and walk.

¹²‹‹Sana, ‹Şilteni topla ve yürü› diyen adam kim?›› diye sordular.

¹²They asked him [therefore], Who is the man who said to thee, Take up thy couch and walk?

¹³İyileşen adam ise Onun kim olduğunu bilmiyordu. Orası kalabalıktı, İsa da çekilip gitmişti.

¹³But he that had been healed knew not who it was, for Jesus had slidden away, there being a crowd in the place.

¹⁴İsa daha sonra adamı tapınakta buldu. ‹‹Bak, iyi oldun. Artık günah işleme de başına daha kötü bir şey gelmesin›› dedi.

¹⁴After these things Jesus finds him in the temple, and said to him, Behold, thou art become well: sin no more, that something worse do not happen to thee.

¹⁵Adam gidip Yahudi yetkililere kendisini iyileştirenin İsa olduğunu bildirdi.

¹⁵The man went away and told the Jews that it was Jesus who had made him well.

¹⁶Şabat Günü böyle şeyler yaptığı için İsaya zulmetmeye başladılar.

¹⁶And for this the Jews persecuted Jesus [and sought to kill him], because he had done these things on sabbath.

¹⁷Ama İsa onlara şu karşılığı verdi: ‹‹Babam hâlâ çalışmaktadır, ben de çalışıyorum.››

¹⁷But Jesus answered them, My Father worketh hitherto and I work.

¹⁸İşte bu nedenle Yahudi yetkililer Onu öldürmek için daha çok gayret ettiler. Çünkü yalnız Şabat Günü düzenini bozmakla kalmamış, Tanrının kendi Babası olduğunu söyleyerek kendisini Tanrıya eşit kılmıştı.

¹⁸For this therefore the Jews sought the more to kill him, because he had not only violated the sabbath, but also said that God was his own Father, making himself equal with God.

¹⁹İsa Yahudi yetkililere şöyle karşılık verdi: ‹‹Size doğrusunu söyleyeyim, Oğul, Babanın yaptıklarını görmedikçe kendiliğinden bir şey yapamaz. Baba ne yaparsa Oğul da aynı şeyi yapar.

¹⁹Jesus therefore answered and said to them, Verily, verily, I say to you, The Son can do nothing of himself save whatever he sees the Father doing: for whatever things *he* does, these things also the Son does in like manner.

²⁰Çünkü Baba Oğulu sever ve yaptıklarının hepsini Ona gösterir. Şaşasınız diye Ona bunlardan daha büyük işler de gösterecektir.

²⁰For the Father loves the Son and shews him all things which he himself does; and he will shew him greater works than these, that ye may wonder.

²¹Baba nasıl ölüleri diriltip onlara yaşam veriyorsa, Oğul da dilediği kimselere yaşam verir.

²¹For even as the Father raises the dead and quickens [them], thus the Son also quickens whom he will:

²²Baba kimseyi yargılamaz, bütün yargılama işini Oğula vermiştir.

²²for neither does the Father judge any one, but has given all judgment to the Son;

²³Öyle ki, herkes Babayı onurlandırdığı gibi Oğulu onurlandırsın. Oğulu onurlandırmayan, Onu gönderen Babayı da onurlandırmaz.

²³that all may honour the Son, even as they honour the Father. He who honours not the Son, honours not the Father who has sent him.

²⁴‹‹Size doğrusunu söyleyeyim, sözümü işitip beni gönderene iman edenin sonsuz yaşamı vardır. Böyle biri yargılanmaz, ölümden yaşama geçmiştir.

²⁴Verily, verily, I say unto you, that he that hears my word, and believes him that has sent me, has life eternal, and does not come into judgment, but is passed out of death into life.

²⁵Size doğrusunu söyleyeyim, ölülerin Tanrı Oğlunun sesini işitecekleri ve işitenlerin yaşayacakları saat geliyor, geldi bile.

²⁵Verily, verily, I say unto you, that an hour is coming, and now is, when the dead shall hear the voice of the Son of God, and they that have heard shall live.

²⁶Çünkü Baba, kendisinde yaşam olduğu gibi, Oğula da kendisinde yaşam olma özelliğini verdi.

²⁶For even as the Father has life in himself, so he has given to the Son also to have life in himself,

²⁷Ona yargılama yetkisini de verdi. Çünkü O İnsanoğludur.

²⁷and has given him authority to execute judgment [also], because he is Son of man.

²⁸Buna şaşmayın. Mezarda olanların hepsinin Onun sesini işitecekleri saat geliyor.

²⁸Wonder not at this, for an hour is coming in which all who are in the tombs shall hear his voice,

²⁹Ve onlar mezarlarından çıkacaklar. İyilik yapmış olanlar yaşamak, kötülük yapmış olanlar yargılanmak üzere dirilecekler.››

²⁹and shall go forth; those that have practised good, to resurrection of life, and those that have done evil, to resurrection of judgment.

³⁰‹‹Ben kendiliğimden hiçbir şey yapamam. İşittiğim gibi yargılarım ve benim yargım adildir. Çünkü amacım kendi istediğimi değil, beni gönderenin istediğini yapmaktır.

³⁰I cannot do anything of myself; as I hear, I judge, and my judgment is righteous, because I do not seek my will, but the will of him that has sent me.

³¹Eğer kendim için ben tanıklık edersem, tanıklığım geçerli olmaz.

³¹If I bear witness concerning myself, my witness is not true.

³²Ama benim için tanıklık eden başka biri vardır. Onun benim için ettiği tanıklığın geçerli olduğunu bilirim.

³²It is another who bears witness concerning me, and I know that the witness which he bears concerning me is true.

³³Siz Yahyaya adamlar gönderdiniz, o da gerçeğe tanıklık etti.

³³Ye have sent unto John, and he has borne witness to the truth.

³⁴İnsanın tanıklığını kabul ettiğim için değil, kurtulmanız için bunları söylüyorum.

³⁴But I do not receive witness from man, but I say this that *ye* might be saved.

³⁵Yahya, yanan ve ışık saçan bir çıraydı. Sizler onun ışığında bir süre için coşmak istediniz.

³⁵*He* was the burning and shining lamp, and ye were willing for a season to rejoice in his light.

³⁶Ama benim, Yahyanınkinden daha büyük bir tanıklığım var. Tamamlamam için Babanın bana verdiği işler, şu yaptığım işler, beni Babanın gönderdiğine tanıklık ediyor.

³⁶But I have the witness [that is] greater than [that] of John; for the works which the Father has given me that I should complete them, the works themselves which I do, bear witness concerning me that the Father has sent me.

³⁷Beni gönderen Baba da benim için tanıklık etmiştir. Siz hiçbir zaman ne Onun sesini işittiniz, ne de şeklini gördünüz.

³⁷And the Father who has sent me himself has borne witness concerning me. Ye have neither heard his voice at any time, nor have seen his shape,

³⁸Onun sözü sizde yaşamıyor. Çünkü Onun gönderdiği kişiye iman etmiyorsunuz.

³⁸and ye have not his word abiding in you; for whom *he* hath sent, him ye do not believe.

³⁹Kutsal Yazıları araştırıyorsunuz. Çünkü bunlar aracılığıyla sonsuz yaşama sahip olduğunuzu sanıyorsunuz. Bana tanıklık eden de bu yazılardır!

³⁹Ye search the scriptures, for ye think that in them ye have life eternal, and they it is which bear witness concerning me;

⁴⁰Öyleyken siz, yaşama kavuşmak için bana gelmek istemiyorsunuz.

⁴⁰and ye will not come to me that ye might have life.

⁴¹‹‹İnsanlardan övgü kabul etmiyorum.

⁴¹I do not receive glory from men,

⁴²Ama ben sizi bilirim, içinizde Tanrı sevgisi yoktur.

⁴²but I know you, that ye have not the love of God in you.

⁴³Ben Babamın adına geldim, ama beni kabul etmiyorsunuz. Oysa başka birisi kendi adına gelirse, onu kabul edeceksiniz.

⁴³I am come in my Father's name, and ye receive me not; if another come in his own name, him ye will receive.

⁴⁴Birbirinizden övgüler kabul ediyor, ama tek olan Tanrının övgüsünü kazanmaya çalışmıyorsunuz. Bu durumda nasıl iman edebilirsiniz?

⁴⁴How can ye believe, who receive glory one of another, and seek not the glory which [comes] from God alone?

⁴⁵Babanın önünde sizi suçlayacağımı sanmayın. Sizi suçlayan, umut bağladığınız Musadır.

⁴⁵Think not that I will accuse you to the Father: there is [one] who accuses you, Moses, on whom ye trust;

⁴⁶Musaya iman etmiş olsaydınız, bana da iman ederdiniz. Çünkü o benim hakkımda yazmıştır.

⁴⁶for if ye had believed Moses, ye would have believed me, for he wrote of me.

⁴⁷Ama onun yazılarına iman etmezseniz, benim sözlerime nasıl iman edeceksiniz?››

⁴⁷But if ye do not believe his writings, how shall ye believe my words?