¹Remember, O Jehovah, what is come upon us; consider, and see our reproach.

¹Anımsa, ya RAB, başımıza geleni,Bak da utancımızı gör.

²Our inheritance is turned to strangers, our houses to aliens.

²Mülkümüz yabancılara geçti,Evlerimiz ellere.

³We are orphans and fatherless, our mothers are as widows.

³Öksüz kaldık, babasız,Annelerimiz dul kadınlara döndü.

⁴Our water have we to drink for money, our wood cometh unto us for a price.

⁴Suyumuzu parayla içtik,Odunumuzu parayla almak zorunda kaldık.

⁵Our pursuers are on our necks: we are weary, we have no rest.

⁵Bizi kovalayanlar ensemizde,Yorgun düştük, rahatımız yok.

⁶We have given the hand to Egypt, [and] to Asshur, to be satisfied with bread.

⁶Ekmek içinMısıra, Asura el açtık.

⁷Our fathers have sinned, [and] they are not; and we bear their iniquities.

⁷Atalarımız günah işledi,Ama artık onlar yok;Suçlarının cezasını biz yüklendik.

⁸Bondmen rule over us: there is no deliverer out of their hand.

⁸Köleler üstümüzde saltanat sürüyor,Bizi ellerinden kurtaracak kimse yok.

⁹We have to get our bread at the risk of our lives, because of the sword of the wilderness.

⁹Çöldeki kılıçlı haydutlar yüzündenEkmeğimizi canımız pahasına kazanıyoruz.

¹⁰Our skin gloweth like an oven, because of the burning heat of the famine.

¹⁰Kıtlığın yakıcı sıcağındanDerimiz fırın gibi kızardı.

¹¹They have ravished the women in Zion, the maids in the cities of Judah.

¹¹Siyonda kadınların,Yahuda kentlerinde erden kızların ırzına geçtiler.

¹²Princes were hanged up by their hand; the faces of elders were not honoured.

¹²Önderler ellerinden asıldı,Yaşlılar saygı görmedi.

¹³The young men have borne the mill, and the youths have stumbled under the wood.

¹³Değirmen taşını gençler çevirdi,Çocuklar odun yükü altında tökezledi.

¹⁴The elders have ceased from the gate, the young men from their music.

¹⁴Yaşlılar kent kapısında oturmaz oldu,Gençler saz çalmaz oldu.

¹⁵The joy of our heart hath ceased; our dance is turned into mourning.

¹⁵Yüreğimizin sevinci durdu,Oyunumuz yasa döndü.

¹⁶The crown is fallen from our head: woe unto us, for we have sinned!

¹⁶Taç düştü başımızdan,Vay başımıza!Çünkü günah işledik.

¹⁷For this our heart is faint; for these things our eyes have grown dim,

¹⁷Bu yüzden yüreğimiz baygın,Bunlardan ötürü gözlerimiz karardı.

¹⁸Because of the mountain of Zion, which is desolate: foxes walk over it.

¹⁸Viran olan Siyon Dağının üstündeÇakallar geziyor!

¹⁹Thou, Jehovah, dwellest for ever; thy throne is from generation to generation.

¹⁹Ama sen, sonsuza dek tahtında oturursun, ya RAB,Egemenliğin kuşaklar boyu sürer.

²⁰Wherefore dost thou forget us for ever, dost thou forsake us so long time?

²⁰Niçin bizi hep unutuyorsun,Neden bizi uzun süre terk ediyorsun?

²¹Turn thou us unto thee, Jehovah, and we shall be turned; renew our days as of old.

²¹Bizi kendine döndür, ya RAB, döneriz,Eski günlerimizi geri ver.

²²Or is it that thou hast utterly rejected us? Wouldest thou be exceeding wroth against us?

²²Bizi büsbütün attıysan,Bize çok öfkelenmiş olmalısın.