¹And he entered again into the synagogue; and there was there a man having his hand dried up.

¹İsa yine havraya girdi. Orada eli sakat bir adam vardı.

²And they watched him if he would heal him on the sabbath, that they might accuse him.

²Bazıları İsayı suçlamak amacıyla, Şabat Günü hastayı iyileştirecek mi diye Onu gözlüyorlardı.

³And he says to the man who had his hand dried up, Rise up [and come] into the midst.

³İsa, eli sakat adama, ‹‹Kalk, öne çık!›› dedi.

⁴And he says to them, Is it lawful on the sabbath to do good or to do evil, to save life or to kill? But they were silent.

⁴Sonra havradakilere, ‹‹Kutsal Yasaya göre Şabat Günü iyilik yapmak mı doğru, kötülük yapmak mı? Can kurtarmak mı doğru, can almak mı?›› diye sordu. Onlardan ses çıkmadı.

⁵And looking round upon them with anger, distressed at the hardening of their heart, he says to the man, Stretch out thy hand. And he stretched [it] out, and his hand was restored.

⁵İsa, çevresindekilere öfkeyle baktı. Yüreklerinin duygusuzluğu Onu kederlendirmişti. Adama, ‹‹Elini uzat!›› dedi. Adam elini uzattı, eli yine sapasağlam oluverdi.

⁶And the Pharisees going out straightway with the Herodians took counsel against him, how they might destroy him.

⁶Bunun üzerine Ferisiler dışarı çıktılar, İsayı yok etmek için Hirodes yanlılarıyla hemen görüşmeye başladılar.

⁷And Jesus withdrew with his disciples to the sea; and a great multitude from Galilee followed him, and from Judaea,

⁷İsa, öğrencileriyle birlikte göl kıyısına çekildi. Celileden büyük bir kalabalık Onun ardından geldi. Ayrıca, bütün yaptıklarını duyan büyük kalabalıklar Yahudiyeden, Yeruşalimden, İdumeyadan, Şeria Irmağının karşı yakasından, Sur ve Sayda bölgelerinden kendisine akın etti.

⁸and from Jerusalem, and from Idumaea and beyond the Jordan; and they of around Tyre and Sidon, a great multitude, having heard what things he did, came to him.

⁹İsa, kalabalığın arasında sıkışıp kalmamak için öğrencilerine bir kayık hazır bulundurmalarını söyledi.

⁹And he spoke to his disciples, in order that a little ship should wait upon him on account of the crowd, that they might not press upon him.

¹⁰Birçoklarını iyileştirmiş olduğundan, çeşitli hastalıklara yakalananlar Ona dokunmak için üzerine üşüşüyordu.

¹⁰For he healed many, so that they beset him that they might touch him, as many as had plagues.

¹¹Kötü ruhlar Onu görünce ayaklarına kapanıyor, ‹‹Sen Tanrının Oğlusun!›› diye bağırıyorlardı.

¹¹And the unclean spirits, when they beheld him, fell down before him, and cried saying, *Thou* art the Son of God.

¹²Ama İsa, kim olduğunu açıklamamaları için onları sıkı sıkıya uyardı.

¹²And he rebuked them much, that they might not make him manifest.

¹³İsa, dağa çıkarak istediği kişileri yanına çağırdı. Onlar da yanına gittiler.

¹³And he goes up into the mountain, and calls whom he himself would, and they went to him.

¹⁴İsa bunlardan on iki kişiyi yanında bulundurmak, Tanrı sözünü duyurmaya göndermek ve cinleri kovmaya yetkili kılmak üzere seçti. Seçtiği bu on iki kişi şunlardır: Petrus adını verdiği Simun, Beni-Regeş, yani Gökgürültüsü Oğulları adını verdiği Zebedinin oğulları Yakup ve Yuhanna, Andreas, Filipus, Bartalmay, Matta, Tomas, Alfay oğlu Yakup, Taday, Yurtsever Simun ve İsaya ihanet eden Yahuda İskariot.

¹⁴And he appointed twelve that they might be with him, and that he might send them to preach,

²⁰İsa bundan sonra eve gitti. Yine öyle büyük bir kalabalık toplandı ki, İsayla öğrencileri yemek bile yiyemediler.

¹⁵and to have power [to heal diseases, and] to cast out demons.

²¹Yakınları bunu duyunca, ‹‹Aklını kaçırmış›› diyerek Onu almaya geldiler.

¹⁶And he gave to Simon the surname of Peter;

²²Yeruşalimden gelen din bilginleri ise, ‹‹Baalzevul Onun içine girmiş›› ve ‹‹Cinleri, cinlerin önderinin gücüyle kovuyor›› diyorlardı.

¹⁷and James the [son] of Zebedee, and John the brother of James, and he gave them the surname of Boanerges, that is, Sons of thunder;

²³Bunun üzerine İsa din bilginlerini yanına çağırıp onlara benzetmelerle seslendi. ‹‹Şeytan, Şeytanı nasıl kovabilir?›› dedi.

¹⁸and Andrew, and Philip, and Bartholomew, and Matthew, and Thomas, and James the [son] of Alphaeus, and Thaddaeus, and Simon the Cananaean,

²⁴‹‹Bir ülke kendi içinde bölünmüşse, ayakta kalamaz.

¹⁹and Judas Iscariote, who also delivered him up. And they come to [the] house.

²⁵Bir ev kendi içinde bölünmüşse, ayakta kalamaz.

²⁰And again a crowd comes together, so that they cannot even eat bread.

²⁶Şeytan da kendine karşı gelip kendi içinde bölünmüşse, artık ayakta kalamaz; sonu gelmiş demektir.

²¹And his relatives having heard [of it] went out to lay hold on him, for they said, He is out of his mind.

²⁷Hiç kimse güçlü adamın evine girip malını çalamaz. Ancak onu bağladıktan sonra evini soyabilir.

²²And the scribes who had come down from Jerusalem said, He has Beelzebub, and, By the prince of the demons he casts out demons.

²⁸Size doğrusunu söyleyeyim, insanların işlediği her günah, ettiği her küfür bağışlanacak, ama Kutsal Ruha küfreden asla bağışlanmayacak. Bunu yapan, asla silinmeyecek bir günah işlemiş olur.››

²³And having called them to [him], he said to them in parables, How can Satan cast out Satan?

³⁰İsa bu sözleri, ‹‹Onda kötü ruh var›› dedikleri için söyledi.

²⁴And if a kingdom has become divided against itself, that kingdom cannot subsist.

³¹Daha sonra İsanın annesiyle kardeşleri geldi. Dışarıda durdular, haber gönderip Onu çağırdılar.

²⁵And if a house has become divided against itself, that house cannot subsist.

³²İsanın çevresinde oturan kalabalıktan bazıları, ‹‹Bak›› dediler, ‹‹Annenle kardeşlerin dışarıda, seni istiyorlar.››

²⁶And if Satan rise up against himself, and is divided, he cannot subsist, but has an end.

³³İsa buna karşılık onlara, ‹‹Kimdir annem ve kardeşlerim?›› dedi.

²⁷But no one can, having entered into his house, plunder the goods of the strong [man] unless he first bind the strong [man], and then he will plunder his house.

³⁴Sonra çevresinde oturanlara bakıp şöyle dedi: ‹‹İşte annem, işte kardeşlerim!

²⁸Verily I say unto you, that all sins shall be forgiven to the sons of men, and all the injurious speeches [with] which they may speak injuriously;

³⁵Tanrı'nın isteğini kim yerine getirirse, kardeşim, kızkardeşim ve annem odur.››

²⁹but whosoever shall speak injuriously against the Holy Spirit, to eternity has no forgiveness; but lies under the guilt of an everlasting sin;

³⁰-- because they said, He has an unclean spirit.

³¹And his brethren and his mother come, and standing without sent to him calling him.

³²And a crowd sat around him. And they said to him, Behold, thy mother and thy brethren seek thee without.

³³And he answered them, saying, Who is my mother or my brethren?

³⁴And looking around in a circuit at those that were sitting around him, he says, Behold my mother and my brethren:

³⁵for whosoever shall do the will of God, *he* is my brother, and sister, and mother.