¹[There is] then now no condemnation to those in Christ Jesus.

¹Böylece Mesih İsaya ait olanlara artık hiçbir mahkûmiyet yoktur.

²For the law of the Spirit of life in Christ Jesus has set me free from the law of sin and of death.

²Çünkü yaşam veren Ruhun yasası, Mesih İsa sayesinde beni günahın ve ölümün yasasından özgür kıldı.

³For what the law could not do, in that it was weak through the flesh, God, having sent his own Son, in likeness of flesh of sin, and for sin, has condemned sin in the flesh,

³İnsan benliğinden ötürü güçsüz olan Kutsal Yasanın yapamadığını Tanrı yaptı. Öz Oğlunu günahlı insan benzerliğinde günah sunusu olarak gönderip günahı insan benliğinde yargıladı.

⁴in order that the righteous requirement of the law should be fulfilled in us, who do not walk according to flesh but according to Spirit.

⁴Öyle ki, Yasanın gereği, benliğe göre değil, Ruha göre yaşayan bizlerde yerine gelsin.

⁵For they that are according to flesh mind the things of the flesh; and they that are according to Spirit, the things of the Spirit.

⁵Benliğe uyanlar benlikle ilgili, Ruha uyanlarsa Ruhla ilgili işleri düşünürler.

⁶For the mind of the flesh [is] death; but the mind of the Spirit life and peace.

⁶Benliğe dayanan düşünce ölüm, Ruha dayanan düşünceyse yaşam ve esenliktir.

⁷Because the mind of the flesh is enmity against God: for it is not subject to the law of God; for neither indeed can it be:

⁷Çünkü benliğe dayanan düşünce Tanrıya düşmandır; Tanrının Yasasına boyun eğmez, eğemez de...

⁸and they that are in flesh cannot please God.

⁸Benliğin denetiminde olanlar Tanrıyı hoşnut edemezler.

⁹But *ye* are not in flesh but in Spirit, if indeed God's Spirit dwell in you; but if any one has not [the] Spirit of Christ *he* is not of him:

⁹Ne var ki, Tanrının Ruhu içinizde yaşıyorsa, benliğin değil, Ruhun denetimindesiniz. Ama içinde Mesihin Ruhu olmayan kişi Mesihin değildir.

¹⁰but if Christ be in you, the body is dead on account of sin, but the Spirit life on account of righteousness.

¹⁰Eğer Mesih içinizdeyse, bedeniniz günah yüzünden ölü olmakla birlikte, aklanmış olduğunuz için ruhunuz diridir.

¹¹But if the Spirit of him that has raised up Jesus from among [the] dead dwell in you, he that has raised up Christ from among [the] dead shall quicken your mortal bodies also on account of his Spirit which dwells in you.

¹¹Mesih İsayı ölümden dirilten Tanrının Ruhu içinizde yaşıyorsa, Mesihi ölümden dirilten Tanrı, içinizde yaşayan Ruhuyla ölümlü bedenlerinize de yaşam verecektir.

¹²So then, brethren, we are debtors, not to the flesh, to live according to flesh;

¹²Öyleyse kardeşlerim, borçluyuz ama, benliğe göre yaşamak için benliğe borçlu değiliz.

¹³for if ye live according to flesh, ye are about to die; but if, by the Spirit, ye put to death the deeds of the body, ye shall live:

¹³Çünkü benliğe göre yaşarsanız öleceksiniz; ama bedenin kötü işlerini Ruhla öldürürseniz yaşayacaksınız.

¹⁴for as many as are led by [the] Spirit of God, *these* are sons of God.

¹⁴Tanrının Ruhuyla yönetilenlerin hepsi Tanrının oğullarıdır.

¹⁵For ye have not received a spirit of bondage again for fear, but ye have received a spirit of adoption, whereby we cry, Abba, Father.

¹⁵Çünkü sizi yeniden korkuya sürükleyecek kölelik ruhunu almadınız, oğulluk ruhunu aldınız. Bu ruhla, ‹‹Abba, Baba!›› diye sesleniriz.

¹⁶The Spirit itself bears witness with our spirit, that we are children of God.

¹⁶Ruhun kendisi, bizim ruhumuzla birlikte, Tanrının çocukları olduğumuza tanıklık eder.

¹⁷And if children, heirs also: heirs of God, and Christ's joint heirs; if indeed we suffer with [him], that we may also be glorified with [him].

¹⁷Eğer Tanrının çocuklarıysak, aynı zamanda mirasçıyız. Mesihle birlikte yüceltilmek üzere Mesihle birlikte acı çekiyorsak, Tanrının mirasçılarıyız, Mesihle ortak mirasçılarız.

¹⁸For I reckon that the sufferings of this present time are not worthy [to be compared] with the coming glory to be revealed to us.

¹⁸Kanım şu ki, bu anın acıları, gözümüzün önüne serilecek yücelikle karşılaştırılmaya değmez.

¹⁹For the anxious looking out of the creature expects the revelation of the sons of God:

¹⁹Yaratılış, Tanrı çocuklarının ortaya çıkmasını büyük özlemle bekliyor.

²⁰for the creature has been made subject to vanity, not of its will, but by reason of him who has subjected [the same], in hope

²⁰Çünkü yaratılış amaçsızlığa teslim edildi. Bu da yaratılışın isteğiyle değil, onu amaçsızlığa teslim eden Tanrının isteğiyle oldu. Çünkü yaratılışın, yozlaşmaya köle olmaktan kurtarılıp Tanrı çocuklarının yüce özgürlüğüne kavuşturulması umudu vardı.

²¹that the creature itself also shall be set free from the bondage of corruption into the liberty of the glory of the children of God.

²²Bütün yaratılışın şu ana dek birlikte inleyip doğum ağrısı çektiğini biliyoruz.

²²For we know that the whole creation groans together and travails in pain together until now.

²³Yalnız yaratılış değil, biz de -evet Ruhun turfandasına sahip olan bizler de- evlatlığa alınmayı, yani bedenlerimizin kurtulmasını özlemle bekleyerek içimizden inliyoruz.

²³And not only [that], but even *we* ourselves, who have the first-fruits of the Spirit, we also ourselves groan in ourselves, awaiting adoption, [that is] the redemption of our body.

²⁴Çünkü bu umutla kurtulduk. Ama görülen umut, umut değildir. Gördüğü şeyi kim umut eder?

²⁴For we have been saved in hope; but hope seen is not hope; for what any one sees, why does he also hope?

²⁵Oysa görmediğimize umut bağlarsak, sabırla bekleyebiliriz.

²⁵But if what we see not we hope, we expect in patience.

²⁶Bunun gibi, Ruh da güçsüzlüğümüzde bize yardım eder. Ne için dua etmemiz gerektiğini bilmeyiz, ama Ruhun kendisi, sözle anlatılamaz iniltilerle bizim için aracılık eder.

²⁶And in like manner the Spirit joins also its help to our weakness; for we do not know what we should pray for as is fitting, but the Spirit itself makes intercession with groanings which cannot be uttered.

²⁷Yürekleri araştıran Tanrı, Ruhun düşüncesinin ne olduğunu bilir. Çünkü Ruh, Tanrının isteği uyarınca kutsallar için aracılık eder.

²⁷But he who searches the hearts knows what [is] the mind of the Spirit, because he intercedes for saints according to God.

²⁸Tanrının, kendisini sevenlerle, amacı uyarınca çağrılmış olanlarla birlikte her durumda iyilik için etkin olduğunu biliriz.

²⁸But we *do* know that all things work together for good to those who love God, to those who are called according to purpose.

²⁹Çünkü Tanrı önceden bildiği kişileri Oğlunun benzerliğine dönüştürmek üzere önceden belirledi. Öyle ki, Oğul birçok kardeş arasında ilk doğan olsun.

²⁹Because whom he has foreknown, he has also predestinated [to be] conformed to the image of his Son, so that he should be [the] firstborn among many brethren.

³⁰Tanrı önceden belirlediği kişileri çağırdı, çağırdıklarını akladı ve akladıklarını yüceltti.

³⁰But whom he has predestinated, these also he has called; and whom he has called, these also he has justified; but whom he has justified, these also he has glorified.

³¹Öyleyse buna ne diyelim? Tanrı bizden yanaysa, kim bize karşı olabilir?

³¹What shall we then say to these things? If God [be] for us, who against us?

³²Öz Oğlunu bile esirgemeyip Onu hepimiz için ölüme teslim eden Tanrı, Onunla birlikte bize her şeyi bağışlamayacak mı?

³²He who, yea, has not spared his own Son, but delivered him up for us all, how shall he not also with him grant us all things?

³³Tanrının seçtiklerini kim suçlayacak? Onları aklayan Tanrıdır.

³³Who shall bring an accusation against God's elect? [It is] God who justifies:

³⁴Kim suçlu çıkaracak? Ölmüş, üstelik dirilmiş olan Mesih İsa, Tanrının sağındadır ve bizim için aracılık etmektedir.

³⁴who is he that condemns? [It is] Christ who has died, but rather has been [also] raised up; who is also at the right hand of God; who also intercedes for us.

³⁵Mesihin sevgisinden bizi kim ayırabilir? Sıkıntı mı, elem mi, zulüm mü, açlık mı, çıplaklık mı, tehlike mi, kılıç mı?

³⁵Who shall separate us from the love of Christ? tribulation or distress, or persecution, or famine, or nakedness, or danger, or sword?

³⁶Yazılmış olduğu gibi: ‹‹Senin uğruna bütün gün öldürülüyoruz, Kasaplık koyun sayılıyoruz.››

³⁶According as it is written, For thy sake we are put to death all the day long; we have been reckoned as sheep for slaughter.

³⁷Ama bizi sevenin aracılığıyla bu durumların hepsinde galiplerden üstünüz.

³⁷But in all these things we more than conquer through him that has loved us.

³⁸Eminim ki, ne ölüm, ne yaşam, ne melekler, ne yönetimler, ne şimdiki ne gelecek zaman, ne güçler, ne yükseklik, ne derinlik, ne de yaratılmış başka bir şey bizi Rabbimiz Mesih İsa'da olan Tanrı sevgisinden ayırmaya yetecektir.

³⁸For I am persuaded that neither death, nor life, nor angels, nor principalities, nor things present, nor things to come, nor powers,

³⁹nor height, nor depth, nor any other creature, shall be able to separate us from the love of God, which [is] in Christ Jesus our Lord.