¹Toen Jakob zag, dat er koren in Egypte was, zo zeide Jakob tot zijn zonen: Waarom ziet gij op elkander?

¹雅各差遣眾子往埃及買糧雅各見埃及有糧食，就對兒子們說：“你們為甚麼彼此對望呢？”

²Voorts zeide hij: Ziet, ik heb gehoord, dat er koren in Egypte is; trekt daarhenen af, en koopt ons koren van daar, opdat wij leven en niet sterven.

²他又說：“我聽說埃及有糧食，你們下到那裡去，給我們買些糧食，使我們可以活下去，不至餓死。”

³Toen togen Jozefs tien broederen af, om koren uit Egypte te kopen.

³於是，約瑟的十個哥哥就下去了，要從埃及買五穀。

⁴Doch Benjamin, Jozefs broeder, zond Jakob niet met zijn broederen; want hij zeide: Opdat hem niet misschien het verderf ontmoete!

⁴但雅各並沒有打發約瑟的弟弟便雅憫與哥哥們同去，因為雅各說：“恐怕他會遇到災害。”

⁵Alzo kwamen Israels zonen om te kopen onder degenen, die daar kwamen; want de honger was in het land Kanaan.

⁵以色列的眾子也在前來買糧的人群中，因為迦南地也有饑荒。

⁶Jozef nu was regent over dat land; hij verkocht aan al het volk des lands; en Jozefs broederen kwamen, en bogen zich voor hem, met de aangezichten ter aarde.

⁶當時治理埃及地的官長是約瑟，賣糧給那地所有的人民的就是他。所以，約瑟的哥哥們來俯伏在地向他下拜。

⁷Als Jozef zijn broederen zag, zo kende hij hen; maar hij hield zich vreemd jegens hen, en sprak hard met hen, en zeide tot hen: Van waar komt gij? En zij zeiden: Uit het land Kanaan; om spijze te kopen.

⁷約瑟看見他的哥哥們，就認得他們，可是他裝作陌生人，對他們說嚴厲的話，問他們：“你們是哪裡來的？”他們回答：“我們是迦南地來買糧食的。”

⁸Jozef dan kende zijn broederen; maar zij kenden hem niet.

⁸約瑟認得他的哥哥們，他們卻不認得他。

⁹Toen gedacht Jozef aan de dromen, die hij van hen gedroomd had; en hij zeide tot hen: Gij zijt verspieders, gij zijt gekomen om te bezichtigen, waar het land bloot is.

⁹約瑟想起從前所作關於他們的兩個夢，就對他們說：“你們是間諜，是來偵察本地的虛實。”

¹⁰En zij zeiden tot hem: Neen, mijn heer! maar uw knechten zijn gekomen, om spijze te kopen.

¹⁰他們對他說：“我主啊，不是這樣，僕人們實在是來買糧食的。

¹¹Wij allen zijn eens mans zonen; wij zijn vroom; uw knechten zijn geen verspieders.

¹¹我們都是一個人的兒子，是誠實人；僕人們並不是間諜。”

¹²En hij zeide tot hen: Neen, maar gij zijt gekomen, om te bezichtigen, waar het land bloot is.

¹²約瑟對他們說：“不是的，你們實在是來偵察本地的虛實。”

¹³En zij zeiden: Wij, uw knechten, waren twaalf gebroeders, eens mans zonen, in het land Kanaan; en zie, de kleinste is heden bij onzen vader; doch de een is niet meer.

¹³他們說：“僕人們本是兄弟十二人，我們都是迦南地一個人的兒子。最小的現在與我們的父親在一起，還有一個不在了。”

¹⁴Toen zeide Jozef tot hen: Dat is het, wat ik tot u gesproken heb, zeggende: Gij zijt verspieders!

¹⁴約瑟對他們說：“我剛才對你們說：‘你們是間諜。’這話實在不錯。

¹⁵Hierin zult gij beproefd worden: zo waarlijk als Farao leeft! indien gij van hier zult uitgaan, tenzij dan, wanneer uw kleinste broeder herwaarts zal gekomen zijn!

¹⁵我要這樣試試你們：我指著法老的性命起誓，如果你們最小的弟弟不到這裡來，你們就決不得離開這裡。

¹⁶Zendt een uit u, die uw broeder hale; maar weest gijlieden gevangen, en uw woorden zullen beproefd worden, of de waarheid bij u zij; en indien niet, zo waarlijk als Farao leeft, zo zijt gij verspieders!

¹⁶你們可以派你們中間一個人回去，把你們的弟弟帶來；其餘的人都要囚禁起來，好證明你們的話真實不真實。如果不真實，我指著法老的性命起誓，你們就是間諜。”

¹⁷En hij zette hen samen drie dagen in bewaring.

¹⁷於是，約瑟把他們收在監房裡三天。

¹⁸En ten derden dage zeide Jozef tot hen: Doet dit, zo zult gij leven; ik vrees God.

¹⁸到了第三天，約瑟對他們說：“我是敬畏　神的，你們要這樣作，就可以活著；

¹⁹Zo gij vroom zijt, zo zij een uwer broederen gebonden in het huis uwer bewaring; en gaat gij heen, brengt het koren voor den honger uwer huizen.

¹⁹如果你們是誠實人，就叫你們兄弟中一個人囚禁在監裡，你們其餘的人可以帶著糧食回去，解救你們家人的饑荒。

²⁰En brengt uw kleinsten broeder tot mij, zo zullen uw woorden waargemaakt worden; en gij zult niet sterven. En zij deden alzo.

²⁰然後把你們最小的弟弟帶到我這裡來，這樣，就可以證明你們的話是真實的，你們就不必死了。”他們就照樣作了。

²¹Toen zeiden zij de een tot den ander: Voorwaar, wij zijn schuldig aan onzen broeder, wiens benauwdheid der ziele wij zagen, toen hij ons om genade bad; maar wij hoorden niet! daarom komt deze benauwdheid over ons.

²¹他們彼此說：“我們在對待弟弟的事上實在有罪。他向我們求情的時候，我們看見他心裡的痛苦，卻不肯聽他，所以這次苦難臨到我們身上了。”

²²En Ruben antwoordde hun, zeggende: Heb ik het tot u niet gezegd, toen ik zeide: Zondigt niet aan dezen jongeling! maar gij hoordet niet; en ook zijn bloed, ziet, het wordt gezocht!

²²流本回答他們，說：“我不是對你們說過：‘不要傷害那孩子’嗎？可是你們不肯聽，現在流他血的罪要向我們追討。”

²³En zij wisten niet, dat het Jozef hoorde; want daar was een taalman tussen hen.

²³他們不知道約瑟聽得明白，因為他們中間有人當傳譯。

²⁴Toen wendde hij zich om, van hen af, en weende; daarna keerde hij weder tot hen, en sprak tot hen, en nam Simeon van hen, en bond hem voor hun ogen.

²⁴約瑟轉身離開他們，哭了一陣，又回到他們那裡，與他們說話。然後從他們中間拉出西緬來，在他們眼前把他捆綁起來。

²⁵En Jozef gebood, dat men hun zakken met koren vullen zou, en dat men hun geld wederkeerde, een iegelijk in zijn zak, en dat men hun teerkost gave tot den weg; en men deed hun alzo.

²⁵雅各的眾子返回迦南約瑟吩咐人把五穀裝滿他們的袋，把他們的銀子放回各人的布袋裡；又給他們路上用的食物。一切就照樣辦了。

²⁶En zij laadden hun koren op hun ezels, en togen van daar.

²⁶他們把糧食馱在他們的驢上，離開那裡去了。

²⁷Toen een zijn zak opendeed, om zijn ezel voeder te geven in de herberg, zo zag hij zijn geld; want ziet, het was in den mond van zijn zak.

²⁷到了住宿的地方，他們其中的一個人打開了布袋，要拿飼料餵驢的時候，才發現自己的銀子還在袋口那裡。

²⁸En hij zeide tot zijn broederen: Mijn geld is wedergekeerd; daartoe ook, ziet, het is in mijn zak! Toen ontging hun het hart, en zij verschrikten, de een tot den ander zeggende: Wat is dit, dat ons God gedaan heeft?

²⁸於是對兄弟們說：“我的銀子都歸還了。你們看，就在我的布袋裡。”他們就心裡驚慌，彼此戰戰兢兢地說：“　神向我們作的是甚麼呢？”

²⁹En zij kwamen in het land Kanaan, tot Jakob, hun vader; en zij gaven hem te kennen al hun wedervaren, zeggende:

²⁹他們回到迦南地他們的父親雅各那裡，把他們遭遇的一切事都告訴了他，說：

³⁰Die man, de heer van dat land, heeft hard met ons gesproken; en hij heeft ons gehouden voor verspieders des lands.

³⁰“那地的主人對我們說了一些嚴厲的話，把我們當作偵察那地的間諜。

³¹Maar wij zeiden tot hem: Wij zijn vroom; wij zijn geen verspieders.

³¹我們對他說：‘我們是誠實人，並不是間諜。

³²Wij waren twaalf gebroeders, zonen van onzen vader; de een is niet meer, en de kleinste is heden bij onzen vader in het land Kanaan.

³²我們本是兄弟十二人，都是一個父親的兒子；有一個不在了，最小的現在與我們的父親一起在迦南地。’

³³En die man, de heer van dat land, zeide tot ons: Hieraan zal ik bekennen, dat gijlieden vroom zijt; laat een uwer broederen bij mij, en neemt voor den honger uwer huizen, en trekt heen.

³³那地的主人對我們說：‘我用這個辦法就可以知道你們是不是誠實人：你們兄弟中要留下一人在我這裡，其餘的人可以帶著糧食回去，解救你們家人的饑荒。

³⁴En brengt uw kleinsten broeder tot mij; zo zal ik weten, dat gij geen verspieders zijt, maar dat gij vroom zijt; uw broeder zal ik u wedergeven, en gij zult in dit land handelen.

³⁴然後把你們最小的弟弟帶到我這裡來，我就知道你們不是間諜，而是誠實人了。這樣，我就把你們的兄弟交還給你們，你們也可以在這地自由來往。’”

³⁵En het geschiedde, als zij hun zakken ledigden, ziet, zo had een iegelijk den bundel zijns gelds in zijn zak; en zij zagen de bundelen huns gelds, zij en hun vader, en zij waren bevreesd.

³⁵後來他們倒布袋的時候，不料各人的銀包仍然在各人的布袋裡。他們和他們的父親看見了銀包，就都懼怕起來。

³⁶Toen zeide Jakob, hun vader, tot hen: Gij berooft mij van kinderen! Jozef is er niet, en Simeon is er niet; nu zult gij Benjamin wegnemen! al deze dingen zijn tegen mij!

³⁶他們的父親雅各對他們說：“你們總是使我喪失兒子：約瑟沒有了，西緬也沒有了，你們還要把便雅憫帶走；每一件事都是針對我。”

³⁷Toen sprak Ruben tot zijn vader, zeggende: Dood twee mijner zonen, zo ik hem tot u niet wederbreng; geef hem in mijn hand, en ik zal hem weder tot u brengen!

³⁷流本對他父親說：“如果我不把他帶回來給你，你可以殺死我的兩個兒子；只管把他交給我吧，我必把他帶回來給你。”

³⁸Maar hij zeide: Mijn zoon zal met ulieden niet aftrekken; want zijn broeder is dood, en hij is alleen overgebleven; zo hem een verderf ontmoette op den weg, dien gij zult gaan, zo zoudt gij mijn grauwe haren met droefenis ten grave doen nederdalen.

³⁸雅各說：“我的兒子不可與你們一同下去，因為他的哥哥死了，只剩下他一個；如果他在你們所走的路上遇到不幸，你們就使我這白髮老人愁愁苦苦地下陰間去了。”