¹En Job ging voort zijn spreuk op te heffen, en zeide:

¹约伯缅怀过往的幸福

²Och, of ik ware, gelijk in de vorige maanden, gelijk in de dagen, toen God mij bewaarde!

²“但愿我的景况像以前的岁月，像　神保守我的日子。

³Toen Hij Zijn lamp deed schijnen over mijn hoofd, en ik bij Zijn licht de duisternis doorwandelde;

³那时他的灯照在我的头上，我靠着他的光行过黑暗。

⁴Gelijk als ik was in de dagen mijner jonkheid, toen Gods verborgenheid over mijn tent was;

⁴但愿我仍然活在年轻力壮的日子，那时　神在我的帐棚里与我亲密。

⁵Toen de Almachtige nog met mij was, en mijn jongens rondom mij;

⁵全能者仍然与我同在，我的孩子都环绕我。

⁶Toen ik mijn gangen wies in boter, en de rots bij mij oliebeken uitgoot;

⁶我用油洗脚，磐石为我出油成河。

⁷Toen ik uitging naar de poort door de stad, toen ik mijn stoel op de straat liet bereiden.

⁷我出到城门那里去，在广场上预备我的座位。

⁸De jongens zagen mij, en verstaken zich, en de stokouden rezen op en stonden.

⁸年轻人看见我，就回避，年老的也起身站立。

⁹De oversten hielden de woorden in, en leiden de hand op hun mond.

⁹王子都停止说话，并且用手掩口。

¹⁰De stem der vorsten verstak zich, en hun tong kleefde aan hun gehemelte.

¹⁰众领袖都不敢作声，他们的舌头紧贴上颚。

¹¹Als een oor mij hoorde, zo hield het mij gelukzalig; als mij een oog zag, zo getuigde het van mij.

¹¹耳朵听见我的，就称我有福。眼睛看见我的，就作证称赞我。

¹²Want ik bevrijdde den ellendige, die riep, en den wees, die geen helper had.

¹²因为我救了呼救的穷人，和无人帮助的孤儿。

¹³De zegen desgenen, die verloren ging, kwam op mij; en het hart der weduwe deed ik vrolijk zingen.

¹³将要灭亡的，为我祝福；我使寡妇的心欢呼。

¹⁴Ik bekleedde mij met gerechtigheid, en zij bekleedde mij; mijn oordeel was als een mantel en vorstelijke hoed.

¹⁴我以公义作衣服穿上；我的公平好像外袍和冠冕。

¹⁵Den blinden was ik tot ogen, en den kreupelen was ik tot voeten.

¹⁵我作了瞎子的眼，瘸子的腿。

¹⁶Ik was den nooddruftigen een vader; en het geschil, dat ik niet wist, dat onderzocht ik.

¹⁶我作过贫穷人的父亲，我查究过我素来不认识的人的案件。

¹⁷En ik verbrak de baktanden des verkeerden, en wierp den roof uit zijn tanden.

¹⁷我打碎了不义的人的牙齿，使捕食的掉下来。

¹⁸En ik zeide: Ik zal in mijn nest den geest geven, en ik zal de dagen vermenigvuldigen als het zand.

¹⁸那时我心里想：‘我必在家中安然去世，我必增添我的日子像沙尘那么多。

¹⁹Mijn wortel was uitgebreid aan het water, en dauw vernachtte op mijn tak.

¹⁹我的根蔓延到水边，露水整夜沾在我的枝上。

²⁰Mijn heerlijkheid was nieuw bij mij, en mijn boog veranderde zich in mijn hand.

²⁰我的荣耀在身上常新，我的弓在我手上重新得力。

²¹Zij hoorden mij aan, en wachtten, en zwegen op mijn raad.

²¹大家都聆听我，等候我；静默无声地领受我的指导。

²²Na mijn woord spraken zij niet weder, en mijn rede drupte op hen.

²²我说了话以后，他们就不再说，我的言语像雨露一般滴在他们身上。

²³Want zij wachtten naar mij, gelijk naar den regen, en sperden hun mond open, als naar den spaden regen.

²³他们等候我像等候雨水，又大大张嘴如切慕春雨。

²⁴Lachte ik hun toe, zij geloofden het niet; en het licht mijns aangezichts deden zij niet nedervallen.

²⁴我向他们微笑，他们也不敢相信；他们珍惜我脸上的光。

²⁵Verkoos ik hun weg, zo zat ik bovenaan, en woonde als een koning onder de benden, als een, die treurigen vertroost.

²⁵我为他们选择道路，又坐首位；我像君王住在军队中，又像个安慰悲伤的人。’”