¹Toen antwoordde Elifaz, de Themaniet, en zeide:

¹以利法首次发言责难约伯

²Zo wij een woord opnemen tegen u, zult gij verdrietig zijn? Nochtans wie zal zich van woorden kunnen onthouden?

²“人若对你说一句话，你就厌烦吗？但谁又忍得住不说话呢？

³Zie, gij hebt velen onderwezen, en gij hebt slappe handen gesterkt;

³你曾经教过许多人，又坚固了无力的手；

⁴Uw woorden hebben den struikelende opgericht, en de krommende knieen hebt gij vastgesteld;

⁴你的话扶起了绊倒的人，你使弯曲乏力的膝坚挺。

⁵Maar nu komt het aan u, en gij zijt verdrietig; het raakt tot u, en gij wordt beroerd.

⁵但现在祸患临到你，你就灰心，灾祸遇上你，你就惊惶沮丧。

⁶Was niet uw vreze Gods uw hoop, en de oprechtheid uwer wegen uw verwachting?

⁶　神赏善罚恶你所自恃的，不是敬畏　神吗？你所盼望的，不是行为完全吗？

⁷Gedenk toch, wie is de onschuldige, die vergaan zij; en waar zijn de oprechten verdelgd?

⁷请想一想，无辜的人有谁灭亡？哪有正直的人被剪除呢？

⁸Maar gelijk als ik gezien heb: die ondeugd ploegen, en moeite zaaien, maaien dezelve.

⁸据我所见，耕耘罪孽的，必收割罪孽；种植毒害的，必收割毒害。

⁹Van den adem Gods vergaan zij, en van het geblaas van Zijn neus worden zij verdaan.

⁹他们因　神的气息而灭亡，因他的怒气而消灭。

¹⁰De brulling des leeuws, en de stem des fellen leeuws, en de tanden der jonge leeuwen worden verbroken.

¹⁰狮子的咆哮，猛狮的吼声，尽都止息，壮狮的牙齿也都断掉。

¹¹De oude leeuw vergaat, omdat er geen roof is, en de jongens eens oudachtigen leeuws worden verstrooid.

¹¹公狮因缺乏猎物而死亡，母狮之子也被分散。

¹²Voorts is tot mij een woord heimelijk gebracht, en mijn oor heeft een weinigje daarvan gevat;

¹²世人微不足道有话偷偷传给我，我的耳朵听到细语；

¹³Onder de gedachten van de gezichten des nachts, als diepe slaap valt op de mensen;

¹³在夜间因异象而烦扰的心思中，世上都在沉睡的时候，

¹⁴Kwam mij schrik en beving over, en verschrikte de veelheid mijner beenderen.

¹⁴恐惧战栗临到我，以致我全身发抖。

¹⁵Toen ging voorbij mijn aangezicht een geest; hij deed het haar mijns vleses te berge rijzen.

¹⁵有灵拂过我面前，使我毛骨悚然。

¹⁶Hij stond, doch ik kende zijn gedaante niet; een beeltenis was voor mijn ogen; er was stilte, en ik hoorde een stem, zeggende:

¹⁶那灵站住，我辨不出他的形状，只见有一形象在我眼前，然后我听见低微的声音，说：

¹⁷Zou een mens rechtvaardiger zijn dan God? Zou een man reiner zijn dan zijn Maker?

¹⁷‘人能在　神面前算为公义吗？人能在他的创造主面前算为洁净吗？

¹⁸Zie, op Zijn knechten zou Hij niet vertrouwen; hoewel Hij in Zijn engelen klaarheid gesteld heeft.

¹⁸他的仆役他还不信任，他的天使他也指责过错，

¹⁹Hoeveel te min op degenen, die lemen huizen bewonen, welker grondslag in het stof is? Zij worden verbrijzeld voor de motten.

¹⁹何况那些住在土屋里，根基在尘土中，比蠹虫还容易被压碎的人呢？

²⁰Van den morgen tot den avond worden zij vermorzeld; zonder dat men er acht op slaat, vergaan zij in eeuwigheid.

²⁰在早晚之间就被毁灭，永归沉沦，无人怀念。

²¹Verreist niet hun uitnemendheid met hen? Zij sterven, maar niet in wijsheid.

²¹他们帐棚的绳索不是从他们中间抽出来吗？他们死去，不是无智慧而死吗？’”